Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

Ακολουθώντας τον δρόμο μας!

«Μην ακολουθείς το μονοπάτι για να πας εκεί όπου μπορεί να σε οδηγήσει. Αντίθετα, πήγαινε από εκεί που δεν υπάρχει μονοπάτι και άφησε το χνάρι σου.»
-Ραλφ Γουάλντο Έμερσον

Από την παιδική μας ηλικία αρχίζουμε να ακούμε την γνωστή ερώτηση: «Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;». Από την πρώτη φορά που θα το ακούσουμε μέχρι να μεγαλώσουμε αλλάζουμε διαρκώς προτιμήσεις ως προς το συγκεκριμένο θέμα. Ακόμα και μετά το λύκειο, όπου έχουμε περάσει σε μια σχολή και σπουδάζουμε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο, το πιο πιθανό είναι να μην έχουμε κατασταλάξει πλήρως, και είναι απόλυτα λογικό. Υπάρχει ένας πολύ μεγάλος κόσμος εκεί έξω κι η αναζήτηση του τι μας συγκινεί και παράλληλα μπορεί να μας εξασφαλίζει τα προς το ζην απαιτεί αφενός τον χρόνο του κι αφετέρου διαρκή αναζήτηση από την πλευρά μας.

Συχνά, όσο δύσκολη είναι η αναζήτηση εξίσου δύσκολη αποδεικνύεται και η λήψη μιας απόφασης. Δεν αναφέρομαι μόνο στον εσωτερικό παράγοντα, την δική μας προτίμηση. Αυτό μόνο εμείς μπορούμε να το ξέρουμε, το τι θέλουμε και πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι. Αναφέρομαι κυρίως στον εξωτερικό παράγοντα, στο περιβάλλον μας, την οικογένεια και τους φίλους μας και την κοινωνία ως ευρύτερο κοινό.

Ήδη εδώ και δεκαετίες οι παλαιότερες γενιές λένε στις νεότερες το γνωστό: «Θα πας σχολείο, θα πας πανεπιστήμιο, θα σπουδάσεις, θα γίνεις ένας λαμπρός γιατρός/δικηγόρος/επιστήμονας» και δε συμμαζεύεται. Θεωρείται αυτονόητο ότι όλοι θα θέλουμε και θα πρέπει να ακολουθήσουμε μια αντίστοιχη πορεία, γεμάτη φιλοδοξία. Θα πρέπει να βγάζουμε πολλά, πολλά λεφτά, το όνομά μας θα φέρει μεγάλο κύρος και θα το ξέρουν σ’ όλη την πόλη/χώρα/κόσμο. Τι γίνεται στην περίπτωση που κάποιος δεν τα θέλει όλα αυτά; Τότε, τουλάχιστον σύμφωνα με τις προηγούμενες γενιές, έχουμε σοβαρό πρόβλημα, δεν έχουμε φιλοδοξίες, δεν σκεφτόμαστε σοβαρά το μέλλον μας.

Δυστυχώς έχει επικρατήσει το πρότυπο να θέλουμε να γίνουμε μεγαλο-κάτι (μεγαλογιατροί, μεγαλοδικηγόροι, κλπ). Έχει επικρατήσει σε τέτοιο βαθμό που η αντίθετη περίπτωση φαντάζει απαράδεκτη. Δεν πρέπει όμως, και γι’ αυτό τον λόγο δεν πρέπει και να μας πτοεί το γεγονός ότι οι επιλογές μας είναι διαφορετικές. Ναι, είναι ωραίο να έχεις μια λαμπρή καριέρα, να βγάζεις πολύ χρήμα, να έχεις ένα όνομα στην πιάτσα και να σε θαυμάζουν όλοι. Είναι επίσης ωραίο να έχεις μια απλή δουλειά, να ζεις μια πιο ήρεμη ζωή, να αφιερώνεις περισσότερο χρόνο στον εαυτό σου και την οικογένειά σου και να γεμίζεις την ζωή σου με όμορφες, γλυκές στιγμές. Όλα εξαρτώνται από τις προτιμήσεις και τις προτεραιότητες του καθενός. Δεν θέλουμε όλοι να ακολουθήσουμε καριέρες. Σημασία έχει να κάνουμε αυτό που μας εκφράζει και μας κάνει ευτυχισμένους. Ποιος ο λόγος να ακολουθήσουμε ένα μονοπάτι που δεν το θέλουμε, απλώς και μόνο επειδή έχουμε πάρει ένα συγκεκριμένο πτυχίο και να έχουμε να λέμε «Α, εγώ είμαι γιατρός/δικηγόρος/επιστήμονας/ό,τι άλλο», αν τελικώς καταλήξουμε να μισούμε την ζωή μας;

