Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Ενστάσεις στις αποστάσεις!

Πολλοί άνθρωποι ανά καιρούς παραπονιούνται για το πως μπορούν να διατηρήσουν κάποια διαπροσωπική τους σχέση (όχι απαραιτήτως ερωτική) όταν παρεμβαίνει ο παράγοντας της απόστασης. Κι όμως μερικοί παρόλες τις αντιξοότητες αποφάσισαν να το παλέψουν. Κάποιοι από αυτούς κατάφεραν να ξεπεράσουν την απόσταση και κάποιοι άλλοι επέλεξαν να ακολουθήσουν διαφορετικές πορείες με το πέρασμα του χρόνου.

Η αλήθεια είναι πως είναι ζόρικο να είσαι μακριά από έναν άνθρωπο που μέχρι πρότινος είχες συνηθίσει να βρίσκεται κοντά σου. Εκ των πραγμάτων, η απόσταση δημιουργεί δύο διαφορετικές μη τεμνόμενες μεταξύ τους ζωές, καθώς αρχίζουν να εκλίπουν τα κοινά βιώματα κι ο καθένας επικεντρώνεται στη δική του καθημερινότητα. Μια άλλη αλήθεια είναι πως όσο χρόνο κι αν πάρει όλο και κάποιος θα βρεθεί να δικεικήσει τη θέση εκείνου που απουσιάζει. Ίσως να μην είναι ο "τέλειος" αντικαταστάτης αλλά έχει το πλεονέκτημα της παρουσίας του. 

Βέβαια, μια μερίδα ατόμων υποστηρίζει πως η απόσταση είναι ευνοϊκότερη από την καθημερινή επαφή διότι αποδυναμώνει την τριβή και άρα την φυσιολογική φθορά των σχέσεων. Επομένως, υπάρχουν και άνθρωποι που την βλέπουν από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία σε σημείο που να την επιλέγουν αντί του να την αποφεύγουν.

Συνεπώς, τι είναι προτιμότερο; Δύο είναι οι παράγοντες που μπορούν να μας βοηθήσουν να δώσουμε μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα: τα γερά θεμέλια και η καλή θέληση. Όταν μία ανθρώπινη σχέση έχει δομηθεί σωστά και οι άνθρωποι που περικλείει είναι διατεθειμένοι να την προστατεύσουν, τότε η απόσταση εκμηδενίζεται όσο μακριά και αν βρίσκονται. Όμως, αυτή η προσπάθεια εναπόκειται στην καλή προαίρεση και των δύο ατόμων. Από την άλλη, όταν μια κατάσταση τείνει να γίνεται ψυχοφθόρα και την αισθανόμαστε ως υπέρμετρο βάρος επάνω στην πλάτη μας ή ίσως και να μας αφήνει αδιάφορους η εξέλιξη της, είναι καλύτερο να επιλέγουμε να κρατάμε απόσταση από την απόσταση.

Ας μην ξεχνάμε πως όλα είναι θέμα επιλογής και πως δεν υπάρχει τίποτα που θεωρείται ανέφικτο, ίσως απλά να έχει ένα παραπάνω επίπεδο δυσκολίας.

Δέσποινα Ζησοπούλου

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Ποίημα - Πεταλούδα Στη Φωτιά

Πεταλούδα Στη Φωτιά


Στον λαβύρινθο της γνώσης φύλαξε νήμα να κινηθείς
Αντιφάσεις δε θα νιώσεις κι ασφαλής θα κοιμηθείς

Σε συρτάρια οι ιδέες, ανοιχτές για το κοινό
Στερεότυπες παρέες σα παντογνώστη φωτεινό

Κι έτσι σε κάθε κίνδυνο προτάσσεις μια ασπίδα
Φραγμούς υψώνει το μυαλό και διώχνεις την παγίδα

Αν ξάφνου καπνό αντάμωνες εκεί που πορευόσουν
Άνοιγες το συρτάρι σου που πάντα εμπιστευόσουν

Μα, μια φλόγα ξεστράτισε κι η αλήθεια είναι πως λένε:
Άλλες φωτιές φοβήθηκες κι άλλες σε σιγοκαίνε

Σε κοιτάει μες τα μάτια κι αναμετριέται με τις αντοχές σου
Σε καλεί η ζεστασιά της να ξορκίσεις τις σκιές σου

Έχει θάρρος τούτη εδώ και ανύποπτα σε ραίνουν τα χάδια της
Σα πεταλούδα στη φωτιά έλκεσαι από την αύρα της

Δέσποινα Ζησοπούλου

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

Bye bye stress!


