Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άγχος ανίκατε μάχαν;


 Άγχος ανίκατε μάχαν. Ή τουλάχιστον έτσι μας παρουσιάζεται. Το άγχος δημιουργεί μια ψυχοσωματική κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος κυριεύεται από ένα ανεξέλεγκτο συναίσθημα ανησυχίας κι αισθάνεται σαν να τρέχει σε αγώνα δρόμου και χρειάζεται να ξαποστάσει για να ανασάνει. Έτσι, λοιπόν, όντας σε αυτή την κατάσταση δε μπορεί να διαχειριστεί ψύχραιμα τις αντιδράσεις του και άθελα του δίνει μεγαλύτερες διαστάσεις στην κατάσταση του από αυτές πραγματικά της αναλογούν.

 Εφόσον λοιπόν κάποιος βρίσκεται σε μία τέτοια κατάσταση ένα από τα πρώτα πράγματα που μπορεί να κάνει είναι να αρχίσει να παίρνει βαθιές ανάσες για να καλμάρει τον εαυτό του. Είναι γνωστό πως το άγχος δεν έχει λογική και μπορεί να δημιουργηθεί μέχρι και για κάτι πραγματικά επουσιώδες. Αλλά η διαφορά είναι πως ο κάτοχος του έχει. Οπότε βοηθάει πάρα πολύ ο άνθρωπος που καταβάλλεται από άγχος να συνειδητοποιήσει πως συνήθως αυτό που τον απασχολεί δεν είναι κάποιο πρόβλημα αλλά κάποιος προβληματισμός. Δηλαδή πολύ μικρότερης σημασίας. Σε αυτή του την προσπάθεια μπορεί να συμβάλλει θετικά το να εξιστορήσει την αιτία του άγχους του σε κάποιο άτομο που εμπιστεύεται. Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να δημιουργούμε ιστορίες επιστημονικής φαντασίας μέσα στο κεφάλι μας, οι οποίες όμως αποδυναμώνονται μόλις χρειαστεί να τις αφηγηθούμε φωναχτά. Με κάποιο περίεργο τρόπο εκείνη την ώρα ακούγοντας τες κι εμείς συνειδητοποιούμε τις πραγματικές τους διαστάσεις και βάζουμε σε μια σειρά τις σκέψεις μας. 

 Κάτι ακόμη θετικό που μπορεί να προκύψει μέσα από μία συζήτηση είναι το ότι είναι πιθανό να μας προταθεί μία λύση που μέσα στην ταραχή μας δεν μπορέσαμε να συλλάβουμε εξαρχής. Εν πάση περιπτώσει μας δημιουργείται η αίσθηση ότι δεν είμαστε μόνοι μας και πως ότι κι αν συμβεί μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε με ηρεμία και υπομονή.

 Από την άλλη πλευρά υπάρχει και το παραγωγικό άγχος το οποίο είναι ωφέλιμο. Αναφέρομαι σε εκείνο το συναίσθημα που ακριβώς επειδή ανησυχούμε για κάτι προετοιμάζουμε καλύτερα το έδαφος για να συμβεί ή να αποφευχθεί. Όμως, όταν αυτό το κάτι είναι πάνω από την εξουσία ελέγχου μας και φτάνουμε στο σημείο να ανησυχούμε υπερβολικά χωρίς να μπορούμε να επηρεάσουμε τις εξελίξεις, τότε σε αυτή την περίπτωση οφείλουμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας. Όπως, λοιπόν, θα παίρναμε μία σακούλα σκουπιδιών από το σπίτι μας και θα τη ρίχναμε στον κάδο απορριμάτων, έτσι κλείνουμε σε μια σακούλα τις ανησυχίες μας και τις πετάμε έξω από τον οργανισμό μας γιατί δεν έχουν να μας προσφέρουν τίποτα και το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας μολύνουν. 

 Επιπλέον, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν αυτό το ιδιαίτερο hobby που με το που εξαλειφθεί κάποιος προβληματισμός τους αμέσως ψάχνουν να βρουν τον επόμενο. Και το μόνο σίγουρο είναι πως θα το καταφέρουν. Γιατί πάντα θα βρίσκεται κάτι που δεν είναι έτσι όπως θα το θέλαμε και χρήζει αλλαγής. Κι έτσι πάντα θα υπάρχει κι ένας οργανισμός επιβαρυμένος ψυχολογικά αν όχι και σωματικά. Κι αυτό σε κάποιο σημείο είναι καλό να σταματήσει.

 Είναι πάρα πολύ σημαντικό να διατηρούμε ψυχικά ήρεμο τον οργανισμό μας ώστε να αποφεύγουμε πιθανές κακοτοπιές στην υγεία μας γιατί εντέλει το μεγαλύτερο μέρος όσων μας απασχολούν δεν είναι ιδιαίτερης σημασίας και το μόνο που καταφέρνουν είναι να δηλητηριάζουν τη ζωή μας χωρίς ουσιαστικό λόγο. Και αυτό δεν αξίζει να τους το επιτρέπουμε.