Ο λόγος, κατά τους παλαιότερους, είναι το «τι θα πει ο κόσμος». Τι θα πει ο κόσμος που έχεις τελειώσει την τάδε (σπουδαία) σχολή αλλά δεν ακολουθείς το αντικείμενο; Σας έχω την απάντηση: ο κόσμος ποτέ δεν ρώτησε εμάς τι θα πούμε πριν επιλέξουν οι ίδιοι με τι θα ασχοληθούν στην ζωή τους. Και ειλικρινά, δεν μας ενδιαφέρει κιόλας. Γιατί λοιπόν να είναι τόσο κακό το να επιλέξουμε κάτι άλλο, κάτι πιο χαμηλών τόνων, που πάλι όμως θα μας προσφέρει μια αξιοπρεπή διαβίωση και παράλληλα μας κάνει να νιώθουμε καλά; Άλλο οι σπουδές μας, οι οποίες καλύπτουν μόνο 4 χρόνια, κι άλλο το υπόλοιπο της ζωής μας. Το ότι επιλέξαμε κάτι στα 18 μας, που (κατά πάσα πιθανότητα) ούτε εμείς οι ίδιοι δεν ξέραμε αν πραγματικά το θέλουμε, δεν θα πρέπει να μας καταδικάζει να το ακολουθήσουμε. Μέσω της αναζήτησης του εαυτού μας μπορούμε να δούμε τι μας συγκινεί, τι μας εκφράζει, και στην τελική να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είμαστε. Αυτή η διαδικασία όμως δεν ολοκληρώνεται στα 18, συνεχίζεται για χρόνια αργότερα. Επομένως, το τι θέλουμε θα το βρούμε στην πορεία.

Τα κοινωνικά πρότυπα αλλάζουν με τους καιρούς, όσο περνάει ο χρόνος κι εξελίσσεται ο κόσμος. Απλώς πρέπει να γίνει μια αρχή. Η αρχή έχει ήδη ξεκινήσει εδώ και καιρό κι όπως φαίνεται έχει και συνέχεια. Όπως προανέφερα, ο κόσμος εξελίσσεται, κι έτσι δεν υπάρχει λόγος να κολλάμε σε παλαιότερα πρότυπα απλώς και μόνο επειδή υπάρχουν ακόμα. Δεν λέω βέβαια ότι πρέπει όλοι, από αντίδραση και μόνο, να πηγαίνουμε κόντρα. Ασφαλώς και όχι. Ζητούμε απλώς να έχουμε δικαίωμα στην επιλογή ως προς το αν θα ακολουθήσουμε τον έναν ή τον άλλο δρόμο.

Οπότε, φίλοι και φίλες, μην φοβάστε να διαμορφώσετε τις ζωές σας όπως θέλετε εσείς. Βρείτε κάτι που θα σας κάνει κάθε πρωί που ξυπνάτε να νιώθετε ευτυχισμένοι και να πηγαίνετε με μεράκι στην δουλειά. Κάτι που δεν θα σας κάνει, στην αρχή της κάθε μέρας, να λέτε «Ουφ… όχι πάλι….». Στο κάτω-κάτω, οι μόνοι στους οποίους θα λογοδοτήσουμε για τις επιλογές μας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Σε 30 χρόνια, οι μόνοι που θα θυμούνται τις επιλογές μας θα είμαστε εμείς. Εμείς θα ζήσουμε την ζωή που επιλέξαμε, δεν θα την ζήσει κανένας άλλος για λογαριασμό μας. 

Σμαράγδα Θεοδωρίδου

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

Πως ήταν και πως έγιναν 5 γνωστά μέρη στον κόσμο!


Το σημερινό άρθρο παρουσιάζει εικόνες του RENTCafe που δημοσιεύει η Daily Mail με φωτογραφίες από γνωστά εντυπωσιακά σημεία στον κόσμο. Οι φωτογραφίες δείχνουν αλλαγές που σημειώθηκαν τον περασμένο αιώνα, όπως η ανέγερση του London Eye στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Oriental Pearl TV Tower της Σαγκάης αλλά και την ανέγερση του "Χριστού του Λυτρωτή" στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Απολαύστε τις...

