Όταν το τραύμα γίνεται «φυσιολογικό»: Η σιωπηλή δύναμη του πολιτισμικά κανονικοποιημένου τραύματος
Υπάρχουν φράσεις που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ακούσει μεγαλώνοντας: «Μην κλαις.» «Τα αγόρια δεν φοβούνται.» «Τι θα πει ο κόσμος;» «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο.» «Οι γυναίκες πρέπει να τα αντέχουν όλα.» Για πολλά χρόνια αυτές οι φράσεις θεωρούνταν φυσιολογικές. Ήταν μέρος της ανατροφής, της οικογενειακής κουλτούρας και της κοινωνικής πραγματικότητας. Σπάνια κάποιος αναρωτιόταν αν οι πεποιθήσεις αυτές επηρεάζουν την ψυχική ανάπτυξη των ανθρώπων. Σήμερα, η ψυχολογία μας βοηθά να κατανοήσουμε ότι ορισμένες συμπεριφορές και αντιλήψεις, όταν επαναλαμβάνονται διαχρονικά και θεωρούνται «φυσιολογικές», μπορεί να αποτελέσουν αυτό που αρκετοί ερευνητές περιγράφουν ως πολιτισμικά κανονικοποιημένο τραύμα (culturally normalized trauma). Πρόκειται για εμπειρίες που δεν αναγνωρίζονται εύκολα ως τραυματικές, επειδή έχουν ενσωματωθεί στον τρόπο με τον οποίο μια κοινωνία αντιλαμβάνεται την ανατροφή, τις σχέσεις και την έκφραση των συναισθημάτων. Όταν το « έτσι μεγαλώσαμε όλοι » γίνεται κ...
