Πώς συμπεριφερόμαστε στους γονείς μας ως ενήλικες;
Γιατί συχνά χάνουμε πιο εύκολα την υπομονή μας μαζί τους και πώς το παρελθόν μπορεί να επηρεάζει τη σχέση μας σήμερα. Υπάρχει μια παράξενη αντίφαση στις σχέσεις μας με τους γονείς μας. Μπορεί να έχουμε μεγαλώσει, να έχουμε δημιουργήσει τη δική μας οικογένεια, να εργαζόμαστε, να αναλαμβάνουμε ευθύνες και να διαχειριζόμαστε καθημερινά δύσκολες καταστάσεις με ψυχραιμία. Κι όμως, μια απλή κουβέντα από τη μητέρα ή τον πατέρα μας μπορεί να μας προκαλέσει έναν εκνευρισμό δυσανάλογο με αυτό που μόλις συνέβη. Μια παρατήρηση για το πώς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, μια συμβουλή που δεν ζητήσαμε, μια ερώτηση που επαναλαμβάνεται ή ένα σχόλιο για τις επιλογές μας μπορεί να αρκούν για να απαντήσουμε απότομα. Μερικές φορές, μάλιστα, παρατηρούμε ότι χρησιμοποιούμε απέναντί τους τον ίδιο επικριτικό τόνο που κάποτε μας ενοχλούσε όταν τον χρησιμοποιούσαν εκείνοι. Και τότε γεννιέται ένα ερώτημα: Γιατί με τους γονείς μας δυσκολευόμαστε μερικές φορές να είμαστε οι υπομονετικοί ενήλικες που είμαστε με όλους του...
