Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

Eva Perón: Η "αγία" των φτωχών.


Η Μαρία Εύα Ντουάρτε ντε Περόν (María Eva Duarte de Perón), ή κατά κόσμον Εβίτα, ήταν η δεύτερη σύζυγος του προέδρου της Αργεντινής Χουάν Ντομίνγκο Περόν και Πρώτη Κυρία της Αργεντινής από το 1946 μέχρι το θάνατό της. Το 1952, λίγο πριν το θάνατο της από καρκίνο στα 33 της χρόνια, το Κογκρέσο της Αργεντινής της έδωσε τον επίσημο τίτλο του "Πνευματικού Ηγέτη του Έθνους".


Γεννήθηκε 7 Μαΐου του 1919 σε ένα μικρό χωριό του Los Toldos της Αργεντινής, την Πάμπα. Το 1934, μόλις δεκαπέντε ετών, μετακόμισε στο Μπουένος Άιρες, όπου προσπάθησε να κάνει καριέρα ως ηθοποιός στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Σε μια φιλανθρωπική εκδήλωση, το 1944, στο Σαν Χουάν γνώρισε τον συνταγματάρχη Χουάν Περόν και παντρεύτηκαν την επόμενη χρονιά. Ο Χουάν Περόν, το 1946, εξελέγη πρόεδρος της Αργεντινής. Η Εύα Περόν απέκτησε ισχύ και δύναμη στα φιλο-Περονικά εργατικά σωματεία, υποστηρίζοντας τα εργατικά δικαιώματα. Επίσης, υπήρξε διευθύντρια στα υπουργεία Εργασίας και Υγείας, ίδρυσε και διηύθυνε το φιλανθρωπικό Ίδρυμα Εύα Περόν, δούλεψε σκληρά για τα δικαιώματα των γυναικών στην Αργεντινή και ίδρυσε το πρώτο γυναικείο πολιτικό κόμμα μεγάλης κλίμακας της χώρας, το Περονικό Κόμμα Γυναικών. 


Το 1951, η Εύα Περόν αποδέχτηκε το χρίσμα των Περονικών για τη θέση του Αντιπροέδρου της Αργεντινής. Υποστηρικτές της ήταν οι χαμηλόμισθοι και τα μέλη της εργατικής τάξης γνωστών ως ντεσκαμισάντος, δηλαδή «άνευ πουκάμισου». Μολαταύτα, η αντιπολίτευση των στρατιωτικών και της υψηλής κοινωνίας σε συνδυασμό με την άσχημη υγεία της την ανάγκασαν να αποσύρει την υποψηφιότητά της. Το 1952, όπως είπαμε, η Εύα Περόν έλαβε από το Κογκρέσο της Αργεντινής τον επίσημο τίτλο του Πνευματικού Ηγέτη του Έθνους. Απευθυνόμενη προς τον κόσμο, με την κλασική εικόνα από το μπαλκόνι της Προεδρικής κατοικίας για τελευταία φορά, ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει όλους τους τίτλους τιμής που της έχουν αποδοθεί έως τώρα και θα κρατήσει μόνο τον τελευταίο και σημαντικότερο τίτλο, του "Πνευματικού Ηγέτη του Έθνους". 


Λίγο καιρό αργότερα, κατά τα 1952, έφυγε από τη ζωή από καρκίνο. Η ταφή της Πρώτης Κυρίας, έγινε με τιμές Αρχηγού κράτους και δημοσία δαπάνη. Τεράστιο και βαρύτατο ήταν το πένθος, από τον Λαό της Αργεντινής, που τόσο την αγάπησε. Λέγεται ότι ήταν ο πρώτος άνθρωπος στην Αργεντινή που υπεβλήθη σε χημειοθεραπείες. Δημοσιεύματα σε εφημερίδες της Αργεντινής αναφέρουν πως είχε υποβληθεί σε λοβοτομή, λίγο πριν το θάνατό της, για να γλυτώσει τους πόνους. Λίγο πριν φύγει από τη ζωή είχε πει «Θα πεθάνω μα θα επιστρέψω και θα είμαι χιλιάδες». Η ιστορία της, δυστυχώς, δεν ολοκληρώνεται μετά το θάνατό της αλλά συνεχίζεται και μετά θάνατον. 
Η κηδεία της Έυας Περόν


Όταν η Εβίτα έφυγε από τη ζωή, ο Περόν ταρίχευσε το πτώμα της και το εξέθεσε σε δημόσιο προσκύνημα. Μάλλον, υπολογίζοντας ότι η απήχησή της στον λαό θα εξασφάλιζε την παραμονή του στην εξουσία, η οποία κινδύνευε χωρίς την αγαπημένη ή "αγία' των φτωχών. Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά τον θάνατό της το Βατικανό έλαβε 40.000 γράμματα που ζητούσαν να ανακηρυχθεί, επισήμως, αγία. Πάντως, το ταριχευμένο πτώμα της Εβίτας δεν μπόρεσε να κρατήσει στην εξουσία τον Περόν, ο οποίος ανετράπη από στρατιωτικό πραξικόπημα το 1955. Το νέο καθεστώς θεώρησε το πτώμα της Εβίτας επικίνδυνο πολιτικό σύμβολο, εξ ου και αυτό εστάλη στην Ευρώπη. Ουσιαστικά, όσο παράξενο κι αν ακούγεται, η Εβίτα, εξορίστηκε μετά θάνατον. Η «οδύσσεια» του πτώματος της 'Εβας Περόν τελείωσε το 1971, όταν αυτό επεστράφη στον Περόν, ο οποίος βρισκόταν στη Μαδρίτη και στη συνέχεια το πήρε μαζί του στην Αργεντινή, όταν επέστρεψε το 1974!

Ο οικογενειακός τάφος των Ντουάρτε στη Ρεκολέτα

Πολλά σπίτια στην Αργεντινή, μέχρι και σήμερα, έχουν κρεμασμένη τη φωτογραφία της Εβίτας. Ο θάνατος δεν επισκίασε, ούτε στο ελάχιστο, τη φήμη της Εύας Περόν. Το "φάντασμα" της Εβίτας συνέχισε να υπάρχει για χρόνια πάνω από τον δημόσιο και πολιτικό βίο της Αργεντινής. Μια γυναίκα που λατρεύτηκε όσο καμία άλλη στην Αργεντινή και όχι μόνο. Η ιστορία της έγινε κομμάτι της μαζικής κουλτούρας μέσα από το μιούζικαλ Εβίτα και από ταινίες για τη ζωή της. Σε ένα από αυτά πρωταγωνίστρια υπήρξε το 1996, η βασίλισσα της ποπ, Μαντόνα.

Η ταινία Εβίτα αποτελεί μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του ομώνυμου μιούζικαλ των Άντριου Λόιντ Βέμπερ (μουσική) και Τιμ Ράις (στίχοι) και σκηνοθετήθηκε από τον Άλαν Πάρκερ. Πρωταγωνιστούν οι Μαντόνα, Αντόνιο Μπαντέρας και Τζόναθαν Πράις. Το μιούζικαλ βασίζεται στα γεγονότα που συνδέθηκαν με την άνοδο στην εξουσία του Χουάν Περόν στην Προεδρία της Αργεντινής και στο ρόλο που διαδραμάτισε σε αυτά η δεύτερη σύζυγός του, Εύα Περόν. Η ταινία έτυχε θερμής υποδοχής από τους κριτικούς και προτάθηκε για πέντε βραβεία Όσκαρ.
Η Μαντόνα ως Εβίτα (1996)

Στην Ελλάδα το μιούζικαλ ανέβηκε με μεγάλη επιτυχία από την Αλίκη Βουγιουκλάκη τη θεατρική σεζόν 1981-82. Επίσης, 
στις 3 Μαΐου του 2017 ανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και στη συνέχεια στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, με τη Νάντια Μπουλέ στο ρόλο της Εβίτα (δείτε το σχετικό άρθρο μας). 


Η Αλίκη ως Εβίτα (1981)
Η Νάντια Μπουλέ ως Εβίτα (2017)

Κλείνοντας, σας παραθέτω ένα αγαπημένο τραγούδι που όλοι, λίγο-πολύ, γνωρίζουν και έχουν σιγοψιθυρίσει και προέρχεται από το συγκεκριμένο μιούζικαλ. Μιλάω, φυσικά, για το αγαπημένο "Don't Cry For Me Argentina".



Γράφει ο Κωνσταντίνος Μπαλντίδης

Πηγή: wikipedia., thetoc.gr
Εικόνες: Google
Βίντεο: Youtube

Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Oskar Schindler: ο Γερμανός επιχειρηματίας που έσωσε πάνω από χίλιους Εβραίους στο Ολοκαύτωμα!

"Oskar Schindler, ο Γερμανός επιχειρηματίας που έσωσε πάνω από χίλιους Πολωνούς Εβραίους στο Ολοκαύτωμα κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε ο ήρωας ενός ολόκληρου έθνους και η ζωή του έγινε ταινία το 1993."



Τα πρώτα χρόνια.

