Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Puzzle για δύο!


 Οι ανθρώπινες σχέσεις μου θυμίζουν κάτι από τα κομμάτια των παζλ. Ποικίλης θεματικής γκάμας και κάθε μία τους ξεχωριστή. Άλλες όμορφες απεικονίσεις τοπίων και κάποιες δυσνόητοι πίνακες καλλιτεχνών που ο κάθε παρατηρητής δίνει τη δική του ερμηνεία.

 Ένα παζλ 2 κομματιών. Το ένα κομμάτι απεικονίζει μία εικόνα. Το άλλο που ενώνεται μαζί του, τη συμπληρώνει. Κανένα άλλο δε μπορεί να πάρει τη θέση του, γιατί ακόμη κι αν το προσπαθήσει δε θα ταιριάξει πλήρως και κάποια στιγμή θα αποχωρήσει από κοντά του ώστε να βρει το κομμάτι που εφάπτεται καλύτερα στα διακεκομμένα σημεία του. 

 Μπορεί να έχουν ένα κοινό μοτίβο αλλά το καθένα φέρει τις δικές του ιδιαίτερες λεπτομέρειες. Μπορεί ακόμη φαινομενικά το ένα να είναι εντελώς διαφορετικό από το άλλο, αλλά εδώ δεν χωρούν αυταπάτες: για να παρατηρήσεις και να κατανοήσεις την πλήρη εικόνα χρειάζεσαι και τα δύο κομμάτια. 

 Δεν είναι βέβαιο πότε θα συναντηθούν και αν θα καταφέρουν να μείνουν ενωμένα. Υφίστανται αρκετές αναταράξεις. Απλά ακριβώς επειδή το ένα συμπληρώνει το άλλο έχουν περισσότερες πιθανότητες να αντέξουν από τα υπόλοιπα που είναι πιο ευάλωτα λόγω της εγγενούς ανομοιότητας τους.

 Το περίεργο όμως είναι πως και οι άνθρωποι όπως αυτά τα κομμάτια, παρά το πλήθος των ατόμων που τους προσεγγίζουν, αναγνωρίζουν επακριβώς πότε έχουν βρει το συγκεκριμένο δικό τους, αυτήν την διαφορετική αλλά και απαραίτητη οπτική στον ορίζοντα τους. Ίσως λέγεται ένστικτο, ίσως έχει κάποια άλλη ονομασία. Κι όμως κατέχουν αυτή τη γνώση - βεβαιότητα που ξεπερνά τα όρια της ανθρώπινης φύσης τους. Απλά ξέρουν, χωρίς να γνωρίζουν από που και πως. Ίσως γιατί κυριαρχεί αυτή η πρωτόγνωρη και ακατανόητη σύνδεση που αισθάνεσαι ότι βιώνει και ξέρεις πράγματα χωρίς να σου τα έχει πει. Όμως ακόμη κι αν ακούγεται δεν είναι τρομακτικό. Διότι όλα αυτά τα σημάδια σε κάνουν να συνειδητοποιείς ακόμη περισσότερο πως αυτό συμβαίνει γιατί το σωστό τμήμα έχει τοποθετηθεί στην κατάλληλη θέση και είναι φυσικό επακόλουθο τα δύο μεμονωμένα τμήματα πλέον να μετατράπηκαν σε ένα ενιαίο.


Δέσποινα Ζησοπούλου

Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

Σεβασμός στον εαυτό μας!

 Υπάρχει μια άποψη που υποστηρίζει πως ο σεβασμός κερδίζεται. Σωστό. Αλλά εξίσου σωστό είναι πως ο σεβασμός απαιτείται! Και γίνεται με τον πιο απλό τρόπο. Σεβόμενοι τον εαυτό μας δεν επιτρέπουμε σε κανένα να μας φερθεί υποδεέστερα απ' ότι πραγματικά μας αξίζει. Κι αν το κάνει; Απλά του υπενθυμίζουμε ποιον έχει απέναντι του.

 Με γνώμονα το να προσπαθεί κάποιος να συμπεριφέρεται όπως θα ήθελε να του συμπεριφέρονται, θα μπορούσαν να αποφευχθούν πολλές κακοτοπιές. Διότι ποιος θα ήθελε να τύχει άσχημης μεταχείρισης από τους γύρω του; Αντιστρόφως και κατ' επέκταση, ο άνθρωπος που ξέρει τι αξίζει, όταν παρατηρήσει πως δεν λαμβάνει την δέουσα συμπεριφορά, θα διεκδικήσει αυτήν που του αρμόζει. Και τότε όσο κι αν καθυστερήσει να πυροδοτηθεί, είναι η ώρα της σύγκρουσης. Ακόμη και μια δικαιολογημένη αντίδραση πάντα θα κακοφαίνεται στον δέκτη της.

 Έρχεται, λοιπόν, αυτή η στιγμή που γυρίζει ένας διακόπτης μέσα του και αλλάζει τα κακώς κείμενα, ή πιο απλά "κάνει το ξεσκαρτάρισμα του". Ίσως μέσα στην όλη διαδικασία της αλλαγής να πάρει σβάρνα και κάτι που αξίζει να σωθεί, αφού πολλάκις κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Αλλά τι να γίνει; Αν η σπορά τους είναι καλή θα βρουν το έδαφος να ξαναφυτρώσουν. 