 Δέσποινα Ζησοπούλου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι διαφορετικοί τρόποι έκφρασης των συναισθημάτων μας

Άκουσα πριν καιρό σε μια συλλογή ξένων τραγουδιών ένα πολύ όμορφο τραγούδι, το οποίο αρχικά είχα ερμηνεύσει λάθος αλλά μετά από αναζήτηση είδα ότι η πραγματική ιστορία πίσω από το τραγούδι είναι πολύ πιο γλυκιά από ότι είχα σκεφτεί στην αρχή. Το τραγούδι είναι το "I'm not in love" των 10cc και ακολουθούν οι στίχοι με μετάφραση και τον σύνδεσμο στο τέλος του άρθρου:   "I'm not in love / Δεν είμαι ερωτευμένος So don't forget it / Οπότε μην ξεχνάς It's just a silly phase I'm going through / Ότι α πλώς περνάω μια χαζή φάση And just because / Κι επειδή I call you up / Σε παίρνω τηλέφωνο Don't get me wrong, don't think you've got it made / Μην μπερδεύεσαι , μη νομίζεις ότι πέτυχες I'm not in love, no no, it's because / Δεν είμαι ερωτευμένος, όχι, όχι, είναι επειδή   I like to see you / Θέλω να σε βλέπω But then again / Αλλά και πάλι That doesn't mean you mean that much to me / Αυτό δεν σημαίνει

Δύο θρύλοι, μια έχθρα, ένα ατύχημα, και μια ιστορία αμοιβαίου σεβασμού

Ένα απόγευμα πριν χρόνια, ο μπαμπάς μου ετοιμαζόταν να παρακολουθήσει μια ταινία και πρότεινε να την δω κι εγώ, παρόλο που ήξερε ότι το θέμα της ταινίας δεν με ενδιέφερε στο ελάχιστο. Το ίδιο ήξερα κι εγώ, ωστόσο όμως έκατσα να την δω κι εν τέλει το θέαμα δικαίωσε πλήρως την απόφασή μου. Η ταινία έχει τίτλο "Rush" (2013) και αφορά την πραγματική ιστορία του ατυχήματος του Αυστριακού Νίκι Λάουντα (τον οποίο υποδύεται ο Daniel Brühl) σε αγώνα της Formula 1 το 1976, και την ισχυρή κόντρα του με τον Βρετανό Τζέιμς Χαντ (τον οποίο υποδύεται ο Chris Hemsworth) για την κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου εκείνη τη χρονιά. Οι δύο αυτοί αγωνιστές της Formula 1 έμειναν στην ιστορία του αθλήματος ως θρύλοι (έτσι προκύπτει και ο τίτλος). Τόσο πριν όσο και μετά την παρακολούθηση της ταινίας, η Formula 1 σαν διοργάνωση πάντα με αφήνει παγερά αδιάφορη. Η ταινία όμως είναι ένα αριστούργημα γιατί δεν προβάλλει απλώς την ιστορία γύρω από το ατύχημα, αλλά τον ανταγωνισμό μεταξύ του Λ

Ψυχή τε και σώματι!

  Ψυχή και σώμα άρρηκτα συνδεδεμένα. Μιλάει το ένα και ακούει το άλλο. Έτσι δεν είναι περίεργο όταν παρατηρούμε πως κάτι το οποίο απασχολεί έναν άνθρωπο βρίσκει διέξοδο έκφρασης μέσα από το ίδιο του το σώμα. Μπορεί να εμφανιστεί με την μορφή ενός πόνου, σα δυσχέρεια αναπνοής, με μια γενικότερη αίσθηση ανακατέματος στο στομάχι ή μπορεί να πάρει οποιαδήποτε άλλη μορφή. Για αυτά τα συμπτώματα δεν υπάρχουν ιατρικές εξηγήσεις αλλά κρύβονται σε άλλα βαθύτερα και αφανή αίτια.   Όμως γιατί εμφανίζονται αυτά τα συμπτώματα; Και πώς μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε; Γιατί ναι μπορεί ο πόνος μας να προέρχεται από ψυχολογικούς λόγους αλλά δεν είναι πόνος θεωρητικός αλλά είναι πραγματικός και υπαρκτός και πλέον έχει αναχθεί σε θέμα υγείας!  Κατ' αρχήν ο καθένας μας γνωρίζει τι είναι αυτό που πραγματικά τον απασχολεί και καταδιώκει τη σκέψη του. Έτσι, το σώμα μας παίρνει την πρωτοβουλία να συμπαρασταθεί σα καλός φίλος στην ψυχή μας προσπαθώντας να τη φέρει αντιμέτωπη με τα προβλήματα