Ο Oskar Schindler γεννήθηκε στις 28 Απριλίου του 1908 από καθολικούς γονείς στην πόλη Zwittau, στην Τσεχία. Ο πατέρας του είχε εργοστάσιο που κατασκεύαζε αγροτικό εξοπλισμό και ο Oskar θέλοντας να ακολουθήσει τα βήματά του, το 1924 παράτησε το σχολείο και τελείωσε μια σχολή εμπορίου. Ύστερα, ανέλαβε το εργοστάσιο του πατέρα του μέχρι το 1930 όπου και χρεοκόπησε. Το 1928 παντρεύτηκε την Emilie Pelzl και αμέσως έφερε σε πέρας τη στρατιωτική του θητεία.


Κατασκοπία και δουλειές στη Μαύρη Αγορά.

Τη δεκαετία του '30, το πολιτικό σκηνικό στην Ευρώπη άλλαζε δραματικά με την άνοδο του ναζιστικού κόμματος του Χίτλερ στη Γερμανία. Θέλοντας να βρίσκεται μέσα στα πράγματα, ο Oskar γράφτηκε σε μια τοπική ναζιστική οργάνωση και έμαθε πως λειτουργούσε το κόμμα ιδίοις όμμασι. Οι δραστηριότητες του κίνησαν υποψίες και το 1938 συνελήφθη από την αστυνομία. Το ίδιο έτος πέρασε από δίκη και καταδικάστηκε σε θάνατο για κατασκοπία και συνεργεία με στελέχη των Ναζί. Όμως, απελευθερώθηκε γρήγορα έπειτα από παρέμβαση των Γερμανικών Αρχών και άρπαξε γρήγορα τη δεύτερη ευκαιρία που του δόθηκε.

Το 1939 η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία. Ο Oskar άφησε τη γυναίκα του και μετακόμισε στην Κρακοβία ελπίζοντας πως θα επωφελούνταν από την έναρξη του Πολέμου. Ψάχνοντας επιχειρηματικές ευκαιρίες, άνοιξε δουλειές στη Μαύρη Αγορά δωροδοκώντας υψηλά ιστάμενα στελέχη των Ναζί με πούρα, ρούχα κι άλλα πολλά προϊόντα, δημιουργώντας έτσι φιλίες με άτομα-κλειδιά. Θέλοντας να επεκτείνει τις επιχειρήσεις του, άνοιξε επίσης μια βιοτεχνία που κατασκεύαζε αγαθά για το γερμανικό στρατό.



Οι επιχειρήσεις του και το νέο εργοστάσιο.

Μετά τη μετονομασία του νέου του εργοστασίου σε εργοστάσιο Enamelware, ο Oskar θέλησε να εξειδικευτεί στην παραγωγή σκευών μαγειρικής για το στρατό. Για τη στελέχωση του εργοστασίου, ήρθε σε επαφή με έναν Εβραίο λογιστή, τον Itzhak Stern, τον οποίο προσέλαβε. Αυτός του πρότεινε να στελεχώσει το εργοστάσιο με Εβραίους υπαλλήλους.

Αρχίζοντας με 45 άτομα προσωπικό, η επιχείρηση πήγαινε τόσο καλά που έφτασε μέχρι τους 1700 υπαλλήλους στο απόγειο της το 1944. Ο Οskar Schindler πολύ έξυπνα είχε αποδεχθεί την πρόταση του Stern για την πρόσληψη Εβραϊκού προσωπικού,  καθώς εκείνη την εποχή ήταν το φθηνότερο εργατικό δυναμικό της Πολωνίας. Όσο οι θηριωδίες του Ναζί κατά των Εβραίων επεκτείνονταν, τόσο περισσότερο ο επιχειρηματίας έβρισκε λόγους να προσλαμβάνει ακόμη πιο πολλούς για το εργοστάσιό του, ανεξαρτήτως των δεξιοτήτων και του βιογραφικού τους. Μέχρι το 1942 το μισό δυναμικό του ήταν Εβραίοι και όλοι τους ήξεραν σαν τους Εβραίους του Schindler.

Όταν οι Γερμανοί άρχισαν να διώχνουν τους Εβραίους από την Κρακοβία και μέσω τρένων να τους πηγαίνουν σε διάφορα γκέτο της χώρας, εκατοντάδες από αυτούς ήταν υπάλληλοι του Schindler. Στη λίστα ήταν και ο ίδιος ο Stern, πολύτιμο εργαλείο για το λογιστήριο του. Ο Oskar μόλις το έμαθε έτρεξε στο σταθμό του τρένου και μίλησε με έναν ανώτατο αξιωματικό των SS εξηγώντας του πόσο χρήσιμοι ήταν οι υπάλληλοι του όχι μόνο για την επιχείρηση του, αλλά και για τον ίδιο τον αγώνα. Ύστερα από δέκα λεπτά απειλών και καταγραφής ονομάτων, τον έπεισε να τους κατεβάσει από το τρένο και τους πήρε μαζί του στο εργοστάσιο.



Η σωτήρια λίστα.

Στις αρχές του 1943, οι Ναζί για να αντιμετωπίσουν τον υπερπληθυσμό των Εβραίων μέσα στα γκέτο, άνοιξαν ένα νέο στρατόπεδο εργασίας στην Κρακοβία, ονόματι Plaszow work camp, το οποίο θα διοικούνταν από τον αιμοδιψή Amon Goth και εκεί στάλθηκαν πολλοί από τους Εβραίους του Schindler. Ο Oskar δημιούργησε καλές σχέσεις με τον διοικητή του στρατοπέδου και έκτοτε όποτε οι Εβραίοι του απειλούνταν για μεταφορά σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή εκτέλεσης, του έκανε δώρα από τη Μαύρη Αγορά και τον χρημάτιζε για να τους σώσει. 

Το 1944 από στρατόπεδο εργασίας, το στρατόπεδο του Amon Goth έγινε στρατόπεδο συγκέντρωσης και πολλοί Εβραίοι στάλθηκαν στο Άουσβιτς για να εκτελεστούν. O Schindler ζήτησε από τον Amon να προστατεύσει τους δικούς του και μάλιστα ήταν διατεθειμένος να μεταφέρει την έδρα του εργοστασίου, που ήταν έτοιμο να κλείσει στην Τσεχοσλοβακία, να παράγει όπλα και σφαίρες που θα ήταν χρήσιμα για τον πόλεμο και να φτιάξει μια λίστα με 1.100 ονόματα, άτομα που θα του ήταν χρήσιμα στη στελέχωση της νέας επιχείρησής του. Η άδεια τελικά του δόθηκε και η επιχείρησή του μεταφέρθηκε. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι τα 1.100 άτομα θα μεταβιβάζονταν στην Τσεχοσλοβακία σε δυο ομάδες των 800 και 300 ατόμων. Ύστερα από λάθος, η δεύτερη ομάδα στάλθηκε στο Άουσβιτς για να θανατωθεί. Μετά όμως από παρέμβαση του Schindler κατάφεραν να σωθούν όλοι. Μη θέλοντας ο Oskar να βοηθήσει στον πόλεμο, είπε στους εργαζόμενους του να φτιάχνουν επίτηδες ελαττωματικά προϊόντα για να «κόβονται» στις επιθεωρήσεις και τελικώς τους τελευταίους 11 μήνες δεν παρήχθη ούτε ένας κάλυκας. Σα δικαιολογία στο γερμανικό στρατό δόθηκε το γεγονός των αρχικών δυσκολιών. Έτσι, οι εργαζόμενοι πέρασαν τα τελικά στάδια του πολέμου μέσα στο εργοστάσιο.



Τα επόμενα χρόνια και ο θάνατός του.

Μετά από τον πόλεμο ο Oskar και η Emilie έμειναν απένταροι. Όλη τους την περιουσία την είχαν δώσει σε δωροδοκίες και στη σωτηρία των εργαζομένων του Oskar. Αμέσως μόλις τελείωσε ο πόλεμος το ζευγάρι το έσκασε με τη βοήθεια των Εβραίων και κατέφυγαν στην Αργεντινή. Υπήρχε μεγάλος κίνδυνος ο Schindler να συλληφθεί λόγω της προϊστορίας του με τους Ναζιστές. Για περισσότερο από μια δεκαετία ασχολήθηκε με την καλλιέργεια της γης και την κτηνοτροφία στην Αργεντινή. Στα τέλη της δεκαετίας του '50 μεταφέρθηκε χωρίς τη γυναίκα του στη Δυτική Γερμανία και προσπάθησε να ασχοληθεί ανεπιτυχώς με την παραγωγή οικοδομικών υλικών. Παράλληλα, πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του με δωρεές από τους Εβραίους που είχε διασώσει. Το 1962 βραβεύτηκε ως σωτήρας του έθνους του Ισραήλ και μετά το θάνατό του σε ηλικία 66 ετών το 1973 το σώμα του μεταφέρθηκε σε καθολικό κοιμητήριο στην Ιερουσαλήμ, όπου ετάφη με τιμές.


Η δραστηριότητα και το γενναίο του έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από το σκηνοθέτη Steven Spielberg το 1993 με την ταινία «Η λίστα του Schindler».


Αντώνης Καρατζής

Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Τραγουδόραμα: Demy - Κύκλος!


