Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Ζω για να δουλεύω ή δουλεύω για να ζω;

Στις ημέρες που διανύουμε και μόνο το γεγονός ότι κάποιος εργάζεται θεωρείται μεγάλη τύχη και ευλογία. Όμως, υπάρχει μια λεπτή γραμμή που διαχωρίζει την προσωπική από την επαγγελματική ζωή. Για να υπάρχει εσωτερική ισορροπία είναι καλό να υφίστανται και οι δύο στη ζωή ενός ατόμου και η υποτιθέμενη ζυγαριά να μη γέρνει υπέρμετρα ούτε προς τη μία αλλά ούτε και προς την άλλη μεριά.  

Θεωρητικά είναι εύκολο να ειπωθεί και πρακτικά είναι δύσκολο να πραγματωθεί, γιατί συνήθως αυτές οι δύο έννοιες μονοπωλούν την προσοχή μας. Το αποτέλεσμα είναι ότι συχνά πυκνά κάποια από τις δυο τους μένει παραπονεμένη.

Είναι δική μας αρμοδιότητα να μοιράσουμε όσο πιο ακριβοδίκαια γίνεται το χρόνο μας ανάμεσα σε αυτές τις δύο "κυρίες". Διότι όσο εχθρικές κι αν φαίνονται μεταξύ τους, στην πραγματικότητα είναι αλληλοεξαρτώμενες και κατά βάθος επιθυμούν να έχουν καλές σχέσεις ανάμεσα τους. Η προσωπική μας ζωή είναι αυτή που μας δίνει δύναμη και ανανεώνει τη διάθεση μας ώστε να είμαστε αποδοτικότεροι στην εργασία μας και η επαγγελματική μας ζωή αυτή που μας εφοδιάζει με αυτοπεποίθηση και οικονομική ελευθερία ώστε να απολαμβάνουμε με μεγαλύτερη άνεση τον ελεύθερο μας χρόνο.

Είναι κρίμα, λοιπόν, να επιτρέπουμε να παραγκωνίζεται η μία από την άλλη γιατί έτσι γινόμαστε άνθρωποι μισοί και άρα άνθρωποι ευάλωτοι. Ας αγκαλιάσουμε επιτέλους αυτές τις δύο "κυρίες" και ας τις εξηγήσουμε πως μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά και πως ήρθε η ώρα ενώσουν τα χέρια.

Επομένως, νομίζω πως η σωστή απάντηση είναι: δουλεύω για να ζω, δε ζω για να δουλεύω! 

Δέσποινα Ζησοπούλου

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Τρόλεϊ, Πλατεία Αμερικής-Αμπελόκηποι: Μωσαϊκό πολιτισμών


Η καθημερινότητα περιλαμβάνει πράξεις, συνήθειες και εμπειρίες που στο μεγαλύτερο μέρος τους δεν κερδίζουν την προσοχή μας ή δεν έχουμε το χρόνο να σκεφτούμε, καθώς κατά κύριο λόγο μας πετυχαίνουν στο τρέξιμο και τη ρουτίνα. Ούτε η χθεσινή μέρα στερούνταν τρεξίματος και υποχρεώσεων αλλά κατάφερε να μπει το σαράκι της σκέψης και παρατήρησης στο μυαλό μου (είχα και βοήθεια σ'αυτό, ομολογώ).

Καθημερινή και εγώ στην Πλατεία Αμερικής (Κυψέλη) περιμένω το τρόλεϊ με προορισμό τους Άνω Αμπελόκηπους. Κάπου εδώ έρχεται η απορία... τι διαφορετικό, παράξενο, ξεχωριστό μπορεί να βρει κανείς σε αυτή τη διαδρομή στο κέντρο της Αθήνας; Φαινομενικά τίποτα. Όμως όσο κυλάει το τρόλεϊ οι εικόνες έξω από τα παράθυρα αλλάζουν, αλλάζουν οι γειτονιές, οι δρόμοι αλλά αλλάζουν και οι άνθρωποι. Άλλοι ανεβαίνουν και άλλοι κατεβαίνουν, άλλοι προβληματισμένοι και άλλοι μπουχτισμένοι απ' τις υποχρεώσεις. Γελαστά πρόσωπα αλλά και θλιμμένα. Αδιάφορα αλλά και με ενδιαφέρον. Άνθρωποι όμοιοι αλλά και συνάμα διαφορετικοί. Οι αποκλείσεις μεγάλες μεταξύ των επιβατών, στη μια θέση ένας νεαρός Πακιστανός μικροπωλητής που κατεβαίνει στο κέντρο να πουλήσει την πραμάτεια του και από την πόρτα μπαίνει μια νεαρή δικηγόρος με το χαρτοφύλακα στο χέρι και την ανάλογη ενδυμασία δικαστηρίων, πιθανώς πηγαίνει στο πρωτοδικείο Αθηνών στους Αμπελόκηπους. Οι διαφορές πολλές και η ποικιλία των ανθρώπων ακόμα μεγαλύτερη. Δεν είχα προσέξει ποτέ ή μάλλον δεν είχα το χρόνο να συνειδητοποιήσω το πως διαφοροποιούνται και αλλάζουν οι επιβάτες περνώντας από τη μία στην άλλη περιοχή. 
Στην έναρξη στο ύψος της Πλατείας Αμερικής η πλειονότητα των επιβατών προέρχονται από τα χαμηλά οικονομικά στρώματα με ανθρώπους του μεροκάματου και κατ΄ εξοχήν μετανάστες. Στα μέσα της διαδρομής και καθώς το τρόλεϊ έχει αρχίσει να ανεβαίνει την Λεωφόρο Αλεξάνδρας και να αφήνει πίσω του το Πεδίο του Άρεως το λεωφορείο θυμίζει μωσαϊκό πολιτισμών, καθώς έχει αυξηθεί ο αριθμός των Ελλήνων αλλά και η ποικιλία των μεταναστών. Μέχρι πριν η πλειονότητα τους ήταν Αλβανοί, Πακιστανοί, Πολωνοί και άλλοι πολλοί αλλά στη συνέχεια έντονη είναι παρουσία των Ασιατών (βλ. Κινέζοι, Φιλιππινέζοι) και των Ελλήνων. Μέχρι το τέλος της διαδρομής και μετά την στάση στο Μετρό Αμπελόκηποι, όπου κατέβηκε η μεγαλύτερη μερίδα επιβατών το σκηνικό αλλάζει. Κυρίαρχη είναι η μεσαία τάξη (εάν έχει επιβιώσει ως κατηγορία από την κρίση και δεν έχει κατέβει σκαλοπάτι) με αρκετούς επαγγελματίες που πηγαίνουν στις δουλειές τους κάπου στην Κηφισίας ή Φιλιππινέζες που γυρίζουν στα σπίτια τους. 