1. Λονδίνο















2. Σανγκάη



























3. Ρίο Ντε Τζανέιρο















4. Σίδνεϊ















5. Νέα Υόρκη














Στις περισσότερες περιπτώσεις οι αλλαγές είναι σημαντικές και σε κάποιες μικρές. Όμως, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως η εξέλιξη των πόλεων οπτικοποιείται με μεγάλη επιτυχία! Στο Λονδίνο δεν υπάρχουν μεγάλες αρχιτεκτονικές αλλαγές στην όχθη του ποταμού, η μόνη σημαντική διαφορά είναι το London Eye το οποίο άνοιξε το 2000. Όμως, στη Σανγκάη από το 1987 μέχρι σήμερα η πόλη υποδέχτηκε μερικούς από τους μεγαλύτερους ουρανοξύστες. Η αλλαγή είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή. Στη συνέχεια, η φωτογραφία στο Ρίο Ντε Τζανέιρο τραβήχτηκε το 1926 και σίγουρα είναι ένα περίεργο να βλέπεις το Άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή να είναι υπό κατασκευή. Προτελευταία έρχεται η γέφυρα Χάρμπουρ στο Σίδνεϊ του 1930. Σήμερα η γέφυρα περιβάλλεται από ουρανοξύστες. Η αλλαγή είναι εντυπωσιακή. Τέλος, βλέπουμε την Νέα Υόρκη και την περιοχή που είναι το Empire State Building. Η πρώτη φωτογραφία είναι από το 1932. Τα κτίρια στην πρώτη φωτογραφία είναι σχεδόν μισού μεγέθους από τα σημερινά, που και πάλι η ουρανοξύστες έχουν την τιμητική τους! 


Αυτά για σήμερα! Τα λέμε σε ένα επόμενο άρθρο...


Μπαλντίδης Κωνσταντίνος

Απολέπιση σώματος με σπιτικά υλικά!

Ποιος είπε ότι τα προϊόντα που έχουμε στο ντουλάπι της κουζίνας μας έχουν μόνο μαγειρική χρήση; Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι μπορούμε να φτιάξουμε με απλά υλικά και χωρίς κόστος. Εμείς σήμερα θα σας πούμε πως μπορείτε να φτιάξετε scrub για απολέπιση σώματος με δύο μόνο υλικά!

Υλικά:

Ζάχαρη
Γάλα


Εκτέλεση:

Αναμιγνύετε σε ένα μπολ ίσες ποσότητες ζάχαρης με γάλα. Π.χ. 5 κ.σ. ζάχαρη, 5 κ.σ. γάλα. Έπειτα, το απλώνετε σε νωπή επιδερμίδα με απαλές κυκλικές κινήσεις. Ξεπλύνετε το και ιδανικά απλώστε μια ενυδατική κρέμα. 

Και κάπως έτσι μόλις κάναμε την σπιτική απολέπιση μας!

Ευαγγελία Μπουρντούβαλου

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Ομιλούμε ελληνικά!



Παρακάτω παρατίθενται μερικές εκφράσεις που προέρχονται από την αρχαία ελληνική γλώσσα και χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα στην καθημερινή μας διάλεκτο. Και φυσικά θα μάθουμε τη σημασία τους ώστε να μπορούμε να τις χρησιμοποιούμε σωστά και επ' ευκαιρία να εμπλουτίσουμε το λεξιλόγιο μας! Για πάμε να ρίξουμε μια ματιά!





ασκαρδαμυκτί = λέγεται όταν κοιτάμε για πολύ ώρα προσηλωμένοι κάπου χωρίς να ανοιγοκλείνουμε τα μάτια μας (δηλ. δεν κουνιέται ούτε βλέφαρο)








εξ οικείων τα βέλη = χρησιμοποιείται όταν κάποιος δέχεται επίθεση από άτομα του οικείου περιβάλλοντος του (δηλ. από τους ξένους το περίμενε από τους γνωστούς το βρήκε)








δώρον άδωρον = υποδηλώνει κάτι που δεν έχει καμία αξία ή που αποδεικνύεται μέχρι και επιζήμιο (δηλ. και που υπάρχει είναι σαν να μην υπήρχε)











ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον = σημαίνει πως τίποτα δε μπορεί να μείνει κρυφό για πάντα (δηλ. κάποια στιγμή όλα βγαίνουν στο φως και αποκαλύπτονται)














ο κύβος ερρίφθη = που θα πει ότι η απόφαση πάρθηκε (δηλ. όταν μετά από πολλή σκέψη καταλήγουμε επιτέλους σε μια τελική απόφαση)













το τερπνόν μετά του ωφελίμου
= είναι ο συνδυασμός ευχαρίστησης και ωφέλειας (δηλ. όταν βρίσκουμε κάτι που μας αρέσει και ταυτόχρονα μας κάνει καλό)









κεραυνός εν αιθρία = υποδηλώνει ένα αναπάντεχο γεγονός που προκαλεί αναστάτωση (δηλ. κάτι που συνέβη εκεί που δεν το περίμενε κανείς)








όνειρο θερινής νυκτός = εδώ γίνεται λόγος για κάτι που όσο κι αν το θέλουμε δεν γίνεται να πραγματοποιηθεί (δηλ. μόνο στα όνειρα μας μπορεί να συμβεί)









βάπτισμα του πυρός = λέγεται όταν κάποιος δοκιμάζει για πρώτη φορά μια καινούρια εμπειρία (δηλ. κάθε αρχή και δύσκολη)













κύκνειο άσμα = χαρακτηρίζεται το τελευταίο έργο ενός καλλιτέχνη πριν αποσυρθεί οριστικά (φημολογείται ότι η προέλευση αυτής της φράσης προέρχεται από τον κύκνο που λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή αποχαιρετάει την πλάση με ένα τελευταίο του τραγούδι)