"Αγαπημένο Άγχος,

 
Ξέρω πως περάσαμε πολλές στιγμές μαζί. Σε ορισμένες περιπτώσεις με βοήθησες να γίνω καλύτερος και συνεπέστερος μόνο και μόνο... για να σε αποφύγω, αλλά παρόλα αυτά ακόμη και τότε εσύ έβρισκες τον τρόπο να εμφανίζεσαι πάλι εντός μου.

Κάπου εδώ επιβάλλεται να τερματίσουμε τις σχέσεις μας, διότι είτε θα υπάρχεις εσύ είτε θα υπάρχω εγώ. Γι' αυτό λοιπόν έφτασε η ώρα να πούμε αντίο.

 
Υ.Γ. Όπως καταλαβαίνεις δε θα μου λείψεις και ιδιαίτερα."


Κάπως έτσι μοιάζει ο αποχαιρετιστήριος λόγος που οφείλουμε να βγάλουμε σε αυτή την εσωτερική ένταση που μας τρελαίνει και αποκαλείται "άγχος". Μάλιστα, είναι ουκ ολίγες οι περιπτώσεις που παίρνει ψυχοσωματικές διαστάσεις και μας ταλαιπωρεί ψυχικά ή/όσο και σωματικά. Και είναι λογικό αν σκεφτούμε πως αυτός είναι ο τρόπος του οργανισμού μας να δηλώσει πως δε θα συνεχίσει να ανέχεται τις δοκιμασίες στις οποίες τον υποβάλλουμε.

Τη στιγμή που κάποιος άνθρωπος αρχίζει να αισθάνεται το γνώριμο άγχος να τον πλησιάζει είναι η στιγμή που πρέπει να πάρει μια βαθιά ανάσα για να ηρεμήσει και να καθαρίσει το μυαλό του. Έπειτα, είναι ωφέλιμο να προσπαθήσει να βάλει σε λειτουργία τη λογική του, η οποία συνήθως εκλογικεύει την κατάσταση που αντιμετωπίζει και κατευνάζει το άγχος. Έτσι, μπορεί να δρομολογήσει τις σκέψεις του προς άλλες κατευθύνσεις σκεπτόμενος κάτι που τον βοηθά να χαλαρώσει και να ηρεμήσει. Κοινώς, μία καλή ιδέα θα ήταν να απασχολήσει το μυαλό του με οτιδήποτε άλλο πέρα από αυτό που τον απασχολεί.


Το άγχος δεν έχει απαραίτητα να κάνει με κάτι σημαντικό, ας πούμε με κάποιο θέμα ζωτικής σημασίας, αλλά είναι πιθανό να εμφανίζεται τακτικά στα μικρά και επουσιώδη που για κάποιο εσωτερικό λόγο τα άτομο τα εξυψώνει και τους δίνει μεγαλύτερες διαστάσεις από αυτές που τους αναλογούν. Παραδείγματος χάριν, αγχώνομαι μήπως χάσω το λεωφορείο, μήπως βγήκαν τα αποτελέσματα που αναμένω, μήπως δεν γράψω καλά στις εξετάσεις μου. Σε αυτή την περίπτωση το άτομο καλό είναι να σκεφτεί εναλλακτικές λύσεις ώστε να δημιουργήσει γύρω του ένα δίχτυ ασφαλείας και να ανακτήσει την ψυχραιμία του. Π.χ. Αν χάσω το λεωφορείο θα πάρω το επόμενο αλλά εάν δεν έχω πολύ χρόνο μπροστά μου και βιάζομαι θα πάρω κάποιο ταξί. Ή είτε ελέγξω τώρα είτε λίγο αργότερα αν έχουν βγει τα αποτελέσματα δεν θα αλλάξει κάτι πέρα από τον χρόνο στον οποίο θα είμαι γνώστης του περιεχομένου τους. Ή θα προετοιμαστώ όσο καλύτερα μπορώ για τις εξετάσεις μου έτσι ώστε όπως και αν έρθουν τα πράγματα τουλάχιστον θα ξέρω ότι έκανα ότι καλύτερο μπορούσα. 

Για κάθε λόγο υπάρχει και ο αντίστοιχος αντίλογος, φτάνει να ζυγίσουμε αντικειμενικά την εικόνα που παρουσιάζεται μπροστά μας. Αυτό που πρέπει να επιτευχθεί την ώρα του στιγμιαίου πανικού μας είναι να πάρουμε τον έλεγχο των σκέψεων μας και να μην επιτρέψουμε να μας παρασύρουν στην παράνοια τους.

Το άγχος προέρχεται από εμάς και άρα πρέπει να καταπολεμηθεί από εμάς. Καλό είναι να θυμόμαστε πως αν θέλουμε να προστατεύσουμε τον εαυτό μας πρέπει να συνεργαστούμε μαζί του κάνοντας μια προσπάθεια να τον κατανοήσουμε και εντέλει να τον αγαπήσουμε.

 Δέσποινα Ζησοπούλου