Η εξήγηση αυτής της αλλαγής επιβατών στο ίδιο αστικό της γραμμής "14: Παπαδιαμάντη-Αλεξάνδρας-Γηροκομείο" είναι απλή και ξεκάθαρη για όποιον ζει και γνωρίζει τις περιοχές των Αθηνών. Είναι γνωστό πως στις περιοχές του κέντρου, όπως η Κυψέλη, το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων είναι αλλοδαποί και αντίστοιχα στους Κάτω Αμπελόκηπους είναι γνωστό το Ασιατικό στοιχείο το οποίο μειώνεται όσο ανεβαίνουμε προς τα Βόρεια. Αυτό που εντυπωσιάζει είναι η συνύπαρξη αυτής της ποικιλίας και η "αναγκαστική" επαφή, που για πολλούς φαντάζει μαρτύριο, καθώς ξεχνάμε ένα βασικό κοινό στοιχείο μεταξύ όλων... την ανθρώπινη υπόσταση. Όλοι είμαστε άνθρωποι και αυτό που κάνει ενδιαφέρουσα την συνύπαρξη μας είναι οι διαφορετικότητες που κουβαλάμε και μας χαρακτηρίζουν. Δεν έχει σημασία αν είμαστε λευκοί ή έγχρωμοι, Έλληνες ή ξένοι, νέοι ή γέροι, αδύνατοι ή ψηλοί, γυναίκες ή άνδρες... σημασία έχει το κατά πόσο είμαστε άνθρωποι με το Α κεφαλαίο. Αυτό το δείχνουν οι πράξεις και τα πιστεύω μας. Καλό απόγευμα από το μοναδικό μωσαϊκό πολιτισμών της Αθήνας, που δεν παύει να με εκπλήσσει ποτέ, θετικά ή αρνητικά...

Κωνσταντίνος Μπαλντίδης

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Ένα βήμα τη φορά!


"Αν κάνω αυτό, τότε μπορεί να συμβεί εκείνο. Μετά από εκείνο θα γίνει το άλλο. Και αν μετά ακολουθήσει το παρ' άλλο, τι θα κάνω;" Κάπως έτσι είναι ο "απλοϊκός" τρόπος σκέψης ορισμένων ανθρώπων.

 Αλλά ας πάρουμε από την αρχή τα πράγματα. Τι είναι αυτό που μας προκαλεί τόσο πολύπλοκες σκέψεις και ωσάν ενεργοί σεναριογράφοι πλάθουμε ιστορίες τρόμου; Είναι αυτό το άτιμο το μέλλον που μας είναι άγνωστο κι ακριβώς επειδή κάποιοι ανησυχούν λιγάκι παραπάνω για την έκβαση του, προσπαθούν να οραματιστούν το χειρότερο ενδεχόμενο ώστε να είναι προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν οτιδήποτε βρεθεί μπροστά τους.

 Υπάρχει μια αγγλική έκφραση που μας προτρέπει να "κάνουμε ένα βήμα τη φορά" ("one step at a time") και υπάρχει και μια ελληνική που αναφέρει πως "όποιος βιάζεται σκοντάφτει". Η με ακόμη πιο απλά λόγια "σταμάτα να άγχεσαι για το τι θα γίνει αύριο κι επικεντρώσου στο σήμερα".

