Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

ΠαράΜύθοι: Εφ(υ)ημερία

 

 Ένα από εκείνα τα βράδια που σε παρέλαβα πληγωμένο. Έχεις πείσμα εσύ, δε θα ερχόσουν. Ευτυχώς που η καρδιά σου έχει απομνημονεύσει τη διεύθυνση μου και κατάφερε να σε παρασύρει συμμαχώντας με τη θέληση σου.

 Ρώτησα κι ας γνώριζα πως δε θα λάβω απόκριση. Μη σε νοιάζει, καταλαβαίνω πιο πολλά από όσα μου λες και παρατηρώ περισσότερα από όσα μου επιτρέπεις να δω. 

 Συναντήσαμε ένα τοπικό φαρμακείο που εφημέρευε και φτιάξαμε έναν πρόχειρο επίδεσμο, ίσα ίσα να καλύψει το τραύμα. Σου ξέφυγαν και ένα - δυο αναστεναγμοί αλλά προσπάθησες να τους κρύψεις επιμελώς με επιδέξιους ελιγμούς. Μη τυχόν και αμαυρώσεις την αλύγιστη και κυνική εικόνα που με τόσο κόπο αναστηλώνεις. 

 Κι αφού βεβαιωθήκαμε πως αυτό θα σε κρατήσει για λίγο καιρό προστατευμένο, πήρες τη φθαρμένη σου από τις πολλές διαδρομές βαλίτσα κι επέστρεψες στο αιώνιο ταξίδι σου.

Δέσποινα Ζησοπούλου

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

Ποίημα - Απόδραση

Απόδραση



Τα βήματα μου με οδήγησαν σε εσένα.
Το έχουν συνήθειο να με τραβάν κοντά σου.
Κι εσύ εκεί.
Ακλόνητη σταθερά.
Εσύ είσαι εκεί.
Εγώ είμαι αυτή που φεύγει για να επιστρέφει.
Μόνο εσύ με ηρεμείς.
Σε φοβούνται οι γρίφοι γιατί τους εξιχνιάζεις.
Σε ευχές και προειδοποιήσεις κρατάς τις απαντήσεις 
Και τις φέρνεις μπροστά μου.
Κι όταν χάνω το θάρρος ή με πληγώνει η εχθρική πραγματικότητα 
Εσύ εκεί να μου φανερώνεις αθέατους προορισμούς.

Σου ζητάω εξηγήσεις με όλα τα τεχνάσματα που διαθέτω.
Άλλοι τα φορτώνουν σε εμένα κι εγώ τα μοιράζομαι με εσένα.
Άδικος κύκλος.
Αλλά είσαι φτιαγμένη από υλικό που αντέχει.
Και σα μου παραδίδεις τη σκυτάλη, σε κουβαλάω μέσα μου 
Μέχρι την επόμενη φορά που θα με καλέσει κοντά σου η ανάγκη μου.

Παραμένεις ακόμη εδώ.
Τουλάχιστον εσύ.
Δε ρωτάς πολλά. 
Τα γνωρίζεις ήδη.
 Κι όμως τα αφήνεις να ηχήσουν ακόμη μια φορά.
Εσύ η απόδραση μου.

 Ξέρω πως ανακάλυψες το κρυμμένο, αλλά μη τους το μαρτυρήσεις,
 εντάξει;
Αν το βρουν θα το πειράξουν και μετά θα περιφέρεται σαν αγρίμι
Ικανό να πληγώσει κι αυτό με τη σειρά του 
Όποιον κάνει την απερισκεψία να το πλησιάσει.
Δε φταίνε αυτοί. 
Έτσι έμαθαν κι έτσι εφησυχάστηκαν. 
Φοβούνται καθετί πέρα από τα όρια της τετραγωνισμένης λογικής τους.
Κι αν δεν κατορθώσουν να το ελέγξουν, το αποδυναμώνουν 
Απομυθοποιώντας το.
Μα πιότερο ευθύνονται όσοι ανταμώθηκαν με την αξία του 
Και το εγκατέλειψαν απροστάτευτο.
Βλέπεις, αξίζουμε τις επιλογές μας καταπώς κρίνουμε την αξία τους.