έκων άκων = υποδηλώνει κάτι που γίνεται ακούσια (δηλ. θέλοντας και μη)








διάττοντας αστέρας = χρησιμοποιείται μεταφορικά για κάποιο άτομο που απέκτησε ξαφνική δόξα και το ίδιο γρήγορα την απώλεσε (δηλ. εμφανίστηκε από το πουθενά και όσο γρήγορα κέρδισε τις εντυπώσεις το ίδιο γρήγορα εξαφανίστηκε από το προσκήνιο)








ουδέν κακόν αμιγές καλού = σημαίνει πως τα δυσάρεστα πράγματα ενέχουν και ευχάριστες πτυχές (δηλ. ακόμη και σε κάποια αρνητική κατάσταση μπορεί να υπάρξει κάποιο θετικό αποτέλεσμα)




Δέσποινα Ζησοπούλου

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

ΠαράΜύθοι: Ταξίδι Στο Χρόνο




 Εχθές με επισκέφθηκε μια φωνή από το παρελθόν.*

 [*Παρελθόν: σα να παίζει μπροστά στα μάτια σου μια αγαπημένη γνώριμη ταινία. Είδους; Ποικίλου. Σίγουρα περιπετειώδης. Λίγο ψυχολογικό θρίλερ, λίγο δράμα, λίγο κωμωδία, πολύ συναίσθημα.]

 Δε θα τη χαρακτήριζα απρόσμενη. Πάντα περιμένεις να σου συμβούν όσα επιθυμείς.

 Καμία διάθεση εχθροπραξίας και καμιά απολογίας. Γυρίσαμε για λίγο πίσω το χρόνο και πατήσαμε replay σε μια σκηνή θαλπωρής με ομορφιά καθημερινής τριβής. Σιωπηλή συνθηκολόγηση με διάρκεια στιγμής.

 Για ένα αγόρι που γελούσε. (Αλήθεια, το πιο όμορφο γέλιο που έχω ακούσει στη ζωή μου). Και για ένα κορίτσι που βιαζόταν να τα ζήσει όλα. Μαζί του. Γι' αυτό και έμεινε χώρια του.

 Ιστορίες όμοιες με αυτές που αφηγούμαστε στα παιδιά λίγο πριν εναποθέσουν τα όνειρα τους στον Μορφέα. Οφείλουμε, λοιπόν, να δώσουμε μια αισιόδοξη εκδοχή της κατάληξής τους.

 Διόρθωση λοιπόν. Ας το πάμε άλλη μία...

 Εχθές με επισκέφθηκε μια φωνή από το παρελθόν.

 Και μου είπε πως σκοπεύει να διατείνει την παραμονή της επί του παρόντος.

Δέσποινα Ζησοπούλου



Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Εύκολο σουφλέ τυριού!



Το σουφλέ τυριού είναι μια εύκολη, νόστιμη και γρήγορη λύση για εκείνες τις μέρες που δεν προλαβαίνουμε να μαγειρέψουμε εξαιτίας των πολλών υποχρεώσεων. Πάμε λοιπόν να δούμε τη συνταγή και να την ''απολαύσουμε''.

Υλικά: (Για 4 άτομα)

25 gr βούτυρο
1 κτγ αλεύρι
300 gr γάλα
25 gr τριμμένη παρμεζάνα
1 κτγ μουστάρδα
4 αυγά
αλάτι
πιπέρι


Εκτέλεση:
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα το βούτυρο σε χαμηλή φωτιά και το λιώνουμε. Πασπαλίζουμε το 1κτγ αλεύρι. Ανακατεύουμε για 2 λεπτά και έπειτα προσθέτουμε το γάλα λίγο, λίγο ανακατεύοντας συνεχώς. Προσθέτουμε το τριμμένο τυρί και τη μουστάρδα. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα ώσπου να λιώσει το τυρί. Βάζουμε το αλατοπίπερο και το αφήνουμε λιγάκι να κρυώσει. Στη συνέχεια αφού κρυώσει προσθέτουμε τους 4 κρόκους. Σε ένα άλλο σκεύος χτυπάμε τα 4 ασπράδια και τα προσθέτουμε σιγά σιγά μέσα στο μείγμα μέχρι να ομογενοποιηθούν. Τέλος χωρίζουμε το μείγμα σε 4 φορμάκια και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200oC για 12-15 λεπτά ώσπου να φουσκώσουν τα σουφλέ.  

                                  

Προετοιμασία: 30 λεπτά
Χρόνος μαγειρέματος: 15 λεπτά

Ευαγγελία Μπουρντούβαλου



Γούστα και στερεότυπα!


