Τα παιδιά δεν μεγαλώνουν μέσα στην τελειότητα. Μεγαλώνουν μέσα στη σχέση.
Πολλοί γονείς κουβαλούν, φανερά ή σιωπηλά, μια μεγάλη απαίτηση από τον εαυτό τους: να τα κάνουν όλα σωστά. Να έχουν υπομονή, να βρίσκουν πάντα τις κατάλληλες λέξεις, να μην υψώνουν τη φωνή, να καταλαβαίνουν τι χρειάζεται το παιδί τους και να είναι διαθέσιμοι, ήρεμοι και συναισθηματικά παρόντες. Πίσω από αυτή την προσπάθεια βρίσκεται συνήθως η αγάπη και η βαθιά επιθυμία να προσφέρουν στο παιδί τους το καλύτερο δυνατό. Όταν, όμως, η φροντίδα μετατρέπεται σε απαίτηση τελειότητας, η γονεϊκότητα μπορεί να αρχίσει να βιώνεται ως μια διαρκής δοκιμασία, στην οποία κάθε λάθος μοιάζει με προσωπική αποτυχία. Η γονεϊκότητα, ωστόσο, δεν είναι άσκηση τελειότητας. Είναι μια ζωντανή ανθρώπινη σχέση και, όπως κάθε ουσιαστική σχέση, περιλαμβάνει στιγμές σύνδεσης και απομάκρυνσης, ηρεμίας και έντασης, κατανόησης και παρεξήγησης. Το παιδί δεν χρειάζεται έναν αλάνθαστο γονιό. Χρειάζεται μια σχέση μέσα στην οποία μπορεί να βιώνει ασφάλεια, φροντίδα και σταθερότητα, αλλά και να ανακαλύπτει ότι, όταν κάτι ανά...