 Συχνά φοβόμαστε ότι μπορεί να συμβεί κάτι και καταναλώνουμε πολύ χρόνο στο να αναλογιζόμαστε και να στενοχωριόμαστε με αυτή την εικασία μας. Εάν επρόκειτο όντως να συμβεί κάτι θα το αντιμετωπίσουμε τη στιγμή που θα εμφανιστεί και εάν δεν παρουσιαστεί ποτέ θα έχουμε γλυτώσει από στιγμές ανούσιας έγνοιας. Γιατί, λοιπόν, να υποβάλλουμε τον εαυτό μας σε ψυχολογικές δοκιμασίες εκ των προτέρων;
 Μέσα σε όλα αυτά, το οξύμωρο είναι πως όταν εντέλει ξυπνήσουν οι χειρότερες μας σκέψεις και τις δούμε να αποτελούν πραγματικό γεγονός της ζωής μας, πλέον δε μας φαντάζουν τόσο επικίνδυνες όσο πιστεύαμε πως θα είναι και μόνο στην ιδέα τους.

 Τις προάλλες μέσα από μα κουβέντα με ένα νέο παιδί στα πρώτα βήματα της ζωής του, αντιλήφθηκα πόση ανασφάλεια ένιωθε για ένα καινούριο βήμα που επρόκειτο να κάνει και ανησυχούσε για το τι επίπτωση θα έχει αυτό στα επόμενα 6-8 χρόνια.

 Κανένας μας δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί στο επόμενο δευτερόλεπτο, πόσο μάλλον στα επόμενα χρόνια. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση να μας δοθεί. Γι' αυτό καλό είναι προετοιμάζουμε ένα μικρό έδαφος για το μέλλον αλλά να επικεντρωνόμαστε στο παρόν  που υπάρχει αυτή τη στιγμή μπροστά μας και να το διαμορφώσουμε όσο πιο ευχάριστα μπορούμε δίνοντας του τις πινελιές της αρεσκείας μας.

Δέσποινα Ζησοπούλου 

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

7 σημεία σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη: Τότε και σήμερα


Η εξέλιξη και η αλλαγή των πόλεων είναι στα σίγουρα υπαρκτή, αν και δεν μπορούμε να μιλάμε πάντα για γραμμική και ανοδική εξέλιξη στο πέρασμα των χρόνων. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα που η εικόνα του παρελθόντος κλέβει την παράσταση από το σήμερα.  Η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη έχουν αλλάξει, η Ελλάδα άλλαξε, προσπαθώντας να ανταποκριθούν στα δεδομένα των Ευρωπαϊκών πόλεων κάνουν αλλαγές άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε με παταγώδη αποτυχία. Με έναυσμα αυτό θα κάνουμε στάση σε 7 σημεία σε Αθήνα-Θεσσαλονίκη και θα δούμε εικόνες του χθες και του σήμερα σε συνδυασμό με ιστορικά στοιχεία. 

 1.Παρθενώνας (Αθήνα)

 Ο Παρθενώνας είναι ναός, χτισμένος προς τιμήν της θεάς Αθηνάς, προστάτιδας της πόλης της Αθήνας. Υπήρξε το αποτέλεσμα της συνεργασίας σημαντικών αρχιτεκτόνων και γλυπτών στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα. Η εποχή της κατασκευής του συνταυτίζεται με τα φιλόδοξα επεκτατικά σχέδια της Αθήνας και της πολιτικής κύρους που ακολούθησε έναντι των συμμάχων της κατά την περίοδο της αθηναϊκής ηγεμονίας στην Αρχαία Ελλάδα.Ο Παρθενώνας αποτελεί το λαμπρότερο μνημείο της Αθηναϊκής πολιτείας και τον κολοφώνα του δωρικού ρυθμού. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 448/7 π.Χ. και τα εγκαίνια έγιναν το 438 π.Χ. στα Μεγάλα Παναθήναια, ενώ ο γλυπτός διάκοσμος περατώθηκε το 433/2 π.Χ. Σύμφωνα με τις πηγές, οι αρχιτέκτονες που εργάστηκαν ήταν ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης και πιθανόν ο Φειδίας, που είχε και την ευθύνη του γλυπτού διάκοσμου. (http://el.wikipedia.org)

2.Λευκός Πύργος (Θεσ/νίκη)

 Ο Λευκός Πύργος της Θεσσαλονίκης είναι οχυρωματικό έργο οθωμανικής κατασκευής του 15ου αιώνα (χτίστηκε πιθανόν μεταξύ 1450-70). Σήμερα θεωρείται χαρακτηριστικό μνημείο της Θεσσαλονίκης και είναι ό,τι έχει σωθεί από την κατεδαφισμένη οθωμανική οχύρωση της πόλης. Η σημερινή μορφή του πύργου αντικατέστησε βυζαντινή οχύρωση του 12ου αιώνα, για να χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια ως κατάλυμα φρουράς Γενιτσάρων και ως φυλακή θανατοποινιτών. Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο και είναι ένα από πιο γνωστά κτίσματα-σύμβολα πόλεων στην Ελλάδα. Έχει 6 ορόφους, 34 μέτρα ύψος και 70 μέτρα περίμετρο. (http://el.wikipedia.org)

3. Λυκαβηττός (Αθήνα)
Ο Λυκαβηττός είναι λόφος της Αθήνας πέριξ του οποίου έχει αναπτυχθεί η ομώνυμη συνοικία.
Αναφέρεται στη μυθολογία πως ήταν ένας βράχος που κουβαλούσε στα χέρια της η Θεά Αθηνά και της έπεσε έπειτα από μια κακιά είδηση που της έφερε ένα κοράκι. Από τότε τα κοράκια έγιναν μαύρα, λέει ο μύθος. Ο Λυκαβηττός έχει το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στην κορυφή του και λειτουργεί και τελεφερίκ. Ο Λυκαβηττός είναι το δεύτερο ψηλότερο σημείο του λεκανοπεδίου Αθηνών μετά τα Τουρκοβούνια και υψώνεται στα 277 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και 227 μέτρα πάνω από την πόλη. (http://el.wikipedia.org)