Παιδικά χρόνια… τι ωραίες εποχές! Φιλίες, ανεμελιά, μπόλικο παιχνίδι… αναμνήσεις που αξίζει να τις αναπολεί κανείς για ώρες. Ξαφνικά, εκεί που θυμάσαι ωραίες σκηνές παιχνιδιού από τα παιδικά σου χρόνια, τσουπ! εμφανίζεται ένα μελανό σημείο: κάποιο παιχνίδι που ήθελες να πάρεις, κάτι που ήθελες να παίξεις και άκουσες το γνωστό «Όχι αυτό, αυτό είναι για αγόρια (αν ήσουν κορίτσι)/κορίτσια (στην αντίθετη περίπτωση)».

Για τα στερεότυπα θα μπορούσα να επεκταθώ σε πιο ευρύ φάσμα περιπτώσεων, ωστόσο εδώ θα αρκεστώ μόνο σε αυτά που αφορούν ασχολίες σε σχέση με το κάθε φύλο. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ατόμων που μπορούν να θυμηθούν ακόμα και το παραμικρό σχετικό σχόλιο σε κάποιο στάδιο της ζωής τους, είτε από την παιδική τους ηλικία, είτε στην εφηβεία, είτε ακόμη και σαν ενήλικες. Δεν αναφέρομαι μόνο στο παράδειγμα παιχνιδιών για παιδιά, αλλά γενικότερα σε ασχολίες και ενδιαφέροντα, από επάγγελμα μέχρι προτιμήσεις στην μουσική και σε ταινίες. Μιλώντας από προσωπική εμπειρία, κλασικό παράδειγμα που έχω σιχαθεί να ακούω είναι «το να σ’ αρέσει το ποδόσφαιρο δεν είναι για γυναίκες». Βρε τι μας λέτε; Ποιος το όρισε αυτό; Ή μάλλον, αν το δούμε γενικότερα, ποιος είναι αρμόδιος να ορίσει τι μας αρέσει να βλέπουμε ή με τι μας αρέσει να ασχολούμαστε; Για ποιον λόγο πρέπει να μπούμε σε καλούπια, κι όποιος αρνείται να μπει πρέπει να μείνει στο περιθώριο;

Τελευταία φορά που το έψαξα, όσοι μας κάνουν κριτική για τις επιλογές μας σύμφωνα με στερεότυπα δεν ρώτησαν την δική μας γνώμη πριν επιλέξουν τα δικά τους ενδιαφέροντα. Αρκετές φορές (χωρίς βέβαια να ισχύει καθολικά), όπως και στην περίπτωση του προηγούμενου άρθρου σχετικά με το gaming και τις αρνητικές αντιδράσεις που δεχόμαστε από συνομηλίκους, τα άτομα που θα ασκήσουν κριτική για τις επιλογές σου είναι άτομα που είχαν δεχτεί κριτική ή, ακόμα χειρότερα, τους είχαν επιβληθεί ασχολίες βάσει του φύλου τους από γονείς (ή οικογένεια γενικότερα) και ψάχνουν κάποιον τρόπο να δικαιωθούν. Απευθυνόμενη σε όσους σκέφτονται και δρουν κατ’ αυτόν τον τρόπο, ανεξάρτητα από το φύλο ή την ηλικία τους , έχω να πω ότι σας έχουμε νέα: το δίκιο σας δεν πρόκειται ποτέ να το βρείτε κάνοντας αυτό που σας συνέβη, διαδίδοντας τον ίδιο τρόπο σκέψης (τον οποίο δεν αποκλείεται να απεχθάνεστε κατά βάθος), κάνοντας άλλους ανθρώπους να νιώθουν ντροπή ή τύψεις και διαιωνίζοντας μια άσχημη κατάσταση. Οι μόνοι τρόποι να δικαιωθείτε είναι μέσω διαλόγου με τα άτομα που σας επέβαλαν έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής παρά την θέλησή σας, ή απλώς ξεπερνώντας την επιρροή των εν λόγω ατόμων και ζώντας επιτέλους όπως θέλετε εσείς. Έστω όμως κι αν δεν ανήκετε σ’ αυτή την κατηγορία και απλά θέλετε να κάνετε κριτική, τότε πολύ απλά θα πω ότι δεν σας πέφτει λόγος. Σε κανέναν δεν αρέσει να νιώθει ντροπή για την προσπάθειά του να αναπτύξει την προσωπικότητά του, κυρίως μάλιστα όταν δεν υφίσταται καν λόγος ντροπής. Από την στιγμή που ο παραλήπτης της όποιας σχετικής κριτικής δεν βλάπτει τον εαυτό του ή τους γύρω του με τα ενδιαφέροντά του, τίποτα άλλο δεν έχει σημασία. Όπως θέλουμε να σέβονται οι άλλοι εμάς και την προσωπικότητά μας, οφείλουμε να φερθούμε κι εμείς με τον ίδιο τρόπο.