 Και ναι μπορεί γενικότερα σαν άνθρωπος να είναι δυνατός, αλλά είναι ανθρώπινο να υπάρξουν φορές που θα λυγίσει. Κι αυτές μέσα στο πρόγραμμα είναι. Τότε θα γυρίσει να κοιτάξει ποιος είναι κοντά του. Θα μετρήσει κυρίως απώλειες αλλά και παρουσίες. Και σε αυτό ακριβώς το σημείο θα αντιληφθεί πως να συμπεριφερθεί και σε ποιον. Όλοι μας χρειαζόμαστε ένα ταρακούνημα (αφορμή) για να ταρακουνήσουμε τον κόσμο μας και να τον φέρουμε στα μέτρα μας. Είναι κατά κάποιον τρόπο ένας φόρος τιμής που οφείλουμε στον εαυτό μας και δεν είναι άλλο από το να σεβόμαστε τον εαυτό μας!

Δέσποινα Ζησοπούλου

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

Φίλος με το άλλο φύλο!

Μέσα σε μια από αυτές τις περιπλανήσεις μας σε μαγευτικές τοποθεσίες της πόλης γεννήθηκε η ιδέα του να γράψουμε ένα κείμενο αλλιώτικο από τα άλλα. Με φόντο το μπλε της θάλασσας και το γαλάζιο του ουρανού που μας συντρόφευαν εκείνο το απόγευμα, ξεκινήσαμε να γράφουμε ο καθένας από μία σκέψη - ιδέα που τη συνέχιζε ο άλλος. Έτσι απλά και αυθόρμητα ορμώμενοι από μια έμπνευση της στιγμής. Το αποτέλεσμα; Το κείμενο που ακολουθεί...



Υπάρχει φιλία μεταξύ ανδρών και γυναικών;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη, ούτε και δίνεται μεμιάς. Μπορεί να υπάρξει, μπορεί και όχι. Σημαντικό είναι να έχουν τοποθετηθεί εξ' αρχής οι σωστές βάσεις. Δηλαδή, να ξεκινήσεις την καθαρά φιλική σου σχέση με πλήρη ανυπαρξία ερωτικών στοιχείων ή ενδεχόμενων τέτοιων μελλοντικών σκέψεων. Βέβαια, λέγεται πως ακόμα και στις απόλυτα φιλικές σχέσεις μπορεί να υπάρξει έλξη ή ερωτική τροπή. Όμως, αν η αγάπη, ο σεβασμός και η εκτίμηση για τον άλλον έχει πάρει οικογενειακές - φιλικές διαστάσεις, αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να αλλάξει εύκολα και είναι δύσκολο - σχεδόν αδύνατο - να χαθεί και να μετατραπεί σε έρωτα. Φαντάζει σχεδόν σαν αιμομιξία!

Σαφώς και γίνεται να ξεπεραστούν τα όρια, ειδικά όταν οι διαπλεκόμενοι υποδύονται μία κατάσταση και κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Όντας γυναίκα ομολογώ πως παρά τις όποιες περαστικές φιλίες του ιδίου με το δικό μου φύλο προσπάθησα να συντηρήσω, η φιλία με έναν άνδρα είναι η πιο αληθινή και πιο ουσιαστική που υπάρχει στη ζωή μου! Ως άνδρας, πάντοτε άκουγα πως οι αντροπαρέες είναι οι καλύτερες και οι στιγμές μαζί τους μένουν ανεξίτηλες. Όμως, εμένα ο κολλητός μου είναι γυναίκα και νομίζω πως δε θα είχα κάνει καλύτερη επιλογή! Άλλωστε, οι φιλικές σχέσεις με γυναίκες με βοήθησαν να τις καταλάβω καλύτερα και όλη αυτή τη γνώση να την χρησιμοποιήσω ως "όπλο" στη σχέση μου. Είναι υπέροχο να έχεις κολλητό μια γυναίκα!  



Μπορεί να μη βλέπουμε παρέα μπάλα ή να κάνουμε διαγωνισμό ρεψίματος αλλά πίνουμε μπύρες και μιλάμε για σχέσεις. Όταν δύο ανθρώπινες ψυχές συναντιούνται δεν έχει σημασία το φύλο αλλά η χημεία, η σύμπνοια και εντέλει το να περνάς όμορφες στιγμές με κάποιον που ξέρεις πως αν είχες το αντίθετο φύλο από το δικό σου θα ήσουν αυτός/αυτή. Μπορεί να μην κατανοώ απόλυτα τη λογική της και να μην έχουμε πάντα τα ίδια θέλω αλλά ξέρω πως το μυαλό μας συναντιέται και ακολουθεί τα ίδια μονοπάτια. Στις δύσκολες στιγμές είναι εκεί για να τις κάνει πιο εύκολες ως γνήσια φίλη. Μπορεί να μη συμφωνώ εντελώς με τις απόψεις του περί ορθότητας και κάποιες φορές να πεισμώνουμε για το ποιος έχει περισσότερο δίκιο, αλλά είναι το Φιλαράκι μου και δε θα τον άλλαζα με τίποτα στον κόσμο. Ξέρω πως μπορεί να καταλάβει τα δυσνόητα και να δημιουργήσει πρακτικές λύσεις γιατί είναι άνθρωπος που έχει μάθει να αγαπάει και να προσφέρει.

Ε ναι, υπάρχει φιλία μεταξύ ανδρών και γυναικών. Τουλάχιστον εμείς τα καταφέραμε περίφημα παρά την δυσπιστία των τρίτων. Αγαπώ να σε έχω φίλη! Μου επέτρεψες να γνωρίσω έναν άνθρωπο που θαυμάζω και προσπάθησα να αφομοιώσω πολλά στοιχεία της προσωπικότητας του στη δική μου. Λατρεύω αυτό που είσαι και είσαι το Φιλαράκι μου!


              Δέσποινα Ζησοπούλου          Κωνσταντίνος Μπαλντίδης