4. Λεωφόρος Νίκης (Θεσ/νίκη)
Η Λεωφόρος Νίκης είναι ενας οδικός άξονας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ξεκινάει από τη πλατεία Δικαστηρίων και διασχύζοντας όλο το παραλιακό μέτοπο καταλήγει στον Λευκό Πύργο και στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου. Είναι γνωστή και ώς Παραλιακή Λεωφόρος. Διασταυρώνεται με σημαντικούς άξονες όπως η Ίωνος Δραγούμη, Ελ. Βενιζέλου, η Αγίας Σοφίας, η Παύλου Μελά και η Νικ. Γερμανού. Διαθέτει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας και έχει κατεύθυνση προς τα ανατολικά.(http://el.wikipedia.org)

5. Πλατεία Ομονοίας (Αθήνα)

Η Ομόνοια είναι συνοικία της Αθήνας η οποία αναπτύσσεται γύρω από την πλατεία Ομονοίας. Είναι το πιο κεντρικό σημείο της Αθήνας απ'όπου ξεκινούν ακτινωτά μεγάλες λεωφόροι και σημαντικές οδοί της Αθήνας, όπως οι οδοί Πανεπιστημίου, Σταδίου, Αγίου Κωνσταντίνου, 3ης Σεπτεμβρίου, Πειραιώς και Αθηνάς, ενώ λίγο ανατολικότερα της πλατείας διέρχονται οι οδοί Αιόλου και Πατησίων. Από την Ομόνοια διέρχονται επίσης ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος και η γραμμή 2 του μετρό. Επιπλέον, η πλατεία Ομονοίας προέκυψε από το πρώτο πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας που έγινε κατόπιν παραγγελίας του Όθωνα το 1846. Τα σχέδια έγιναν από τους πολεοδόμους Κλεάνθη και Έντουαρτ Σάουμπερτ. Η πλατεία αρχικά ονομάστηκε πλατεία Ανακτόρων, στην συνέχεια πλατεία Όθωνα και τελικά το 1862, πλατεία Ομόνοιας. (http://el.wikipedia.org)

6. Καμάρα/Αψίδα του Γαλέριου (Θεσ/νίκη)

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μνημεία της Θεσσαλονίκης είναι η Θριαμβική Αψίδα του Γαλερίου, γνωστή και ως Καμάρα, που βρίσκεται στην πάνω πλευρά της οδού Εγνατίας και σε μικρή απόσταση από την Ροτόντα. Αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά σημεία συνάντησης των κατοίκων και επισκεπτών της πόλης.
Η Καμάρα είναι κτίσμα της εποχής της Ρωμαϊκής «Τετραρχίας» (αρχές 4ου μ.Χ. αιώνα) και αποτελεί το ένα σκέλος (δυτικό) μίας στεγασμένης στοάς, που σχηματιζόταν από αψίδες και τόξα. Κατασκευάστηκε για να τιμηθεί ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Γαλέριος, όταν αυτός επέστρεψε νικητής στην πόλη (περί το 306 μ.Χ.) μετά από πολέμους του κατά των Περσών. Η θριαμβική αυτή αψίδα ήταν τοποθετημένη κάθετα στην αρχαία Εγνατία, που διέσχιζε την πόλη (δυτικά προς ανατολικά) και αποτελούσε μέρος του λεγόμενου Γαλεριανού συγκροτήματος (Ρωμαϊκά Ανάκτορα), που αναπτύσσονταν κύρια νοτιοδυτικότερα, στις σημερινές πλατείες Ναυαρίνου και Ιπποδρομίου. (http://el.wikipedia.org)

7. Πλατεία Συντάγματος
H Πλατεία Συντάγματος είναι η κεντρικότερη πλατεία των Αθηνών. Βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το κτήριο των Παλαιών Ανακτόρων, την σημερινή έδρα της Βουλής των Ελλήνων. Η πλατεία είναι στενά συνδεδεμένη με την αθηναϊκή και ελληνική ιστορία. Ως το Σεπτέμβριο του 1843 ονομαζόταν «Πλατεία Ανακτόρων». Πήρε τη σημερινή της ονομασία έπειτα από την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843, με την οποία ο Βασιλιάς Όθωνας υποχρεώθηκε, από την στρατιωτική φρουρά της Αθήνας που είχε συγκεντρωθεί στην Πλατεία Ανακτόρων, να συγκαλέσει εθνοσυνέλευση και να παραχωρήσει Σύνταγμα.Η πλατεία βρίσκεται πολύ κοντά στα περισσότερα αξιοθέατα της Κεντρικής Αθήνας. Βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τις γειτονίες Πλάκα, Μοναστηράκι, Κολωνάκι και Ψυρρή. οι αρχαιολογικοί χώροι της Ακρόπολης, Αρχαίας Αγοράς, Βιβλιοθήκης του Αδριανού είναι επίσης πολύ κοντά. Στο νότιο τμήμα της πλατείας ξεκινά η οδός Ερμού που αποτελεί τον πιο εμπορικό δρόμο της Αθήνας και ένας από τους πιο ακριβούς δρόμους στον κόσμο με βάση την αξία των ακινήτων. (http://el.wikipedia.org)
Όπως μπορεί κανείς να παρατηρήσει σε άλλες περιπτώσεις οι αλλαγές είναι μεγάλες και σε άλλες ανεπαίσθητες, άλλοτε υστερούν και άλλοτε υπερτερούν οι πρότερες από τις σημερινές εικόνες. Το σίγουρο είναι πως αυτά είναι ένα ελάχιστο δήγμα από τα αξιοθέατα και όμορφα σημεία των δύο πόλεων αλλά και των πόλεων ανά την Ελλάδα. Υπάρχουν πανέμορφες πόλεις με απείρου κάλους ομορφιές που αξίζουν αναφοράς. Σε επόμενα άρθρα θα φιλοξενήσουμε ακόμα περισσότερα. Τέλος, να αναφερθεί πως δεν υπάρχει αξιακή κλιμάκωση στη σειρά παράθεσης των περιοχών και σημείων των πόλεων.