Δυστυχώς, η αλήθεια είναι πως αυτά τα στερεότυπα έχουν επικρατήσει εδώ και δεκαετίες και την εν λόγω κριτική την υφίστανται όλοι σε κάποιο βαθμό από οποιοδήποτε άτομο. Είναι ένα φαινόμενο τόσο συνηθισμένο πλέον που γι’ αυτό τον λόγο δεν βλέπω να εξαλείφεται σύντομα, αν εξαλειφθεί ποτέ δηλαδή. Λόγω του ευρέως κύκλου ατόμων που μπορεί να αφορά (σχεδόν όλους μπορώ να πω, ο οποιοσδήποτε μπορεί να θυμηθεί κάποια στιγμή στη ζωή του που άκουσε κάτι τέτοιο), καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο να περιοριστεί αυτή η συμπεριφορά. Από την δική μου πλευρά, έχω να πω μόνο το εξής: όλοι όσοι έχετε υποστεί κριτική απλώς και μόνο επειδή σας αρέσει κάτι που «δεν αρμόζει» στο φύλο σας, μην το αφήνετε να σας επηρεάσει. Δεν είναι ντροπή. Το σημαντικό για τον καθένα μας είναι να μπορέσει να αναπτύξει την προσωπικότητά του, να δει τι τον ενδιαφέρει και μέσα από αυτό να ολοκληρωθεί σαν χαρακτήρας και σαν άνθρωπος. Στο κάτω-κάτω, δεν μας μάθαιναν πάντα (από το σχολείο ακόμα) πώς όλοι είμαστε διαφορετικοί κι ο καθένας μας είναι μοναδικός; Ναι αλλά δεν γίνεται να είμαστε μοναδικοί όταν πρέπει να μπούμε σε καλούπια!

Οπότε φίλες και φίλοι που το έχετε βιώσει αυτό, ή που συνεχίζετε να το βιώνετε, ή που μπορεί να το βιώσετε στο μέλλον, μην πτοείστε! Πάντα θα υπάρχει κάποιος εκεί έξω που θα βρει κάτι στραβό να σας το πει. Από την στιγμή όμως που δεν υπάρχει σωστό και λάθος, μην δίνετε καμία σημασία. Έκαστος στο είδος του (κι ο Λουμίδης στους καφέδες)!


Σμαράγδα Θεοδωρίδου

Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

Τραγουδόραμα: Χρήστος Μάστορας - Για Όλα Ικανοί (Τζαμάικα)!


Ο Χρήστος Μάστορας (που γνωρίσαμε μέσα από το συγκρότημα Μέλισσες) μας τραγουδάει μέσα από τους στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου και τη μουσική του Θέμη Καραμουρατίδη για την επερχόμενη κινηματογραφική ταινία Τζαμάικα από την Feelgood Entertainemnt. Ένα τραγούδι που υμνεί τη συντροφικότητα και προάγει το "μαζί"! Με τόσο όμορφες μουσικές επιλογές δεν έχουμε παρά να περιμένουμε με θετικές εντυπώσεις και την ίδια την ταινία που αναμένεται να προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες από 21 Δεκεμβρίου! Μέχρι τότε απολαμβάνουμε τα τραγούδια της από την Feelgood Records!

Στίχοι:

Φτιάχνουμε πάντα ιστορίες για τα κύματα 
Κάνουμε λέει πως παλεύουμε βουνά
Άλλοτε πάλι τα μετράμε σαν τα βήματα
Που θα μας πάνε από την άλλη τη μεριά

Είναι τα Κύθηρα, η Ιθάκη, η Τζαμάικα

Θα περιμένω για να κάνουμε μαζί 
Όλο το δρόμο που μου έχει απομείνει
Μόνο με εσένα θέλω ό,τι έχει μείνει
Μόνο μαζί για όλα είμαστε ικανοί

Θα περιμένω για να κάνουμε μαζί 
Όλο το δρόμο που μου έχει απομείνει
Μόνο με εσένα θέλω ό,τι έχει μείνει
Μόνο μαζί για όλα είμαστε ικανοί

Όταν μας βρούνε στην ακτή τα ξημερώματα
Δε θα είναι πια ούτε αργά ούτε νωρίς
Και με τη θάλασσα να φτάνει ως τα γόνατα 
Θα πάμε εκεί που δεν ταξίδεψε κανείς

Είναι τα Κύθηρα, η Ιθάκη, η Τζαμάικα

Θα περιμένω για να κάνουμε μαζί 
Όλο το δρόμο που μου έχει απομείνει
Μόνο με εσένα θέλω ό,τι έχει μείνει
Μόνο μαζί για όλα είμαστε ικανοί

Θα περιμένω για να κάνουμε μαζί 
Όλο το δρόμο που μου έχει απομείνει
Μόνο με εσένα θέλω ό,τι έχει μείνει
Μόνο μαζί για όλα είμαστε ικανοί

