Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Μένουμε Ελλάδα;


Μένουμε Ελλάδα; Η ζωή κάνει κύκλους... Eίναι ένα ρολόι που γυρίζει ανελέητα και κανείς δεν μπορεί να αποφύγει την κυκλική του κίνηση. Πριν πολλά χρόνια οι παππούδες μας έφευγαν σε Αυστραλία, Γερμανία και άλλους μεταναστευτικούς προορισμούς για να καταφέρουν να βρουν ένα καλύτερο αύριο και να ξεφύγουν από τη μιζέρια του τότε ελλαδικού χώρου.  

Οι Έλληνες μετανάστες  πέρασαν δύσκολα χρόνια δουλείας και πάλης για να βγάλουν τα προς το ζην έως οι περισσότεροι κατάφεραν να επιστρέψουν και να χτίσουν μια νέα ζωή με νέες προοπτικές, ενώ άλλοι έμειναν και δεν κατάφεραν ποτέ να γυρίσουν στην γενέτειρα χώρα τους. Έτσι, στο πέρασμα των χρόνων η Ελλάδα άλλαξε και κατάφερε να γίνει, από χώρα εξαγωγής μεταναστών, χώρα εισαγωγής μεταναστών. Η ανάπτυξη και η πρόοδος ήταν κυρίαρχες για αρκετά χρόνια αλλά μάλλον η απληστία μας οδήγησε στο τέλμα και στο χάος. Είχαμε πολλά παραπάνω από όσα χρειαζόμασταν και παραπάνω απ 'αυτά που μπορούσαμε να αποκτήσουμε. Έτσι και πάλι, η Ελλάδα γύρισε στον παλιό φτωχό εαυτό της... Προβλήματα οικονομικά και όχι μόνο ταλανίζουν ολόκληρη την χώρα, η ανάπτυξη έπαψε να είναι στο ελληνικό λεξιλόγιο και τα έως τώρα κεκτημένα δικαιώματα φαίνεται να χάνονται στο βωμό των μέτρων και των αλλαγών.   



Έτσι έχει η κατάσταση στην χώρα μας και κάπου εδώ το ερώτημα επανέρχεται: ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΛΛΑΔΑ; Τι πρέπει να κάνουμε εμείς οι νέοι που το βάρος της κρίσης πέφτει πάνω σε εμάς και μας κόβει όνειρα και προοπτικές που ίσως είχαμε φανταστεί και ονειρευτεί; Ετοιμάζουμε βαλίτσες και αφήνουμε την χώρα που μας κόβει τα όνειρα και μας οδηγεί σε απόγνωση ή παλεύουμε ως το τέλος να σώσουμε την χώρα που έχει ανάγκη τα παιδιά της; 

Δύσκολη απόφαση και μεγάλο το τίμημα αλλά η απόφαση πρέπει να παρθεί. Όλο και περισσότεροι νέοι φεύγουν είτε για δουλεία είτε για μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό χωρίς ημερομηνία επιστροφής. Κάπου εδώ, πρέπει να σκεφτούμε το πόσο μεγάλη ανάγκη μας έχει αυτός ο τόπος και να προσπαθήσουμε να κάνουμε όσα μπορούμε πριν πάρουμε την απόφαση να φύγουμε από την χώρα που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Να σταθούμε αρωγοί στην προσπάθεια να σταθεί και πάλι η χώρα στα πόδια της. 

Από την άλλη πλευρά ψέγω τους ανθρώπους που χαρακτηρίζονται από τοπικισμό και εθνικιστικές ιδέες. Τα όνειρα μας έχουν σημασία και το να τα κυνηγάμε είναι ο καλύτερος τρόπος να ζούμε. Αυτό που προσπαθώ να εξηγήσω και να περάσω μέσα από αυτό το κείμενο είναι να μην τα παρατάμε και να μην φεύγουμε με την πρώτη δυσκολία. Φυσικά δεν κατακρίνω τους ανθρώπους που αναγκάζονται να φύγουν, γιατί η ζωή δεν είναι μονοδιάστατη και επίπεδη. Δεν μπορούμε να κρίνουμε τα πάντα κάτω από τις ίδιες συνισταμένες και να βάζουμε τα πάντα στο ίδιο τσουβάλι.

Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχηθώ, η Ελλάδα να καταφέρει να βγει από το τέλμα και να "αναπνεύσει" ξανά νέο αέρα ανάπτυξης και προόδου με την προσπάθεια και την υποστήριξη όλων μας.

Κωνσταντίνος Μπαλντίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπόψιν σας τα ακόλουθα:
•Δεν επιτρέπονται τα «greeklish» (ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες) και η γραφή με κεφαλαία (Caps) .
• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές, ή χυδαιολογίες.
•Μην δημοσιεύετε άσχετα, με το θέμα, σχόλια.
•Ο κάθε σχολιαστής οφείλει να διατηρεί ένα μόνο όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
Με βάση τα παραπάνω η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
Προσοχή: 1. Η σελίδα λειτουργεί σε εθελοντική βάση. Τα σχόλια δημοσιεύονται το συντομότερο δυνατόν, μόλις αυτό καταστεί εφικτό.
2. Όσοι και όσες απευθύνονται στη διαχείρηση με απορίες και ερωτήσεις είναι απαραίτητο να αναγράφουν και το e-mail τους για τη δυνατότητα απάντησης.
Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την βοήθεια σας!