Κωνσταντίνος Μπαλντίδης
(Ιστορικά στοιχεία: http://el.wikipedia.org)

 

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Τι ξέρεις για τον Πύργο του ΟΤΕ; (1969-2016)


Η Θεσσαλονίκη έχει ως έμβλημα τον Λευκό Πύργο, αλλά δεν είναι λίγοι εκείνοι που σκεπτόμενοι τη Μακεδόνισσα πόλη φέρνουν ως εικόνα στο μυαλό τους τον επιβλητικό σύγχρονο Πύργο του ΟΤΕ, που φιλοξενείται στο χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης  (ΔΕΘ). Ο Πύργος του ΟΤΕ είναι πύργος τηλεπικοινωνιών ύψους 76 μέτρων. Κατασκευάστηκε το 1970 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αλ. Αναστασιάδη, και χρησιμοποιήθηκε για αρκετά χρόνια ως περίπτερο του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών της Ελλάδας στη Διεθνή Έκθεση. Ανακαινίστηκε εσωτερικά το 2005. Σήμερα, χρησιμοποιείται από το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας Cosmote, θυγατρική του ΟΤΕ (el.wikipedia.org). Αν και το όνομα του ψευδός προδίδει ότι ανήκει στον ΟΤΕ στην πραγματικότητα είναι ιδιοκτησία της ΔΕΘ-Helexpo, που τον έχει μισθώσει στον οργανισμό τηλεπικοινωνιών.



Πύργος ΟΤΕ
Ας κάνουμε μια αναδρομή στο χρόνο για να μάθουμε περισσότερα στοιχεία για το έργο αυτό. Η μελέτη του έργου του πύργου τηλεπικοινωνιών πραγματοποιήθηκε σε ασυνήθιστα μικρό χρονικό διάστημα και ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, το 1969, έγινε η γενική αρχιτεκτονική και στατική μελέτη, και κατασκευάστηκαν η θεμελίωση, το υπόγειο και ο πρώτος όροφος, ώστε να λειτουργήσει τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ως περίπτερο του ΟΤΕ στην 34η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (dimokratianews.gr). Στη δεύτερη φάση του έργου, από 1η Μαρτίου έως 29η Αυγούστου του 1970 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του, ώστε να λειτουργήσει με τη σημερινή του μορφή στη διάρκεια της επόμενης έκθεσης (35ης ΔΕΘ). Το συνολικό ύψος του είναι 72,4 μέτρα με 166 σκαλιά που οδηγούν στον 4ο όροφο (σήμερα έχει και ανελκυστήρα). Στο παρελθόν οι χώροι φιλοξενούσαν εκθέσεις του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών  αλλά και ραδιοφωνικούς σταθμούς, όπως το Ράδιο Θεσσαλονίκη που είναι ο πρώτος ιδιωτικός σταθμός στην Ελλάδα. Τον Ιούλιο του 1988 εγκαθίσταται στον Πύργο του ΟΤΕ, ο σταθμός, μέχρι τον Ιούνιο του 2010 όπου και μεταφέρεται στο 17ο χλμ. Μουδανιών, κόμβο Ρυσίου. Ενώ στον 4ο όροφο λειτουργεί τα τελευταία χρόνια μια καφετερία-restaurant που προσφέρει καφέ με θέα στους τέσσερις ορίζοντες της πόλης, χωρίς ο επισκέπτης να χρειαστεί να σηκωθεί από τη θέση του, καθώς ο Πύργος γυρίζει.