H Demy μας συστήνει το καινούριο της τραγούδι με τίτλο "Κύκλος" σε μουσική Στέφανου Κορκολή και στίχους Ρεβέκκας Ρούση που κυκλοφορεί από την Panik Records. Πρόκειται για μία εξαιρετική μπαλάντα που αναδεικνύει και αποδεικνύει για ακόμη μια φορά τις φωνητικές ικανότητες της καλλιτέχνιδος. Μία προσεγμένη και αξιόλογη δουλειά που σίγουρα θα κερδίσει μία θέση στην λίστα των αγαπημένων μας μουσικών επιλογών. Καλή μας ακρόαση!

Στίχοι:

Μη ξεκινήσεις, μην ανοίξεις άλλο κύκλο
Αν δεν κλείσεις τον παλιό 
Κι αν ξεκινήσεις, μη τρομάξεις
Μπες μες στον καυγά της λογικής με τον τρελό
 Κοίτα με πάλι, πόσο σου μοιάζω
 Είμαι εσύ, είσαι εγώ 
Κοίτα με λίγο, πάλι αλλάζω
Γίνομαι εσύ, γιατί μπορώ μέσα σου να κρυφτώ

Κρύψε με πάλι στο σύννεφό σου  
Αγκάλιασέ με, με το μυαλό σου 
Έσπασε η καρδιά σε κόκκινα φιλιά
Κρύψε με τώρα μες στη ζωή σου
Μέσα στα μάτια, στην ύπαρξή σου  
Έχω πληγωθεί, ποιος να ερωτευτεί; 
Με εσένα κάνω αρχή 

Χρόνια χαμένα, πεταμένα σε ένα κάδο
Που κάποιος του έβαλε φωτιά 
Μες στο μυαλό μου άδεια ξενύχτια 
Και κουβάρι η αγάπη, την άκρη της δεν βρίσκω πια 
Κοίτα με πάλι, πόσο σου μοιάζω
 Είμαι εσύ, είσαι εγώ 
Κοίτα με λίγο, πάλι αλλάζω
Γίνομαι εσύ, γιατί μπορώ μέσα σου να κρυφτώ. 

Κρύψε με πάλι στο σύννεφό σου  
Αγκάλιασέ με, με το μυαλό σου 
Έσπασε η καρδιά σε κόκκινα φιλιά
Κρύψε με τώρα μες στη ζωή σου
Μέσα στα μάτια, στην ύπαρξή σου  
Έχω πληγωθεί, ποιος να ερωτευτεί; 
Με εσένα κάνω αρχή 

Με εσένα κάνω αρχή 


Μπαστουνάκια πορτοκαλιού με σοκολάτα!


Σήμερα φτιάχνουμε μια νόστιμη συνταγή που δοκιμάσαμε και με τη σειρά μας, σας την προτείνουμε! Πρόκειται για τα μπαστουνάκια πορτοκαλιού με σοκολάτα! Για πάμε να δούμε τι υλικά χρειαζόμαστε και πως μπορούμε να φτιάξουμε τα μπαστουνάκια μας!


                  Υλικά:

  • Φλούδες από 2 πορτοκάλια
  • 120 gr κουβερτούρα
  • 1/2 σφηνάκι κονιάκ
  • 1/2 ποτήρι ζάχαρη
  • 1 κ.γ. μαργαρίνη 


Εκτέλεση:

Πρώτα, κόβουμε τις φλούδες πορτοκάλι σα μπαστουνάκια και αφαιρούμε από την εσωτερική πλευρά το άσπρο μέρος. Αφήνουμε τις φλούδες για ένα βράδυ σε ένα μπολ με νερό. Έπειτα, στραγγίζουμε τις φλούδες από το νερό και τις βράζουμε για περίπου 5 λεπτά σε ένα ποτήρι νερό με το 1/2 ποτήρι ζάχαρης. Στη συνέχεια, στραγγίζουμε πάλι τις φλούδες και τις αφήνουμε να στεγνώσουν επάνω σε χαρτί κουζίνας. Μετά, λιώνουμε την κουβερτούρα με την μαργαρίνη και το κονιάκ και βουτάμε τις φλούδες πορτοκάλι μέσα στην σοκολάτα. Επόμενο βήμα, είναι να τις τοποθετήσουμε σε αλουμινόχαρτο και να τις βάλουμε για μισή ώρα στο ψυγείο ώστε να παγώσει η σοκολάτα.


Και τα μπαστουνάκια μας είναι έτοιμα! Καλή επιτυχία και καλή μας όρεξη!



Ευαγγελία Μπουρντούβαλου

Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Move Up - Pefka: γιατί όλοι κρύβουμε μέσα μας έναν χορευτή!


 Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε μια νέα σχολή χορού που έχει ανοίξει εδώ και λίγους μήνες στην πόλη της Θεσσαλονίκης και έχει τραβήξει δικαίως το ενδιαφέρον μας! Πρόκειται για μια προσπάθεια δύο νέων παιδιών που αγαπούν το χορό και το βάλανε σκοπό να μας μάθουν τα βήματά του! Πιο συγκεκριμένα, όλα ξεκίνησαν όταν ο Μανώλης Μανελίδης, ο οποίος διδάσκει χορό εδώ και αρκετά χρόνια, αποφάσισε να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και να ανοίξει μία σχολή όπου ο ίδιος και άλλοι καταρτισμένοι συνεργάτες του, θα μπορούσαν να μας μεταδώσουν τις γνώσεις τους επάνω στο χορό! Έπειτα, βρέθηκε ένας όμορφος και ζεστός χώρος στην περιοχή των Πεύκων στη Θεσσαλονίκη κι έτσι γεννήθηκε μια καινούρια σχολή. Και το όνομα αυτής: "Move Up - Pefka"!


 Ο καθένας μπορεί να μάθει να χορεύει και η "Move Up" υπόσχεται να μας δείξει τον τρόπο, καθώς κάνει το χορό εύκολο και διασκεδαστικό για όλους. Χορέψτε, γυμναστείτε, διασκεδάστε και χαλαρώστε! Ο χορός είναι ο καλύτερος τρόπος για να διώξετε το άγχος, να γνωρίσετε νέους ανθρώπους και να κάνετε φίλους. Κι αυτό ισχύει τόσο για τους ενήλικες όσο και για τα παιδιά που τα βοηθάει να κοινωνικοποιηθούν και να ξεδώσουν περνώντας δημιουργικά τον χρόνο τους. 


 Latin, salsa, tango, bachata, kizomba, zοumba, reggaeton, cheerleading, hip hop, breakdance, contemporary jazz, σύγχρονο, μπαλέτο ενηλίκων, ελληνικοί χοροί και μια πλειάδα άλλων χορών σας περιμένουν να τους γνωρίσετε! Το πρόγραμμα διανθίζεται τακτικά με διαφόρων ειδών νέες προσθήκες και εκδηλώσεις, μιας και διοργανώνονται αρκετά συχνά party της σχολής σε διάφορα μαγαζιά της πόλης. Επιπλέον, για όποιον ενδιαφέρεται δίνεται η δυνατότητα ατομικών μαθημάτων όπως και προετοιμασίας χορών για γάμους και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις!


 Γιατί να επιλέξει κάποιος τη συγκεκριμένη σχολή; Επειδή τα μαθήματα γίνονται σε έναν όμορφο χώρο από ανθρώπους καταρτισμένους στο αντικείμενο τους με  διάθεση και αγάπη για αυτό που κάνουν! Στοχεύουν στην ποιότητα της παροχής των υπηρεσιών τους και δημιουργούν ένα άμεσο και φιλικό κλίμα μεταξύ των μελών της σχολής τους. 


 Η σχολή διαθέτει παιδικά, εφηβικά και τμήματα ενηλίκων, πρωινές και απογευματινές ώρες, ανάλογα με το πως βολεύει στο πρόγραμμα του καθενός. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα στους γονείς να απασχολούνται ταυτόχρονα με τα παιδιά τους σε διαφορετικές αίθουσες.


 Αξιοσημείωτο είναι ακόμη, πως το πρώτο μάθημα σε κάθε είδος χορού είναι δοκιμαστικό, καθώς οι υπεύθυνοι στοχεύουν στο να κάνει ο κόσμος κάτι που θα του αρέσει πραγματικά κι έτσι του δίνουν την ευκαιρία πρώτα να δοκιμάσει και μετά να αποφασίσει ποιο είδος είναι αυτό που του ταιριάζει καλύτερα!


 Move Up Pefka, λοιπόν, γιατί όλοι κρύβουμε μέσα μας έναν χορευτή!

Στοιχεία επικοινωνίας:

Περιοχή: Λεωφόρος Παπανικολάου 100, Πεύκα, Θεσσαλονίκη
Τηλ. επικοινωνίας: 2311 296 333 και 6972 264 608

Δέσποινα Ζησοπούλου

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Nellie Bly: η ατρόμητη δημοσιογράφος που κλείστηκε από μόνη της στο ψυχιατρείο και έκανε το γύρο του κόσμου σε 72 ημέρες!