Θα περιμένω για να κάνουμε μαζί 
Όλο το δρόμο που μου έχει απομείνει
Μόνο με εσένα θέλω ό,τι έχει μείνει
Μόνο μαζί είμαστε ικανοί

Θα περιμένω για να κάνουμε μαζί 
Όλο το δρόμο που μου έχει απομείνει
Μόνο με εσένα θέλω ό,τι έχει μείνει
Μόνο μαζί για όλα είμαστε ικανοί

Μείναμε ακίνητοι εκεί και η μέρα άδειασε
 Ούτε και σήμερα πήγαμε πιο κοντά
Έσβησε ο ορίζοντας στα μάτια μας και βράδιασε
Και το νησί είναι ακόμα μια στεριά




Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Ήξερες ότι...










    oι άνθρωποι με μπλε μάτια φημολογείται ότι έχουν περισσότερη αντοχή στο αλκοόλ;














    αν θέλεις να καταπολεμήσεις την νύστα είναι πιο αποτελεσματικό το να φας ένα μήλο από το να πιεις καφέ;











    τα "χρυσά μήλα των Εσπερίδων" που αναφέρονται σε έναν από τους άθλους του Ηρακλή, είναι πορτοκάλια;










    πολλά κραγιόν, βερνίκια νυχιών και σκιές ματιών εμπεριέχουν λέπια ψαριού;












      ο Leonardo Da Vinci είναι ο εφευρέτης του ψαλιδιού;












      στην Κίνα οι άνθρωποι γιορτάζουν τα γενέθλια τους κάθε 10 χρόνια;










        ο ελληνικός καφές συμβάλλει στην καλή λειτουργία της καρδιάς;





        Δέσποινα Ζησοπούλου

        Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

        Άκου την καρδιά σου!


         Η ζωή έχει τον τρόπο να μας απορροφάει στην καθημερινότητα της. Γεμίζει το μυαλό και το πρόγραμμα μας κι εμείς ακολουθούμε συγχρονισμένοι στο ρυθμό που εκείνη μας επιτάσσει. Και κάπως έτσι μας παρασέρνει στην πορεία της κι εξελισσόμαστε μαζί της. 

         Πριν λίγο καιρό διάβασα κάπου μία φράση που έλεγε πως "αν θέλεις να δεις τι σκέφτεται η καρδιά σου, παρακολούθησε που πηγαίνει το μυαλό σου, όταν το αφήνεις να περιπλανιέται ελεύθερο". Πόση αλήθεια εμπεριέχει αυτή η φράση και πόσα κρύβονται πίσω από τις κουρτίνες και κάτω από τα χαλιά μέσα μας...

         Βάσει των παραπάνω ας δημιουργήσουμε ένα υποθετικό σκηνικό. Βρισκόμαστε στο σαλόνι του σπιτιού μας (ιδανικά με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι) και στο χώρο αντηχεί μια ήρεμη μουσική μελωδία. Εναλλακτικά σενάρια: περπατάμε στο δρόμο κάνοντας τη βόλτα μας αμέριμνοι χωρίς καμία απολύτως βιασύνη ή βρισκόμαστε μέσα στο αυτοκίνητο μας και απολαμβάνουμε την οδήγηση χωρίς να έχουμε συγκεκριμένο προορισμό. Πάντα με τη συντροφιά της μουσικής. Ξεχνάμε υποχρεώσεις και άγχη. Παίρνουμε μια ανάσα και χαλαρώνουμε. 

         Αλήθεια, πού ταξιδεύει το μυαλό μας; Σε ποια σκέψη έψαξε να βρει το καταφύγιο του τώρα που δεν ακολουθεί κατευθυντήριες οδηγίες; 

         Τα αποτελέσματα μπορεί και να μας ξαφνιάσουν. Πόσα παράπονα κρατάμε τόσο επιμελώς κρυμμένα που έχουμε ξεχάσει μέχρι κι εμείς οι ίδιοι ότι τα έχουμε φυλάξει στις αποθήκες του μυαλού μας; Πόσες επιθυμίες μας δεν αξιώθηκαν να δουν το φως του ήλιου; Πόσες φορές έχουμε πάρει απότομα το λόγο από την καρδιά μας και την αφήσαμε παραπονεμένη καταλογίζοντας της ότι έχει το ακαταλόγιστο και την αποσύραμε από το παιχνίδι; Κι εκείνη σωπαίνει αλλά νιώθει.

         Αντίστοιχα, μπορεί να πετάξουμε σε όμορφες σκέψεις που γαληνεύουν και γεμίζουν ευδαιμονία την ψυχή μας. Πόσο ευγνώμονες είμαστε για όσα έχουμε, για τη σωματική και ψυχική μας υγεία! Για τους ανθρώπους που είχαμε την τύχη να συναντήσουμε και μας συντροφεύουν στις καθημερινές περιπέτειες μας! Για κάτι που αδημονούμε να συμβεί! Για τις ευχάριστες στιγμές που περιμένουν το νεύμα μας για να πλησιάσουν! Για ότι μας γεμίζει και ότι ζωγραφίζει χαμόγελα στα χείλη μας!