Καφετέρια Πύργου
Σε σχέση με την κίνηση του τελευταίου επιπέδου του Πύργου του ΟΤΕ έχουν ειπωθεί πολλά στο πέρασμα των χρόνων, όπως ότι δεν γυρίζει πλέον. Ο Πύργος, παρόλα αυτά, γυρίζει κανονικά προσφέροντας θέα 360 μοιρών από ψηλά στη Θεσσαλονίκη. Ο πύργος στο πέρασμα του χρόνου γνώρισε στιγμές δόξας αλλά και εγκατάλειψης αλλά δεν παύει να είναι ένα από τα εντυπωσιακά κομμάτια της πόλης. Αιτία της παραφιλολογίας σε σχέση με την κίνηση του έπαιξε μια βλάβη στον μηχανισμό περιστροφής το 1988, η οποία έκανε τον πύργο του ΟΤΕ να σταματήσει να λειτουργεί. Μέχρι το 2005 ήταν ακίνητος, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι Θεσσαλονικείς να πιστεύουν ότι το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. «Ο πύργος γυρίζει κανονικά. Το δάπεδό του περιστρέφεται με ταχύτητα μιας πλήρους περιστροφής σε 45-60 λεπτά. Το όλο σύστημα κινήσεως αποτέλεσε τεχνικό επίτευγμα του οίκου Rohr. Ο μηχανισμός περιστροφής παρουσίασε πρόβλημα και σταμάτησε να λειτουργεί στα μέσα του 1988 και αποκαταστάθηκε μετά τις εργασίες επισκευής το 2005» λέει στη «δημοκρατία» ο τεχνικός διευθυντής της ΔΕΘ Άρης Γραμμένος (dimokratianews.gr).  Σήμερα ο Πύργος (του ΟΤΕ) συνεχίζει να είναι καμαρωτός σε θέση ισχύος καταλαμβάνοντας μια εκ των πρώτων θέσεων στον κατάλογο με τα αξιοθέατα της Θεσσαλονίκης. 

Φωτογραφίες απο την ανέγερση του Πύργου και τα πρώτα στάδια:
Α' φάση 1969 (34η ΔΕΘ)
 
Β' φάση 1970 (35η ΔΕΘ)

Σήμερα 2014 (79η ΔΕΘ)
Κωνσταντίνος Μπαλντίδης
(Στοιχεία άρθρου: dimokratianews.gr & el.wikipedia.org


Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Τρέχουμε μαζί ενάντια στον Καρκίνο του Μαστού!



Για 6η συνεχόμενη χρονιά, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού "Αλμα Ζωής" με την έγκριση της Οργάνωσης Susan G. Komen for the Cure® διοργανώνει τον Αγώνα Greece Race for the Cure®, ο οποίος αποτελείται από έναν Αγώνα Δρόμου 5χλμ και έναν Περίπατο 2χλμ.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο Πανελλήνιος Σύλλογος Γυναικών με Καρκίνο Μαστού ''Άλμα Ζωής'' διοργανώνει τον αγώνα στον οποίο χιλιάδες άνθρωποι, πάσχοντες και μη, τρέχουν μαζί ενάντια στον Καρκίνο του Μαστού, όπου τα τελευταία χρίνια έχει αυξηθεί αρκετά. Πέρυσι περίπου 15.000 άτομα πήραν μέρος και τρέξανε για καλό σκοπό. Φέτος ο Σύλλογος '' Άλμα Ζωής'' έχει βάλει ως στόχο να αυξηθεί ο αριθμός των συμμετεχόντων και έτσι να βάλουν ακόμα ένα λιθαράκι για να ακουστεί η φωνή τους ακόμα πιο μακριά. Επιπλέον στον αγώνα μπορεί ο καθένας μας να γραφτεί ατομικά ή ομαδικά. Ας τρέξουμε λοιπόν όλοι μαζί για την ζωή και για ένα καλύτερο αύριο χωρίς προβλήματα και πόνο.

Ο φετινός Αγώνας Greece Race for the Cure® θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014, στο Ζάππειο, στις 10:00π.μ.!

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα http://www.almazois.gr/race2014/main.php

Έναρξη Διοργάνωσης: 10:30π.μ.
Εκκίνηση Αγώνα: 11:30π.μ.








Ευαγγελία Μπουρντούβαλου

Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2014

43ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο!

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το Ζάππειο ανοίγει τις πύλες του και καλοσορίζει το 43ο Φεστιβάλ Βιβλίου, το οποίο είναι αφιερωμάνο στον ποιητή Νάνο Βαλαωρίτη. Το Φεστιβάλ ξεκινάει από τις 5 Σεπτεμβρίου και θα παραμείνει ανοιχτό μέχρι και τις 21 Σεπτεμβρίου. Στην έκθεση του Ζαππείου μπορεί κανείς να βρεί χιλιάδες βιβλία σε πολύ καλές τιμές αλλά και να γνωρίσει από κοντά τον/την αγαπημένο/η συγγραφέα και να υπογράψει τα βιβλία του. Επιπλέον από τις 12 έως και τις 16 Σεπτεμβρίου θα πραγματοποιηθούν συναυλίες οι οποίες θα ξεκινούν στις 21:00 μ.μ. 