"Nellie Bly, η ατρόμητη δημοσιογράφος που κλείστηκε από μόνη της στο ψυχιατρείο για να φέρει στο φως της δημοσιότητας τις κακουχίες που περνούσαν ως τότε οι έγκλειστοι. Έκανε το γύρο του κόσμου σε 72 μέρες και έγινε τόσο διάσημη που την έκαναν μέχρι και γραμματόσημο."




Η πρώτη επαφή με τη δημοσιογραφία.

Η Elisabeth Cochran Seaman, πιο γνωστή ως Nellie Bly, γεννήθηκε στις 5 του Μάη, το 1864 στην Pennsylvania των Ηνωμένων Πολιτειών. Η καριέρα της στη δημοσιογραφία άρχισε ομολογουμένως πολύ περίεργα το 1885, στη γενέτειρα της, το Pittsburgh. Αφορμή ήταν ένα άρθρο μιας τοπικής εφημερίδας, της Pittsburgh Dispatch με τίτλο: «Σε τι χρησιμεύουν τα κορίτσια», το οποίο εν ολίγοις κατέληγε στο ότι δε χρησιμεύουν σε τίποτα σπουδαίο. Η Elisabeth αποφάσισε να στείλει μια αποστολή παραπόνου στον αρχισυντάκτη της εφημερίδας. O αρχισυντάκτης ενθουσιάστηκε τόσο πολύ με το λόγο και τα επιχειρήματά της που της έκανε αμέσως πρόταση πρόσληψης στην εφημερίδα του. Τότε άρχισε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Nellie Bly (όνομα από ένα τραγούδι εκείνης της εποχής) για τα ρεπορτάζ της.

Τα πρώτα της ρεπορτάζ είχαν να κάνουν με την καθημερινή ζωή, τις συνθήκες εργασίας των γυναικών στο Pittsburgh και άλλα παρόμοια θέματα και έτσι έγινε η δημοσιογράφος της αντικειμενικότητας και της επικαιρότητας. Το 1886 ταξίδεψε στο Μεξικό, όπου έκανε ρεπορτάζ για τις συνθήκες ζωής των απόρων. Τότε η συντριπτική πλειοψηφία των Μεξικανών ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας. Τα επικριτικά άρθρα της ενόχλησαν την κυβέρνηση της χώρας και η Nellie εκδιώχθηκε από το Μεξικό. Δημοσίευσε παρόλα αυτά κάποια άρθρα αργότερα στη στήλη της με τίτλο: «Έξι μήνες στο Μεξικό».


Η δουλειά στη Νέα Υόρκη και η αποστολή της.

Το 1887, η Nellie έφυγε από το Pittsburgh και εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου και εργάστηκε στην εφημερίδα New York World του Joseph Pulitzer. Μετά από τέσσερις μήνες εργασίας, συμφώνησε με τους συντάκτες της εφημερίδας να βγάλει εις πέρας μια δύσκολη αποστολή. Να κλειστεί σε κάποιο συγκεκριμένο άσυλο και να διερευνήσει φαινόμενα βίας, παραμέλησης και κακουχιών των εγκλείστων. Το άσυλο που αποφασίστηκε να πάει ήταν το Women’s Lunatic Asylum στο νησί Blackwell της Νέας Υόρκης.

Μετά από μία νύχτα προπόνησης μπροστά στον καθρέφτη της, προφασίστηκε ότι είχε χάσει τα λογικά της σε ένα οικοτροφείο. Αρνιόταν να πάει στο κρεβάτι της να κοιμηθεί λέγοντας στο προσωπικό που δούλευε εκεί ότι τους φοβόταν. Ήταν φυσικό να πιστέψουν ότι η γυναίκα είχε παράνοια και το επόμενο πρωί συνελήφθη από την αστυνομία. Περνώντας από δίκη, ισχυρίστηκε ότι έχει αμνησία και δε θυμόταν τίποτα. Ο δικαστής αποφάσισε ότι είχε πάρει ναρκωτικές ουσίες και είχε παρανοήσει.

Μετά από λίγες μέρες εξετάστηκε από διάφορους γιατρούς και διαγνώστηκε η παράνοια της. Μάλιστα ένας από αυτούς υποστήριξε ότι ήταν υπόθεση δίχως ελπίδες και ότι έπρεπε να πάει κάπου να της παράσχουν φροντίδα. Η υπόθεσή της έγινε γνωστή σε όλη την πόλη και μονοπώλησε σχεδόν όλα τα εξώφυλλα των τοπικών εφημερίδων προσπαθώντας να δώσουν απάντηση στην ερώτηση του «Ποια είναι αυτή η όμορφη τρελή;». Το άσυλο λοιπόν στο νησί της Νέας Υόρκης ήταν μονόδρομος γι’ αυτή.



Μέσα στο άσυλο.

Όταν κλείστηκε στο άσυλο, η Nellie ήρθε αντιμέτωπη με πολύ δύσκολες συνθήκες και τις γνώρισε από πρώτο χέρι. Το φαγητό συνίστατο από ζωμό θαλασσινών, αλλοιωμένο βόειο κρέας, ψωμί που ήταν λίγο πολύ ένα ξερό φύλλο ζύμης και βρώμικο νερό που σίγουρα δεν ήταν πόσιμο. Οι πιο επικίνδυνες ασθενείς ήταν δεμένες με σχοινιά σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους και όλες οι υπόλοιπες περνούσαν μεγάλο μέρος της ημέρας τους σε σκληρά παγκάκια με ελάχιστη προστασία από το κρύο. Σε όλη την τραπεζαρία υπήρχαν σκουπίδια και ακαθαρσίες και είχαν εμφανιστεί αρουραίοι σε ολόκληρη την κλινική. Το μπάνιο των ασθενών γινόταν με έναν κουβά κρύου νερού που απλά τον άδειαζαν πάνω στα κεφάλια των ασθενών και τις άφηναν να στεγνώσουν στο κρύο. Το χειρότερο όλων όμως, ήταν η συμπεριφορά των νοσηλευτριών προς τις ασθενείς που ήταν καταχρηστική και πολύ ενοχλητική, απειλώντας τις ότι αν φώναζαν ή αντιμιλούσαν για κάτι θα τις χτυπούσαν. Η Nellie ανέφερε χαρακτηριστικά ότι όχι μόνο οι συνθήκες ήταν άθλιες, αλλά πολλές από τις ασθενείς ήταν υγιέστατες. Σε μία καταγραφή της στο βιβλίο που έγραψε αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Ποιο βασανιστήριο θα μπορούσε να είναι χειρότερο από αυτού του είδους τη φροντίδα; Θεωρητικά εδώ είναι ένα μέρος που αυτές οι γυναίκες ήρθαν για να θεραπευτούν. Θα ήθελα οι ειδικοί γιατροί που με έστειλαν εδώ να πάρουν μια υγιή γυναίκα, να τη στείλουν εδώ, να τη βάλουν να κάθεται σε αυτούς τους πάγκους από τις 6 π.μ μέχρι τις 8 μ.μ, να μην της επιτρέπουν να μιλάει και να μετακινείται όλο αυτό το χρονικό διάστημα, χωρίς να διαβάζει κάτι, χωρίς να μαθαίνει τι γίνεται στον έξω κόσμο, να της δίνουν απαράδεκτης ποιότητας φαγητό και να της συμπεριφέρονται με το χείριστο τρόπο να δουν πόσο καιρό θα της πάρει να τρελαθεί. Σε δυο μήνες θα την καθιστούσαν σωματικά και διανοητικά ράκος. 

Tα δόντια μου είχαν χαλάσει και τα χείλη μου έγιναν μπλε από το κρύο. Ξαφνικά ένιωσα έναν κουβά κρύου νερού να αδειάζει πάνω στο κεφάλι μου, στα μάτια, τη μύτη και το στόμα μου.»

Ύστερα από εντολή της εφημερίδας του Pulitzer η κλινική ελευθέρωσε την Bly. Το συγκλονιστικό ρεπορτάζ της έγινε γνωστό μέσω του βιβλίου της «10 days in a Madhouse», με το οποίο απέκτησε μεγάλη φήμη όχι μόνο στη Νέα Υόρκη αλλά σε όλη τη χώρα. Ενώ κάποιοι γιατροί με το προσωπικό τους προσπαθούσαν να εξηγήσουν πως ξεγέλασε τόσους πολλούς ειδικούς για να μπει στο άσυλο, μια επιτροπή άρχισε να ερευνά τις συνθήκες των εγκλείστων στις κλινικές ψυχικής θεραπείας διεξοδικά, προσκαλώντας την Nellie να βοηθήσει και προτείνοντας τις αλλαγές της στην καταγραφή τους. Μια από αυτές ήταν για τις εξετάσεις των ασθενών πριν μπουν στην κλινική γιατί γίνονταν πολύ πρόχειρα. Προτάθηκε λοιπόν να είναι πιο εμπεριστατωμένες έτσι ώστε μόνο οι σοβαρά άρρωστοι να νοσηλεύονται. H πιο σημαντική αλλαγή που πρότεινε η επιτροπή ήταν η αύξηση του προϋπολογισμού του Υπουργείου Δημοσίων Φιλανθρωπικών Οργανώσεων για την φροντίδα των ασθενών στα 850.000 δολάρια, ποσό ρεκόρ για εκείνη την εποχή.