Και παραμένεις ακόμη εδώ.
Τουλάχιστον εσύ.
Δε ρωτάς πολλά. 
Στα έχω ξαναπεί.
 Μα να που μου επιτρέπεις να λυτρωθώ για ακόμη μια φορά.
Εσύ η απόδραση μου.

Δέσποινα Ζησοπούλου


Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015

Ανεκτίμητες αξίες!

 Θυμάμαι μία συνομιλία που έλαβε κάποτε χώρα. Ήταν σε μία από αυτές τις δύσκολες περιόδους που αντιμετωπίζουμε ανά διαστήματα. Αναφέρομαι σε εκείνες που από τη μία βρίσκεσαι σε μία καθοδική πορεία κι από την άλλη γι' αυτόν ακριβώς το λόγο είσαι ένα βήμα πριν ανοίξεις φτερά. Μεταξύ άλλων, λοιπόν, λέχθηκε για κάποιο άτομο πως ήταν απορίας άξιον ότι διατηρούσε την καλή του διάθεση και δεν παραπονιόταν ενώ δεν είχε "τίποτα" στη ζωή του.

 Με είχε προβληματίσει λιγάκι το πώς ορίζεται το "τίποτα". Δύο ζευγάρια μάτια μπορεί να εστιάζουν προς το ίδιο σημείο αλλά να αντιλαμβάνονται διαφορετικά την εικόνα που εκτυλίσσεται μπροστά τους. 

 Βαθιά μου πεποίθηση είναι πως η ζωή έχει το δικό της τρόπο να αποδίδει δικαιοσύνη και να τα εξισορροπεί έτσι ώστε όλοι να παίρνουν μία γεύση από όλες τις πτυχές της. Θα έρθουν οι δυσκολίες αλλά κάπου στο δρόμο θα σε ανταμώσουν και οι ευκολίες. Πιο σημαντικό, όμως, είναι πως όταν διασταυρωθείς με τις πρώτες η ζωή θα σε έχει ήδη εφοδιάσει με κάποιο από τα ανεκτίμητα δώρα της για να μπορέσεις να τις αντιμετωπίσεις. Η οικογένεια, ο σύντροφος, τα παιδιά σου, οι φίλοι, η υγεία, το κατοικίδιο, το επάγγελμα σου είναι μερικά μόνο από αυτά τα πολύτιμα δώρα της. Λογίζονται όλα αυτά ως "τίποτα"; Κάθε ένα τους ξεχωριστά είναι μοναδικό και κάθε ένα από αυτά που έχεις μπορεί να είναι ο κρυμμένος θησαυρός που στερείται κάποιος άλλος και αποτελεί αιτία της λύπης του.

 Σίγουρα, υπάρχουν περίοδοι που βαλτώνουμε και μέσα στη γενικότερη θολούρα μας φαντάζουν σα βουνά ακόμη και οι πεδιάδες, ενώ θα μπορούσαμε να τις καλλιεργήσουμε και εντέλει να ωφεληθούμε από δαύτες. Κοινώς, όταν δεν μπορεί να αλλάξει μία κατάσταση ίσως πρέπει να αλλάξουμε εμείς τον τρόπο που την διαχειριζόμαστε. Είναι αρκετά εύκολο να καταθέσουμε τα όπλα, αλλά είναι πιο παλικαρίσιο να τα χρησιμοποιήσουμε! 

 Δέσποινα Ζησοπούλου

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Συνέντευξη με τον εαυτό μας!


 Υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας. Έτσι, για να γνωρίσουμε καλύτερα αυτόν τον άγνωστο συγκάτοικο. Όταν γνωρίζουμε μπορούμε να κατανοούμε πληρέστερα ώστε να προφυλάττουμε ή να τροποποιούμε. Κι έτσι να επιτύχουμε μια πιο ομαλή συγκατοίκηση.

 Παρακάτω ακολουθούν μερικές ερωτήσεις. Σε κάποιους ίσως να θυμίσουν κάτι από τα λευκώματα που φτιάχναμε στο δημοτικό και το μοιράζαμε σε διάφορους φίλους για να το γεμίσουν με τον γραφικό τους χαρακτήρα και τις απόψεις τους. Κάποιες από τις ερωτήσεις μπορεί να μας φαίνονται αυτονόητες και άλλες απλά δεν έτυχε να τις αναλογιστούμε. 