Λίγα λόγια για τον Νάνο Βαλαωρίτη
Ο ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ γεννήθηκε το 1921 στη Λωζάνη της Ελβετίας. Σπούδασε φιλολογία και νομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Λονδίνου και Σορβόνης. Δημοσίευσε άρθρα και μετέφρασε πρώτος στο Λονδίνο εκτενώς Έλληνες ποιητές του 1930 – Σεφέρη, Ελύτη, Εμπειρίκο, Εγγονόπουλο, Γκάτσο. Από το 1968 έως το 1993 δίδαξε συγκριτική λογοτεχνία και δημιουργική γραφή στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Σαν Φρανσίσκο. Διηύθυνε από το 1989 έως το 1995 με τον ποιητή Αντρέα Παγουλάτο το περιοδικό Συντέλεια, το οποίο επανεκδόθηκε το 2004 με τίτλο Νέα Συντέλεια. Το 1959 βραβεύτηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης, το οποίο και αρνήθηκε. Πήρε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1982) και το Κρατικό Βραβείο Χρονικού-Μαρτυρίας (1998). Επίσης έλαβε κι ένα βραβείο του Ν.Ρ.Α. (National Poetry Association [Αμερικανική Εταιρεία Ποίησης]) το 1996 – βραβείο που είχε δοθεί προηγουμένως στους Φερλινγκέτι, Γκίνσμπεργκ και άλλους. Έχει λάβει το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για το ποιητικό του έργο (2006). Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τού απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής (2006). Το 2009 τιμήθηκε με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του. Βιβλία του έχουν εκδοθεί στο εξωτερικό, σε αγγλικές και γαλλικές μεταφράσεις. Τελευταίο του δοκίμιο είναι το Ο Όμηρος και το αλφάβητο, έκδοση της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης (2010),ενώ το 2012 κυκλοφόρησε και στα αγγλικά. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Στην Ελλάδα επέστρεψε μόνιμα το 2004.



Ημέρες & ώρες λειτουργίας:

Δευτέρα-Σάββατο:18:00-23:00
Κυριακή:10:30-23:00






Ευαγγελία Μπουρντούβαλου

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Αλλαγές στην έκδοση ταυτοτήτων



Αλλαγές ανακοινώθηκαν και έχουν ξεκινήσει πιλοτικά σε κάποιες περιοχές της χώρας. Με άμεσες διαδικασίες και χωρίς χρονική επιβάρυνση θα γίνεται η έκδοση ταυτότητας στα αστυνομικά τμήματα. Πιλοτικά ξεκίνησε η νέα διαδικασία σε ορισμένες περιοχές της χώρας και από Οκτώβριο θα εφαρμοστεί σε όλη την επικράτεια. 
Οι πολίτες θα μπορούν να πηγαίνουν μόνο με δύο φωτογραφίες στα γειτονικά Αστυνομικά Τμήματα και να λαμβάνουν άμεσα και εύκολα την ταυτότητα τους, χωρίς να προσκομίζουν επιπλέον πιστοποιητικά ή βεβαιώσεις, όπως αυτό συνέβαινε έως σήμερα. Ο εκάστοτε ενδιαφερόμενος θα υποβάλει αίτηση για έκδοση αστυνομικής ταυτότητας και θα την έχει στα χέρια του μέσα σε μερικά λεπτά. 
Με Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Εσωτερικών, Διοικητικής Μεταρρύθμισης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Δημόσιας Τάξης & Προστασίας του Πολίτη, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ, θεσμοθετείται η αυτεπάγγελτη αναζήτηση, μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Εθνικού Δημοτολογίου (ΟΠΣΕΔ), των απαραίτητων στοιχείων για την έκδοση δελτίου ταυτότητας (επώνυμο, όνομα, όνομα πατέρα, επώνυμο πατέρα, όνομα μητέρας, επώνυμο μητέρας, ημερομηνία γέννησης, τόπος γέννησης, δήμος δημοτολογίου, αριθμός οικογενειακής μερίδας, ιθαγένεια). Ουσιαστικά θα υπάρχει διασύνδεση των δημόσιων υπηρεσιών και θα βρίσκουν τα στοιχεία των πολιτών άμεσα και εύκολα.
Αυτό σημαίνει πως μετά την αυτεπάγγελτη αναζήτηση και την ταυτοποίηση του από τον υπεύθυνο του Αστυνομικού Τμήματος, γίνετε αυτόματα η διαμόρφωση της αίτησης. Στην αίτηση θα υπάρχουν τρία τυχαία ερωτήματα επί των δημοτολογικών στοιχείων που βρίσκονται καταχωρημένα στο ΟΠΣΕΔ. Η αίτηση με τα ερωτήματα εκτυπώνεται και ο αιτών/ αιτούσα απαντά εγγράφως. Ο αρμόδιος υπάλληλος της αστυνομίας υπογράφει και καταχωρεί στην εφαρμογή τις σχετικές απαντήσεις και μετά εκτυπώνει την αίτηση και επικολλά την μια εκ των φωτογραφιών και ο πολίτης μαζί με ένα μάρτυρα υπογράφουν. Το δελτίο ταυτότητας πλαστικοποιείται και παραδίδεται στον αιτούντα.
Ελπίζουμε πως η διασύνδεση των στοιχειών θα πραγματοποιηθεί σε όλες τις έως τώρα γραφειοκρατικές διαδικασίες των δημόσιων φορέων. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την άμεση και χωρίς κόπο εξυπηρέτηση των πολιτών αλλά και την αποσυμφόρηση όλων των φορέων.

Κωνσταντίνος Μπαλντίδης



Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Ταινία:Παίζοντας με την φωτιά!