         Είναι καλό που και που να κάνουμε μια εσωτερική κουβεντούλα με την καρδιά μας. Να μαθαίνουμε τα νέα της και να ακούμε τη γνώμη της. Αισθάνεται καλά; Είναι ευχαριστημένη από τις επιλογές μας; Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να τη βοηθήσουμε να αισθανθεί πιο όμορφα; Ας μην ξεχνάμε πως κι αυτή ανήκει στα ηγετικά στελέχη του οργανισμού μας κι έχει απαρέγκλιτο δικαίωμα ψήφου στη διαχείριση των προσωπικών μας υποθέσεων. Με λίγα λόγια, κάπου κάπου άκου την καρδιά σου! ;-)

        Δέσποινα Ζησοπούλου

        Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

        10 έξυπνες προτάσεις για το σπίτι!


        Το σπίτι είναι ο χώρος που ξεκουραζόμαστε, χαλαρώνουμε και περνάμε αρκετές από τις ώρες της ημέρας (όταν δεν δουλεύουμε). Συνήθως, θέλουμε να είναι άνετο, ευχάριστο και βολικό. Οι μαμάδες και οι γυναίκες του σπιτιού αντιμετωπίζουν μια σειρά από προβλήματα, όπως την εύρεση αποθηκευτικών χώρων, το συνδυασμό πρακτικών λύσεων και συνάμα με γούστο και την επιλογή έξυπνων και φθηνών επιλογών. Με βάση τα παραπάνω επέλεξα τις παρακάτω εικόνες-λύσεις, προτείνοντας να τις εφαρμόσετε στο σπίτι σας! Για ένα σπίτι όμορφο, βολικό και με προσωπικότητα… σαν εσάς!
        1. Σπίτι σκύλου με γούστο!



















        Έχεις σκυλάκι; θέλεις να του δώσεις το δικό του κρεβατάκι αλλά χωρίς να χάσεις την αισθητική του σπιτιού σου; Να η λύση για εσένα (αν και δεν συμφωνούμε με την σιδερένια πόρτα μπροστά από το σπιτάκι).   

        2. Κιθάρα ή ραφιέρα; 
        Θέλεις ραφάκια για μικρά μπιμπελό ή άλλα αντικείμενα; Βρες μια παλιά κιθάρα και κάνε τον χώρο σου να απογειωθεί. 

        3. Καφές "επί του καναπέως".



















        Θέλεις να πίνεις τον καφέ σου στον καναπέ, ενώ χαλαρώνεις; Μμμ, φοβάσαι ότι ένα ατύχημα θα μουσκέψει τα υφάσματα σου; Σου έχω τη λύση! Μια ξύλινη κατασκευή στις διαστάσεις του μπράτσου του καναπέ είναι η καλύτερη και κομψότερη επιλογή.

        4. Σκάλα αλά παπουτσοθήκη.


















        Έχετε μια εσωτερική σκάλα και δεν ξέρετε πώς να εκμεταλλευτείτε τον κενό χώρο από κάτω; Ακόμα μια έξυπνη ιδέα σας περιμένει στην ακόλουθη φωτογραφία…

        5. Σκάλα αλά παπουτσοθήκη (ν.2)




















        Δεν έχετε σκάλα με κενό χώρο στο πλαϊνό της… τότε χρησιμοποιήστε τις σκάλες σαν συρτάρια και αποθηκεύστε εκεί τα παπούτσια σας!

        6. Σκάλα ή γωνιά βιβλίου;














        Θέλεις να εκμεταλλευτείς τον κενό χώρο της σκάλας αλλά όχι για αποθήκευση παπουτσιών… μπορείς να τον κάνεις μια γλυκιά γωνιά διαβάσματος! Γλυκός, ζεστός και ευχάριστος χώρος που σε γεμίζει ζεστασιά.  

        7. Για να μη γλιστράς στο μπάνιο.


















        Η μπανιέρα σας γλιστράει; επένδυσε τα πλακάκια με ξύλο. Όμορφο, άνετο και υγιεινό.  

        8. Χαρτοθήκη για αλουμινόχαρτα!


















        Πάρε μια σιδερένια χαρτοθήκη, βίδωσε τη στο ντουλάπι της κουζίνας και τοποθέτησε εκεί τα αλουμινόχαρτα. Μια λύση έξυπνη και όμορφη!

        9. Μενού φαγητών


















        Έξυπνος, όμορφος και χρήσιμος τρόπος να οργανώσεις το μενού της βδομάδας!

        10. Αποθήκευση ξηρών καρπών και μπαχαρικών.  


















        Αποθήκευση ξηρών καρπών και μπαχαρικών συνδυάζοντας εργονομία και στυλ.  


        Μπαλντίδης Κωνσταντίνος