Ο γύρος του κόσμου.

Το μεγαλύτερο κατόρθωμα στην καριέρα της έμελλε να ξεκινήσει αργότερα. Το 1888 η Nellie πρότεινε στον αρχισυντάκτη της να την αφήσει να δοκιμάσει να σπάσει το ρεκόρ του Φιλέα Φογκ, του χαρακτήρα του Ιουλίου Βερν στο βιβλίο «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες». Σχεδόν μετά από ένα χρόνο, στις 14 Νοεμβρίου 1889, επιβιβάστηκε στο ατμόπλοιο Augusta Victoria ξεκινώντας μια φανταστική περιπέτεια που θα ζήλευαν πολλοί ακόμη και σήμερα, ένα ταξίδι 24.899 μιλίων.

Το περίεργο και παράλληλα αξιοθαύμαστο στην όλη υπόθεση είναι ότι ταξίδεψε με μόνο ένα φόρεμα, κάτι εσώρουχα, μία τσάντα με είδη πρώτης ανάγκης και 200 δολάρια σε ομόλογα κρυμμένα σε ένα τσαντάκι που είχε τυλίξει γύρω από το λαιμό της. Άξιο αναφοράς είναι, επίσης, ότι μια αντίπαλη εφημερίδα, η Cosmopolitan, είχε χρηματοδοτήσει μια άλλη δημοσιογράφο, την Elisabeth Bisland, να κάνει το γύρο του κόσμου από την αντίθετη πλευρά νικώντας το Φιλέα και τη Bly.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδίου της πέρασε από την Αγγλία και τη Γαλλία, όπου γνώρισε τον ίδιο τον Ιούλιο Βέρν, ο οποίος την ενθάρρυνε να σπάσει το ρεκόρ του δικού του ήρωα και να κάνει το γύρο του κόσμου σε λιγότερες από 80 ημέρες. Ύστερα πέρασε από το Brindisi της Ιταλίας, τη διώρυγα του Σουέζ και βρέθηκε στην Ασία. Επισκέφτηκε τη Σρι Λάνκα, τη Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ και την Ιαπωνία.

Διασχίζοντας τον Ειρηνικό, οι κακές καιρικές συνθήκες δεν της επέτρεψαν να φτάσει έγκαιρα στο San Francisco καθυστερώντας το ταξίδι της 2 ημέρες και δε θα τα είχε καταφέρει αν ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας δεν έστελνε ιδιωτικό τρένο να την παραλάβει και να τη μεταφέρει στη Νέα Υόρκη. Η Nellie έσπασε τελικά το ρεκόρ του Φογκ καθώς έκανε το γύρο του κόσμου σε 72 ημέρες, την ώρα που η Bisland, η οποία διέσχιζε εκείνη την ώρα τον Ατλαντικό, έφτασε 4 ημέρες αργότερα στο New Jersey.



Απόσυρση από το ενεργό ρεπορτάζ και Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος.

Το 1895 η Bly παντρεύτηκε ένα 73χρονο επιχειρηματία, τον Robert Seaman. Λόγω της κατάστασης της υγείας του δε μπορούσε να διευθύνει το εργοστάσιο που είχε και η Nellie αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τη μεγάλη της αγάπη, τη δημοσιογραφία για να αναλάβει πόστο διευθυντή. Όταν ο Seaman πέθανε, το 1904, το εργοστάσιο χρεοκόπησε και η Bly ξαναβρήκε την ευκαιρία για να ασχοληθεί και πάλι με το ρεπορτάζ. Ταξίδεψε ακόμη και στο ανατολικό μέτωπο του Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη για να καταγράψει τα γεγονότα του. Η τελευταία της δουλειά ήταν η καταγραφή της παρέλασης των γυναικών το 1913 στη Νέα Υόρκη για το δικαίωμα της ψήφου και ύστερα έδωσε σημαντικές μάχες για να μπορέσουν να το αποκτήσουν.

Η Elisabeth Cochran πέθανε το 1922 σε ηλικία 57 ετών από πνευμονία και ετάφη στο Bronx. Ύστερα από 7 χρόνια πέθανε και η Bisland επίσης από πνευμονία και θάφτηκε στο ίδιο κοιμητήριο.

Το 2002 η Nellie Bly έγινε μέχρι και γραμματόσημο και το έργο της στη δημοσιογραφία μνημονεύεται ως τις μέρες μας. Το βιβλίο της «10 days in a Madhouse» έγινε και ταινία το 2015 από το σκηνοθέτη Timothy Hines.

Αντώνης Καρατζής

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

5 προτάσεις για δώρα γενεθλίων!


Πολλές φορές, όταν πρόκειται να πάμε σε γενέθλια, έχει τύχει να βρεθούμε σε δύσκολη θέση για το τι δώρο θα πάρουμε και αν θα αρέσει στον αποδέκτη του!
Σε περίπτωση που βρίσκεστε σε αυτό το δίλημμα, σας παρουσιάζουμε παρακάτω μερικές οικονομικές ιδέες για το θα μπορούσατε να δωρίσετε στον εορτάζοντα!

1η πρόταση

Ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί είναι μια καλή επιλογή για δώρο γενεθλίων! Το κρασί είναι ένα ποτό που αρέσει στους περισσότερους και υπάρχει σε κάθε σπίτι. Άρα, γιατί να μην το προτιμήσετε και έτσι να αποφύγετε το άγχος και τις τυχόν αλλαγές που ίσως χρειαστούν; 

2η πρόταση

Η κούπα είναι επίσης ένα πολύ όμορφο και πρακτικό δώρο, το οποίο μας συντροφεύει τις περισσότερες ώρες της ημέρας! Επιπλέον, είναι μία ασφαλής επιλογή καθώς όσες και να έχει ένα σπίτι πάντα υπάρχει χώρος για μία ακόμα.

3η πρόταση

Έχει γενέθλια η/ο φίλη/ος σας; Tι καλύτερο από ένα λούτρινο αρκουδάκι που θα του φτιάξει την διάθεση! Ένα γλυκό και χαριτωμένο δωράκι, για έναν πολύ δικό σας άνθρωπο! Και αν πρόκειται για την σχέση σας, υπάρχει πληθώρα από λούτρινα αρκουδάκια που γράφουν "σ' αγαπώ"!

4η πρόταση

Ακόμα μια χρηστική επιλογή που μπορεί να σας βγάλει απ'την δύσκολη θέση της επιλογής δώρου είναι τα σαπούνια, τα οποία υπάρχουν πλέον σε αρκετά μαγαζιά σε διάφορα σχήματα, χρώματα και μυρωδιές! Διάλεξε αυτό που ταιριάζει στο φίλο/η σου και είσαι έτοιμος!

5η πρόταση

Οι σοκολατένιες απολαύσεις αποτελούν, 
χωρίς αμφισβήτηση, αγαπημένο γλύκισμα για τη μεγαλύτερη μερίδα ανθρώπων. Εάν, λοιπόν, δεν  έχετε σκεφτεί τι να δωρίσετε στους φίλους σας, σας προτείνουμε να αγοράσετε ένα καλάθι το οποίο θα το γεμίσετε με σοκολάτες και άλλων ειδών λιχουδιές. Αφού πρώτα το στολίσετε, θα είστε έτοιμοι να εντυπωσιάσετε μιας και ένα γλυκό είναι πάντα καλοδεχούμενο! Όσο για τους ερωτευμένους αναγνώστες μας, προτείνουμε κάτι αντίστοιχο με κουτάκια καρδιάς και ένα μπουκέτο λουλούδια. Διαχρονική αξία!


Σε όποιο δωράκι κι αν καταλήξετε, να θυμάστε πως δεν χρειάζεται να αγχώνεστε για το αν θα αρέσει το δώρο σας, γιατί αυτό που μετράει καταβάθως είναι η σκέψη και η προσπάθεια να επιλέξετε κάτι που θα αρέσει στον εορτάζοντα. Οπότε φορέστε το χαμόγελο σας και περάστε όμορφα με το πρόσωπο που γιορτάζει! 

Ευαγγελία Μπουρντούβαλου

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

Τραγουδόραμα: Ηλίας Βρεττός - Φώναξέ Με!


Ο Ηλίας Βρεττός μας τραγουδάει "Φώναξέ Με" μέσα από το καινούριο του τραγούδι σε στίχους της Αγγελικής Μακρυνιώτη και μουσική του Ιορδάνη Παύλου που κυκλοφορεί από την Panik Records. Πρόκειται για μια δυναμική μπαλάντα που συνοδεύεται από ένα καλογυρισμένο videoclip με την υπογραφή του Γιάννη Μιχελόπουλου. Καλή μας ακρόαση!