Μία ταινία της Αννέτας Παπαθανασίου για τις γυναίκες ηθοποιούς στο Αφγανιστάν που παίζουν κυριολεκτικά με την φωτιά.
H Αννέτα Παπαθανασίου, ηθοποιός η ίδια και σκηνοθέτης, επισκέπτεται την Καμπούλ για να διδάξει την Αντιγόνη του Σοφοκλή και να καταγράψει τη ζωή των Αφγανών καλλιτεχνών, που προσπαθούν να συνδυάσουν την τέχνη και τον πολιτισμό με την σκληρή καθημερινότητα σε αυτή την ταλαιπωρημένη χώρα.
Αφηγείται τις ιστορίες των γυναικών ηθοποιών που έχουν την τόλμη να ασχοληθούν με το θέατρο και αντιμετωπίζουν σκληρή κριτική, κοινωνική αποδοκιμασία, ακόμα και απειλές για τη ζωή τους και την οικογένειά τους.

  

Η ταινία είναι μια καταγραφή όσων συναντά και που δυστυχώς η φαντασία ωχριά μπροστά στην πραγματικότητα. Μια σκληρή καταγραφή, ειδικά όταν γνωρίζεις ότι αυτό που αποτυπώνεται στη μεγάλη οθόνη είναι εικόνες της αληθινής ζωής, χωρίς μυθοπλασία και σενάριο.  Μετά από 30 χρόνια πολέμου και την πτώση του καθεστώτος των Ταλιμπάν, οι οποίοι είχαν απαγορέψει σχεδόν όλες τις τέχνες, το θέατρο στο Αφγανιστάν ξαναγεννιέται. 

Από την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου η ταινία, η οποία είναι η αληθινή καταγραφή γεγονότων από την Αννέτα Παπαθανασίου, θα προβάλλεται στους κινηματογράφους. 

Trailer:
 

Παραγωγή:
OPCUTMODIANOOHMYDOG


  
Ευαγγελία Μπουρντούβαλου

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Cyberkid: Εφαρμογή της ΕΛ.ΑΣ για προστασία ανηλίκων



(Στοιχεία άρθρου από protothema.gr 31/08/14)


Με χαρά ενημερώθηκα, από την εφημερίδα του Πρώτου Θέματος, πως η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος πριν σαράντα πέντε ημέρες έβγαλε στην αγορά των έξυπνο κινητών (τα λεγόμενα Smartphones)  την εφαρμογή Cyberkid, με σκοπό να βοηθήσει παιδιά και γονείς που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο να επικοινωνούν με ανθρώπους της αστυνομίας που έχουν εξειδίκευση στο να δίνουν λύσεις σε θέματα χρήσης του διαδικτύου από ανηλίκους έως διαχείριση σοβαρών υποθέσεων, όπως απειλές, απόπειρες αυτοκτονίας αλλά και εκμετάλλευση ανηλίκων. Οι ανήλικοι έχουν την δυνατότητα επικοινωνίας σε πραγματικό χρόνο με αξιωματικούς της Διεύθυνσης Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος σε περίπτωση ψηφιακής απειλής και μπορούν να εκφράζουν καταγγελίες και ερωτήματα χρησιμοποιώντας τη διαδικασία Cyber Alert αλλά και μέσω αποστολής ηλεκτρονικού μηνύματος.




Η εφαρμογή απευθύνεται σε χρήστες smartphone ή tablet, η οποία είναι καινοτόμος και παγκόσμιας εμβέλειας. Μπορεί ο εκάστοτε ενδιαφερόμενος γονέας ή ανήλικος χρήστης να κατεβάσει εντελώς δωρεάν την εφαρμογή από τα καταστήματα αγοράς εφαρμογών (γνωστά ως Play Store (Android) ή App Store (iOs) πληκτρολογώντας τον τίτλο Cyberkid. Όπως αναφέρουν οι αρθρογράφοι του Πρώτου Θέματος (Δημήτρης Πώποτας, Άρια Καλύβα) τα αποτελέσματα ήταν κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικά, καθώς την εφαρμογή έχουν εγκαταστήσει πάνω από 18.000 χρήστες έξυπνων κινητών. Επίσης, το κουμπάκι του Cyber Αlert χρησιμοποίησαν πάνω από 2.500 φορές. Όπως καταγράφετε από τα στοιχεία ήδη από την πρώτη κιόλας μέρα ξεκίνησαν δυναμικά βοηθώντας ένα νέο άνθρωπο από την αυτοκτονία. Λίγες ημέρες μετά την επίσημη «πρώτη» της εφαρμογής, το cyberkid βρίσκεται ήδη στις πρώτες θέσεις σε App store (Νο 21) στην κατηγορία news και  στο Play Store (Νο 43) στην κατηγορία νέα applications. Οι δημιουργοί προσδοκούν  μέσα στους επόμενους μήνες να έχουν κάνει χρήση της εφαρμογής πάνω από  500.000 χρήστες και ώς το τέλος του χρόνου να φτάσει τα 3,5 εκατομμύρια. Αυτό θα αποτελέσει μεγάλη επιτυχία για την Ελληνική Αστυνομία.


Η εφαρμογή αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας www.cyberkid.gr του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη και του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, η οποία υλοποιείται από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας με τη χορηγία της WIND. Να σημειωθεί ότι η επισκεψιμότητα της ανωτέρω ιστοσελίδας του project Cyberkid έχει αυξηθεί κατά 300%. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε τέτοιες δράσεις που σκοπό έχουν την προστασία των πολιτών και πόσω μάλλον των ανηλίκων.  


Κωνσταντίνος Μπαλντίδης
 (Στοιχεία άρθρου από protothema.gr 31/08/14)