 Φιλική συμβουλή είναι να καταγράψουμε κάπου τόσο τις ερωτήσεις όσο και τις απαντήσεις που θα δώσουμε. Κοιτώντας σε ένα μακρινό χρονικό διάστημα από τώρα τις ερωταπαντήσεις μας μπορεί να εκπλαγούμε με τον τρόπο που σκεφτόμασταν, με τις δοθείσες προτεραιότητες μας ή ακόμη και με την ορθότητα του αλλοτινού σκεπτικού μας. Για πάμε να συνεντευξιαστούμε!

  • Με μία πρόταση ποιος είσαι;
  • Ποιο είναι το σύνθημα σου για τη ζωή;
  • Τι είναι αυτό που θαυμάζουν οι άλλοι σε εσένα;
  • Τι λείπει από τη ζωή σου;
  • Η ευτυχία είναι...
  • Τι χρειάζεσαι περισσότερο αυτή τη στιγμή;
  • Ποιο είναι το ένα πράγμα αυτή τη στιγμή για το οποίο είσαι απόλυτα σίγουρος;
  • Τι φοβάσαι;
  • Τι δε θα παρατήσεις ποτέ;
  • Τι θέλεις να θυμάσαι για πάντα;
  • Τι σε κάνει να αισθάνεσαι ασφαλής;
  • Ποια είναι η πιο δύσκολη απόφαση που έχεις πάρει;
  • Ποια είναι η καλύτερη απόφαση που έχεις πάρει;
  • Για ποιο πράγμα είσαι πιο ευγνώμων;
  • Ποια ήταν η πιο σημαντική στιγμή της ζωής σου τον τελευταίο χρόνο;
  • Ποια είναι η νούμερο ένα αλλαγή που θέλεις να κάνεις στη ζωή σου στους επόμενους 12 μήνες;
  • Τι είναι αυτό που έμαθες πρόσφατα για τον εαυτό σου;
  • Όταν κοιτάζεις στο παρελθόν τι σου λείπει περισσότερο;
  • Τι είναι αυτό από το παρελθόν που δε σου λείπει καθόλου;
  • Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζεις αυτή τη στιγμή;
  • Με μία λέξη πώς θα περιέγραφες την προσωπικότητα σου;
  • Για τι είσαι γνωστός στους φίλους και την οικογένεια σου;
  • Τι είναι αυτό που οι περισσότεροι δεν ξέρουν για εσένα;
  • Ποια είναι μια συχνή παρανόηση που έχουν οι άνθρωποι για εσένα;
  • Πες κάτι που είναι δυσκολότερο για εσένα απ' ότι για τους περισσότερους ανθρώπους;
  • Όταν σκέφτεσαι το "σπίτι", τι σκέφτεσαι συγκεκριμένα;
  • Ποιο είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που έχεις;
  • Τι θα σε έκανε να χαμογελάσεις αυτή τη στιγμή;
  • Τι κάνεις όταν τίποτα άλλο δε σε κάνει χαρούμενο;
  • Για ποιο πράγμα είσαι χαρούμενος που έκοψες;
  • Τι λέει η μικρή φωνή μέσα σου τελευταία;
  • Τι σε συναρπάζει;
  • Τι είναι αυτό που θα έκανες κάθε μέρα αν μπορούσες;
  • Τι είναι χειρότερο:να αποτυγχάνεις ή να μην προσπαθείς;
  • Πότε βίωσες μια σημαντική καμπή στη ζωή σου;
  • Αν είχες τη δυνατότητα να στείλεις ένα μήνυμα σε μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων, τι θα έλεγε αυτό το μήνυμα;
  • Τι σε κάνει να νιώθεις άνετα;
  • Κάνεις αυτό που πραγματικά πιστεύεις ή απλά συμβιβάζεσαι σε αυτό που κάνεις;
  • Τι είναι αυτό που συνήθιζε να σε τρομάζει αλλά όχι πια;
  • Τι υπόσχεσαι στον εαυτό σου που ακόμη δεν το έχεις πραγματοποιήσει;
  • Μέχρι στιγμής ποιος είναι ο κύριος στόχος στη ζωή σου;

Δέσποινα Ζησοπούλου