Στίχοι:

Είναι αργά για εμάς, κοιμήσου
Θα μείνω λίγο αν θες μαζί σου να μη φοβάσαι
Και ύστερα θα φύγω πρώτος
Μα, εδώ θα μείνει ένας όρκος να το θυμάσαι
Αν κάποιος κάποτε πειράξει τα όνειρά σου
Με χέρια βρώμικα αν αγγίξει την καρδιά σου
Αν φέρει σύννεφα στα μάτια σου να κλαίνε
Φώναξέ με, φώναξέ με

Και σου το ορκίζομαι θα έρθω όσα χιλιόμετρα αν απέχω
Καμιά απόσταση μακριά δε με κρατά
Φώναξέ με
Φύλακας άγγελος θα τρέξω, χωρίς ασπίδα να παλέψω
Να μείνω ήσυχος πως θα 'σαι εσύ καλά
Και ας πεθαίνω εγώ για σένα ακόμα μια φορά

Πριν φύγω κάτι αναγκαίο
Ένα φιλί μας τελευταίο να 'ναι σαν πρώτο
Είναι αργά τώρα, κοιμήσου
Κι αν νιώσεις μόνη σου θυμήσου, σου 'δωσα όρκο
Πως άμα κάποιος σου πειράξει τα όνειρά σου
Με χέρια βρώμικα αν αγγίξει την καρδιά σου
Αν φέρει σύννεφα στα μάτια σου να κλαίνε
Φώναξέ με, φώναξέ με

Και σου το ορκίζομαι θα έρθω όσα χιλιόμετρα αν απέχω
Καμιά απόσταση μακριά δε με κρατά
Φώναξέ με
Φύλακας άγγελος θα τρέξω, χωρίς ασπίδα να παλέψω
Να μείνω ήσυχος πως θα 'σαι εσύ καλά
Και ας πεθαίνω εγώ για σένα ακόμα μια φορά

Και σου το ορκίζομαι θα έρθω όσα χιλιόμετρα αν απέχω
Καμιά απόσταση μακριά δε με κρατά
Φώναξέ με
Φύλακας άγγελος θα τρέξω, χωρίς ασπίδα να παλέψω
Να μείνω ήσυχος πως θα 'σαι εσύ καλά
Και ας πεθαίνω εγώ για σένα ακόμα μια φορά
Φώναξέ με

Και σου το ορκίζομαι θα έρθω
Φύλακας άγγελος θα τρέξω
Ακόμα μια φορά
Φώναξέ με


Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Ωφέλιμες τροφές για την εξεταστική περίοδο!


Σήμερα, ενόψει εξεταστικής περιόδου, θα μιλήσουμε για τροφές και διάβασμα: ποιες τροφές θα σε βοηθήσουν να έχεις καλά αποτελέσματα στις εξετάσεις σου; Φυσικά, εάν δεν προετοιμαστείς καταλλήλως... δεν έχεις πολλές πιθανότητες να περάσεις το μάθημα (sorry)! Η σωστή διατροφή μπορεί απλά να κάνει τα πράγματα πιο εύκολα και να κρατήσει τον οργανισμό σου γερό για να αντεπεξέλθει στις σκληρές απαιτήσεις του διαβάσματος. Για πάμε, λοιπόν, να δούμε ποιες τροφές μπορούν να ενισχύσουν τον οργανισμό σου!

1. Γκόντζι μπέρι (goji berries)



Τα γκόντζι μπέρι ή αλλιώς μούρα γκόντζι έχουν πολλές αντιοξειδωτικές ουσίες με οφέλη για τον οργανισμό και βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Προτείνουμε 10 - 30 γρ. την ημέρα, σκέτα ή με γιαούρτι. 


2. Βασιλικός πολτός

Ο βασιλικός πολτός αποτελεί πλούσια πηγή πρωτεϊνών, αμινοξέων, βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων. Ανάμεσα στα οφέλη του συμπεριλαμβάνεται η ενίσχυση της αντοχής και της μνήμης του ανθρώπου (ακριβώς αυτό που χρειάζονται οι μαθητές και οι φοιτητές κατά την περίοδο των εξετάσεων). Μια κουταλιά βασιλικό πολτό κάθε πρωί είναι ότι καλύτερο!


3. Μύρτιλο ή μύρτιλλος ή blueberries

Οι καρποί του έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε ουσίες, που συντελούν στη διατήρηση της καλής υγείας του ανθρώπου, όπως αντιοξειδωτικά, βιταμίνες κ.ά. Οι συγκεκριμένοι καρποί έχουν συνδεθεί με την ενίσχυση της μνήμης. Ο μύρτιλλος τρώγεται σκέτος, σε σαλάτες, ή με γιαούρτι και βρώμη.




4. Ω-3 λιπαρά


Θαλασσινά (γαύρος, σαρδέλα, σολομός), ξηροί καρποί (φιστίκια Αιγίνης, φουντούκια, καρύδια) είναι ενδεικτικά κάποιες από τις τροφές που περιέχουν Ω-3 λιπαρά. Πρόκειται για μια θρεπτική ουσία που ενισχύει την ικανότητα απομνημόνευσης και ανεβάζει την διάθεση.





5. Μαύρη σοκολάτα

Τέλος, η αγαπημένη σε όλους σοκολάτα. Δεν χρειάζεται να δαιμονοποιούμε αυτή τη γλυκιά επιλογή, καθώς η μαύρη σοκολάτα πέρα από θερμίδες έχει και οφέλη. Βέβαια, η ποσότητα είναι αυτή που κάνει τη διαφορά. Οπότε μπορείτε να τρώτε ένα με δύο κομματάκια κατά την εξεταστική περίοδο για να σας τονώνει. Θα πρότεινα, επίσης, να το συνδυάσετε με ένα ποτήρι φυσικό χυμό πορτοκάλι που αποτελεί και εξαιρετικό γευστικό συνδυασμό αλλά και δυναμίτη ενέργειας!

Καλό διάβασμα και καλά αποτελέσματα! Και μην ξεχνάτε, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι: νους υγιής εν σώματι υγιεί!

Ευαγγελία Μπουρντούβαλου

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Τραγουδόραμα: Μίλτος Πασχαλίδης - Κλόουν!



Για "Τραγούδια Που Ζούνε Λαθραία" μας τραγουδάει ο Μίλτος Πασχαλίδης μέσα από τη νέα του δισκογραφική δουλειά που κυκλοφορεί από την Cobalt Music, την μουσική της οποίας υπογράφει ο Μάριος Τόκας και τους στίχους ο Άλκης Αλκαίος. Ένα από τα τραγούδια του δίσκου που ξεχωρίσαμε από το πρώτο του άκουσμα είναι ο "Κλόουν". Πρόκειται για έναν μικρό απολογισμό ζωής δοσμένο μέσα από μια όμορφη μπαλάντα. Αλλά ας δώσουμε καλύτερα το λόγο στο ίδιο το τραγούδι... Καλή μας ακρόαση!

Στίχοι:

Δως μου μια μέρα αληθινή μες στην ψευτιά και την ντροπή
Χίλιες μια νύχτες με μεθάς, κλειστά χαρτιά μη μου κρατάς
Τα όνειρά μας παίξαμε, στον κόσμο δε χωρέσαμε
Ψύχραιμοι τώρα και ταπί, ας δούμε αλήθεια τι θα πει

Κι αν η χαρά μας πέρασε κι αν η ζωή μας γέλασε
Εγώ είμαι εδώ και μη μου σκας, κλόουν θα γίνω να γελάς
Της νύχτας μου βασίλισσα, τα χρόνια μου ξεφύλλισα
Μες την ψευτιά και την ντροπή δως μου μια μέρα αληθινή

Δως μου μια μέρα αληθινή, τι πάει χαμένο και τι ζει;
Που θα είμαι αύριο, αδιαφορώ. Το εδώ και τώρα σου ζητώ
Οι απαντήσεις λιώσανε κι οι ρήτορες τελειώσανε
Σε μια παράλογη εποχή η λογική μου είσαι εσύ

Κι αν η χαρά μας πέρασε κι αν η ζωή μας γέλασε
Εγώ είμαι εδώ και μη μου σκας, κλόουν θα γίνω να γελάς
Της νύχτας μου βασίλισσα, τα χρόνια μου ξεφύλλισα
Μες την ψευτιά και την ντροπή δως μου μια μέρα αληθινή



Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

Οι γενναίοι 47 Σαμουράι - Ρονίν του 18ου αιώνα που εκδικήθηκαν τη δολοφονία του άρχοντά τους και πέθαναν ως ήρωες!




Τραγωδία στο κάστρο του Edo.

Στην αυτοκρατορική Ιαπωνία του 18ου αι. που κυριαρχούσαν τα φέουδα και οι κάτοχοί τους, ο Asano Naganori ήταν ο άρχοντας της περιοχής Ako στο Edo (όπως ήταν η παλιά ονομασία του Τόκιο). Ο συγκεκριμένος φεουδάρχης προστατευόταν από 300 πιστούς σαμουράι, οι οποίοι ήταν υποχρεωμένοι από τον κώδικα του Bushido (κώδικας των Σαμουράι) να τον υπερασπίζονται βάζοντας τον πάνω ακόμα και από την ίδια τους τη ζωή.

Το 1701 ο Naganori και κάποιος άλλος άρχοντας, ονόματι Kamei Sama, φιλοξένησαν στην αυλή τους στο Edo τον ανώτατο αξιωματικό Κira Yoshinaka, κατ’ εντολή του Σογκούν (τίτλος ανώτερου ηγέτη στην Ιαπωνία). Εκείνη την εποχή ήταν σύνηθες ο οικοδεσπότης, σε περίπτωση που φιλοξενούσε υψηλά ιστάμενα στελέχη της Ιαπωνικής αυτοκρατορικής αυλής, να τους προσφέρει πλουσιοπάροχα δώρα εκτός από καλό φαγητό, κάτι που διέφυγε από τον AsanoO Kira αποδείχτηκε δύσκολος και αγενής καλεσμένος καθώς  όταν είδε ότι το δώρο του ήταν απλά παστό ψάρι προσεβλήθη, αφού ο Αsano δεν τήρησε το πατροπαράδοτο αυτό άτυπο συνήθειο. Ο Asano, που ήταν θρήσκος και σοβαρός άνθρωπος, δεν ακολουθούσε τακτικές δήθεν φιλοφρόνησης και αρνήθηκε να δωροδοκήσει τον αξιωματικό. Το ίδιο έδειξε να πράττει και ο Kamei Sama. O Kira εξέλαβε ως προκλητική τη στάση του Asano και του φέρθηκε προσβλητικά. Μάλιστα έφτασε στο σημείο να τον αποκαλέσει "χωριάτη δίχως τρόπους" και ο Asano εξαγριώθηκε. Αντίθετα, οι συμβουλάτορες του Kamei Sama συμβούλεψαν τον άρχοντά τους να δωροδοκήσει τον Kira για να ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Πράγματι, ύστερα από λίγο ο Kira απευθυνόταν στον Kamei με ήπιους τόνους ενώ συνέχισε να προσβάλει τον Asano απευθύνοντας του χυδαίους χαρακτηρισμούς. Έπειτα από λίγα λεπτά, ο Asano Naganori επιτέθηκε στον Kira με ένα μαχαίρι τραυματίζοντας τον στο πρόσωπο, προτού προλάβουν οι στρατιώτες της Ιαπωνικής φρουράς να αντιδράσουν. Αν και η πληγή του Kira δεν ήταν σοβαρή, η πράξη του Asano ισοδυναμούσε με αυτοκτονία. Το να προξενήσεις σωματική βλάβη σε κυβερνητικό στέλεχος και απεσταλμένο του Σογκούν μέσα σε κυβερνητικό κτήριο θεωρούνταν αποτρόπαιο έγκλημα, πόσω μάλλον μέσα σε κάποιο από τα κάστρα του Edo. Και η ποινή για κάτι τέτοιο ήταν θάνατος.

Ως τιμωρία για την επίθεσή του, ο Σογκούν Tsunayoshi διέταξε τον Asano να εκτελεστεί με seppuku (δηλαδή να κάνει χαρακίρι), κάτι που έπρεπε να γίνει την ίδια ημέρα με τις τυπικές διαδικασίες και ενώ ο Kira συνέχιζε να απολαμβάνει της συμπάθειας του Σογκούν. Το seppuku ήταν ένα τελετουργικό αυτοκτονίας, σύμφωνα με το οποίο ο κατηγορούμενος έπρεπε να μαχαιρωθεί μόνος του καρφώνοντας στην κοιλιά του ένα μικρό μαχαίρι, την ώρα που κάποιος έμπιστος σύντροφός του θα του πρόσφερε ένα γρήγορο θάνατο με αποκεφαλισμό.


Από τη στιγμή που ο Asano αυτοκτόνησε, η οικογένεια του ατιμάστηκε, το κάστρο του δημεύτηκε και οι Σαμουράι του ήταν φυσικό επακόλουθο να γίνουν Ρονίν, δηλαδή Σαμουράι χωρίς αφέντη.

Όταν ο Oishi Kuranosuke, Σαμουράι και σύμβουλος του Asano, άκουσε τα δυσάρεστα νέα, χωρίς να χάσει χρόνο απομάκρυνε την οικογένεια του αφέντη του από το Edo, πριν προλάβουν να φτάσουν εκεί οι στρατιώτες του Σογκούν και τους παραδοθεί το κάστρο.

Μετά από λίγες ημέρες και θέλοντας να εκδικηθεί τον άδικο θάνατο του Asano, o Oishi σχημάτισε μια ομάδα από 47 Σαμουράι - Ρονίν, πιστούς στον εκλιπόντα. Αν και οι βεντέτες στην αυτοκρατορική Ιαπωνία δεν ήταν νόμιμες, οι 47 άντρες πήραν όρκο εκδίκησης, αν και γνώριζαν ότι ακολουθώντας το συγκεκριμένο πλάνο δολοφονίας του Kira, θα τιμωρούνταν αυστηρά.


Προετοιμάζοντας τη δολοφονία του Kira.

Οι Ρονίν ήξεραν πως για να εισχωρήσουν στο κάστρο του Kira έπρεπε πρώτα να εξολοθρεύσουν τη φρουρά του. Αρχικά, αποφάσισαν να διασπαστούν από την ομάδα για να μην κινήσουν υποψίες και να θέσουν σε ισχύ το σχέδιο εξόντωσης του καλά φρουρούμενου Kira. Επέστρεψαν, λοιπόν, στο Edo ντυμένοι ως καλόγεροι, έμποροι ή απλοί χωρικοί ώστε να συγκεντρώσουν πληροφορίες για το κάστρο του Kira που θα τους βοηθούσαν στην επιχείρηση εισβολής. Το μόνο που είχε σημασία για αυτούς ήταν ο θάνατος του αξιωματικού και καθώς ένας από τους Ρονίν ήταν σύζυγος της κόρης του οικοδόμου του κάστρου του Kira, κατάφεραν να μαζέψουν αρκετές πληροφορίες. Άλλοι μετέφεραν όπλα και πανοπλίες στο Edo λαθραία από τη θάλασσα τη νύχτα. Ο Oishi γνώριζε πως εισβάλλοντας στο κάστρο του Kira, οι 47 Ρονίν υπέγραφαν την καταδίκη τους, καθώς δεν διέτρεχαν κίνδυνο μόνο από τη φρουρά του αξιωματικού. Ακόμη και αν το σχέδιο τους πετύχαινε εκατό τοις εκατό, ο Σογκούν πιθανότατα θα διέταζε τη σύλληψη και το θάνατό τους. Γι' αυτό το λόγο, χώρισε τη γυναίκα του χωρίς να την ενημερώσει για το σχέδιο και την έστειλε μαζί με τα παιδιά τους στους γονείς της, μακριά από το Edo, ώστε να παραμείνουν ασφαλείς. Παρόλα αυτά, ο μεγαλύτερος γιος του Oishi, Chikara, έμεινε να παλέψει στο πλάι του πατέρα του, σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών.

Εντωμεταξύ, ο Kira φοβούμενος μια ενδεχόμενη δολοπλοκία εναντίον του, έστειλε άντρες από την προσωπική του φρουρά να κατασκοπεύσουν τους Ρονίν και κυρίως τον Oishi. To σχέδιο τους έπρεπε να παραμείνει μυστικό πάση θυσία.

Πληροφορούμενος την κίνηση του Kira, o Oishi κατέφυγε στο Kyoto όπου άρχισε να επισκέπτεται ταβέρνες και οίκους ανοχής, πίνοντας, μεθώντας και γενικότερα προσπαθώντας να βγάλει τη φήμη του μεθυσμένου τζογαδόρου. Μέσα του, όμως, η καρδιά του έβραζε για εκδίκηση και δε σκεφτόταν τίποτα άλλο. Έτσι, οι απεσταλμένοι του Kira, παρακολουθώντας την καθημερινότητα του Oishi, του μετέφεραν πως οι Σαμουράι είχαν αφήσει τα όπλα και ασχολούνταν με το εμπόριο και την κοσμική ζωή. Σε πρώτη φάση το σχέδιο τους είχε πετύχει, καθώς ο Kira ένιωσε ασφαλής και πίστεψε πως οι Σαμουράι του Asano δεν είχαν σκοπό να κινηθούν εναντίον του.



Η επίθεση των Ρονίν.

Οι Ρονίν ήταν τόσο αποφασισμένοι και επικεντρωμένοι στο σχέδιό τους ώστε έκαναν υπομονή 2 χρόνια. Το 1703 συγκάλεσαν μια μυστική συνάντηση και αποφάσισαν πως ήταν η κατάλληλη στιγμή να εισβάλλουν στο κάστρο του αξιωματικού. Το βράδυ της 14ης Δεκεμβρίου κι ενώ στο Edo έπεφτε χιόνι, ο Oishi συγκέντρωσε όλους τους άντρες, τα όπλα και τον εξοπλισμό, τους έδωσε τις τελευταίες οδηγίες και σιγουρεύτηκε πως όλοι τους ήταν έτοιμοι για την επίθεση ρωτώντας τον καθένα ξεχωριστά για την αποστολή που καλούνταν να φέρει σε πέρας. Επιπλέον, διέταξε να μην πειραχτούν οι γυναίκες, τα παιδιά και οι ανήμποροι μέσα στο κάστρο.

Προκειμένου να μην αποσπαστεί το σχέδιο του από κανέναν, η τελευταία του κίνηση πριν την επίθεση ήταν να στείλει ένα μήνυμα στα γύρω σπίτια, όσο εκείνοι κατευθύνονταν προς την έπαυλη του Kira, μηνύοντας πως οι Ρονίν δεν ήταν κλέφτες και βρίσκονταν εκεί για να πάρουν εκδίκηση για το θάνατο του Asano. Ούτως ή άλλως, οι χωρικοί μισούσαν τον Kira οπότε δε θα έκαναν κάτι τίποτα για να σταματήσουν την επίθεση των Ρονίν.

Έτσι, οι Ρονίν οπλισμένοι με σπαθιά, λόγχες και τόξα, χωρίστηκαν σε δύο ομάδες για να επιτεθούν ταυτόχρονα στο σπίτι. Ο Oishi Kuranokuse οδήγησε μια ομάδα από την μπροστινή πύλη, ενώ ο Oishi Chicara, ο γιος του, οδήγησε τη δεύτερη ομάδα στην πίσω πόρτα. Όπως είχε προγραμματιστεί, στην αρχή της επίθεσης θα ακούγονταν ένα τύμπανο και στην πορεία ο ήχος μιας σφυρίχτρας θα σήμαινε ότι ο Kira θα είχε βρεθεί. Μερικοί τοξότες τοποθετήθηκαν στην οροφή για να αποτρέψουν την όποια προσπάθεια για βοήθεια θα ερχόταν απέξω. 

Όταν όλοι έλαβαν τις θέσεις τους, ο Oishi έκρουσε το τύμπανο, σηματοδοτώντας έτσι την έναρξη της επίθεσης. Οι Ρονίν κινήθηκαν ήσυχα στους εσωτερικούς χώρους του σπιτιού και διείσδυσαν στο αρχοντικό, την ώρα που ο Kira έπινε το τσάι του.

Οι 47 Ρονίν εξαπλώθηκαν στο μέγαρο του Kira και ήρθαν σε σύγκρουση με περισσότερους από 120 άντρες του, οι οποίοι, αν και ακόμη έκπληκτοι από την επίθεση, έδειξαν να αντιστέκονται σθεναρά. Η μάχη, αν και σύντομη, ήταν σφοδρή. Οι περισσότεροι από τους φύλακες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης, πολλοί τραυματίστηκαν και κάποιοι έφυγαν, συμπεριλαμβανομένου και του εγγονού του Kira.

Για κάποια λεπτά, οι Ρονίν έψαχναν για τον Kira, αλλά αναζητώντας τον στο σπίτι βρήκαν μόνο γυναίκες και παιδιά. Ο Oishi έλεγξε το κρεβάτι του Kira διαπιστώνοντας πως ήταν ακόμη ζεστό. Συνεπώς, ο Kira δεν έπρεπε να βρίσκονταν μακριά. Κάτω από το κρεβάτι του, ανακάλυψαν ένα μυστικό πέρασμα που οδηγούσε στον κήπο. Κάποιοι άντρες διέσχισαν το πέρασμα και βρήκαν έναν άνθρωπο να κρύβεται στην καλύβα όπου φυλάσσονταν τα τρόφιμα. Αμέσως, ήχησε η σφυρίχτρα. Ο Kira είχε βρεθεί.



Ο θάνατος του Kira.

Αφού αφοπλίστηκε εύκολα και ρωτήθηκε ποιος ήταν, ο επιτιθέμενος αρνήθηκε να δηλώσει το όνομα και τον βαθμό του. Οι Ρονίν, όμως, ήξεραν ότι ήταν ο Kira, γι' αυτόν και είχαν σφυρίξει. Έτσι, συγκεντρώθηκαν ένας ένας γύρω του και ο Oishi Kuranosuke πιστοποίησε πως ήταν πράγματι ο Kira, παρατηρώντας την ουλή από την επίθεση του Asano στο πρόσωπό του. Λαμβάνοντας υπόψη τον υψηλό βαθμό του Kira, o Oishi γονάτισε μπροστά του και του απευθύνθηκε με σεβασμό, λέγοντας του ότι ήταν οι φρουροί του Asano και είχαν φτάσει στο κάστρο για να τον εκδικηθούν ως αληθινοί Σαμουράι. Του είπε, επίσης, ότι θα του επέτρεπε να πεθάνει με τιμή, ως πραγματικός Σαμουράι, διαπράττοντας seppuku, όπως είχε κάνει ο Asano σχεδόν πριν από 2 χρόνια. Ο Oishi πρόσφερε στον Kira το ίδιο στιλέτο που χρησιμοποίησε ο Asano για να αυτοκτονήσει. O Kira έπεσε στα γόνατα φωνάζοντας, τρέμοντας, ικετεύοντας για τη ζωή του, προσφέροντας χρήματα στον Oishi και τους Ρονίν για να τον αφήσουν να ζήσει.

Αφού ο Oishi συνειδητοποίησε ότι ο Kira δεν είχε το θάρρος αλλά ούτε και την τιμή για seppuku, τον σκότωσε κόβοντάς του το κεφάλι με το στιλέτο του Asano. Έπειτα, το κεφάλι του τοποθετήθηκε σε ένα κουβά, τυλιγμένο σε ένα λευκό πανί. 

Παρά το γεγονός ότι αρκετοί από τους Ρονίν είχαν τραυματιστεί, έτρεξαν στο ναό Sengaku-ji στο Edo, όπου ήταν θαμμένος ο Asano. Κατά την άφιξη τους στο ναό, οι Ρονίν έπλυναν και καθάρισαν σε ένα πηγάδι το κεφάλι του Kira και το τοποθέτησαν πλάι στον τάφο του Asano. Προσευχήθηκαν στον Κύριό τους γνωρίζοντας τι τους περίμενε και πρόσφεραν όλα τα χρήματα του Asano στον ιερέα του ναού, ζητώντας του να τους θάψει με αξιοπρέπεια και να προσεύχεται γι' αυτούς μετά από το θάνατό τους. Έτοιμοι να πεθάνουν για τη δράση τους, ο Oishi έστειλε ένα μήνυμα στο κυβερνητικό κτίριο Tokugawa στο Edo, ενημερώνοντας τον Σογκούν για το τι είχε συμβεί και ότι περίμεναν τις διαταγές του στο ναό Sengaku-ji.



H ποινή του Σογκούν.

Την ίδια νύχτα της επίθεσης, οι Ρονίν γνώριζαν ότι βρίσκονταν στο έλεος του Σογκούν κι ότι η ενέργειά τους ενάντια στον Kira, θα τους οδηγούσε στο θάνατο. Και οι 47 αντιμετωπίστηκαν με ευγένεια και σεβασμό, λόγω του καθεστώτος των Σαμουράι. Ο Σογκούν και το περιβάλλον του εντυπωσιάστηκαν βαθιά από το πνεύμα και την γενναιότητα των Σαμουράι. Ο Σογκούν συγκεκριμένα φαινόταν πολύ ταραγμένος, συζητώντας την τύχη των Ρονίν για περίπου 2 μήνες. Με τη δολοφονία του Kira λόγω εκδίκησης για το θάνατο του Asano, οι Ρονίν ακολούθησαν τις διδαχές του κώδικα του Bushido, αλλά επίσης ενήργησαν ενάντια στην εξουσία και τους νόμους του ίδιου του Σογκούν, ο οποίος απαγόρευε τις προσωπικές βεντέτες.

Στις 4 Φεβρουαρίου 1703, οι Ρονίν χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες και παραδόθηκαν σε τέσσερα διαφορετικά κάστρα. Όχι όμως όλοι τους. Έλειπε ένας, ο οποίος είχε σταλεί να μεταφέρει τα νέα στην περιοχή του Ako. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι 46 Ρονόν καταδικάστηκαν να πεθάνουν με τιμή διαπράττοντας seppuku ως ήρωες και όχι ως κοινοί εγκληματίες.

Ο 47ος Ρονίν, ονόματι Teresaka Kichimon, που είχε σταλεί να μεταφέρει τα νέα στο Ako έλαβε χάρη από τον ανώτατο άρχοντα. Έζησε μέχρι τα 87 του έτη και ετάφη δίπλα στους συντρόφους του. 

Χιλιάδες άνθρωποι επισκέφθηκαν το μνήμα των Ρονίν αλλά ένας επισκέπτης αναφέρεται και έχει αποτυπωθεί χαρακτηριστικά στην ιστορία τους. Κάποιος του οποίου το όνομα είναι και θα παραμείνει άγνωστο και είχε βρίσει στο παρελθόν τον Oishi όταν τον είχε δει μεθυσμένο σε ένα στενό του Edo. Αντικρίζοντας τον τάφο του ξέσπασε σε λυγμούς, γονάτισε μπροστά του και αυτοκτόνησε με seppuku.

H ιστορία των 47 αυτών αντρών πολεμιστών έχει μείνει ανεξίτηλη στο χρόνο και τιμάται ως σήμερα από τους Ιάπωνες ως πράξη ανδρείας και σεβασμού.


Αντώνης Καρατζής