Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χριστούγεννα ανά τον κόσμο!


Χριστούγεννα... μια αγαπημένη θρησκευτική και κοσμική (δυστυχώς ή ευτυχώς) γιορτή! Δέντρα, φωτάκια, χαρά, χρώματα, στολίδια, κάλαντα, μουσικές και χαμόγελα "επιβάλει" το εθιμοτυπικό, με σκοπό το εορτασμό της γέννησης του Ιησού Χριστού. Τώρα, αν με ρωτάς "πόσοι θυμούνται το λόγο εορτασμού;"... η απάντηση είναι "ελάχιστοι". Οι άνθρωποι, οι περισσότεροι αν όχι όλοι, εστιάζουν στον κοσμικό χαρακτήρα της συγκεκριμένης γιορτής εκμηδενίζοντας την θρησκευτικότητα του. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια ευκαιρία να χαμογελάσουν, να διασκεδάσουν και να ξεφύγουν από την τετριμμένη καθημερινότητα και την ανιαρή ρουτίνα, κάτι καθόλου κακό και κατακριτέο.

   Ανά τον κόσμο τα Χριστούγεννα γιορτάζονται με κοινά αλλά και πολλές διαφορές σε ήθη και έθιμα. Κάθε χώρα έχει τα δικά της έθιμα που την διαφοροποιούν. Έψαξα, λοιπόν, και βρήκα κάποια έθιμα που μου κέντρισαν το ενδιαφέρον και σας τα παρουσιάζω (σχολιάζοντας τα). Πάμε να δούμε τα Χριστούγεννα ανά τον κόσμο...

1. Ιταλία: Η περίοδος των Χριστουγέννων διαρκεί από τις 8 Δεκεμβρίου έως τις 6 Ιανουαρίου που είναι και η μέρα των Θεοφανείων. Στις 25 Δεκεμβρίου μετά το παραδοσιακό γεύμα, τα παιδιά λένε ποιήματα και ανταμείβονται με χρήματα. Κατά την Ιταλική παράδοση, παραμονή Θεοφανείων η καλή μάγισσα Μπεφάνα, πετάει πάνω από τα σπίτια με την μαγική της σκούπα και αφήνει χριστουγεννιάτικα δώρα στα «καλά» παιδιά, ενώ αντίθετα στα «άτακτα» αφήνει ένα σακί με κάρβουνο, κάτι σαν τον Άγιο Βασίλη... σε πιο spooky! 

2. Γερμανία: Είναι ιδιαίτερα σημαντική η περίοδος των Χριστουγέννων. Οι Γερμανοί δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στο στόλισμα του σπιτιού, ενώ συνηθίζουν να στολίζουν στο εξωτερικό του σπιτιού με αληθινό έλατο. Ένα από τα βασικά έθιμά τους, είναι το λεγόμενο “Adventskranz”. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο έθιμο τοποθετούν ένα κηροπήγιο με τέσσερις θέσεις, που συμβολίζουν τις τέσσερις τελευταίες εβδομάδες του έτους. Και κάθε Κυριακή που τελειώνει η εβδομάδα, ανάβουν και το αντίστοιχο κερί, υπολογίζοντας τις μέρες για τον ερχομό του νέου έτους. Ωραίο και απλό, πιο κοντά στα ελληνικά δεδομένα... τι λέτε;



3. Σουηδία:  Έχουν το έθιμο της «Λουτσία» – ως σύμβολο φωτός. Στις 13 Δεκεμβρίου, το πρωί, το μεγαλύτερο κορίτσι της κάθε οικογένειας, ντυμένο στα λευκά πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι και μοιράζει ζεστό καφέ με κουλουράκια. Στο κεφάλι φορά στεφάνι με αναμμένα κεριά ενώ τραγουδά κάλαντα (τα αναμμένα κεριά δεν είναι λίγο επικίνδυνα;), βασισμένα στον ρυθμό του τραγουδιού «Σάντα Λουτσία». Ο Άγιος Βασίλης αλλά σε μορφή γυναίκας ή καμία σχέση; Μπερδεύτηκα με την "Λουτσία".


4. Ιαπωνία: Τα δώρα στα μικρά παιδιά τα φέρνει ο «Hoteiosho». Ο Hoteiosho, είναι μια αρχαία θεότητα του ιαπωνικού πάνθεον με την ιδιαιτερότητα να έχει μάτια και πίσω στο κεφάλι του και έτσι παρακολουθεί και ξέρει ποια παιδιά ήταν φρόνιμα και ποια όχι στην διάρκεια της χρονιάς. Δηλαδή ο Άγιος Βασίλης σε μορφή θρίλερ... αρκετά τρομακτικό... δε θα θελα!

5. Ιρλανδία: Χαρακτηριστικό είναι ότι αντί για μπότες, κρεμούν στο τζάκι μεγάλες τσάντες για να αφήσει μέσα ο Άγιος Βασίλης τα δώρα του. Έξυπνο... μεγάλη τσάντα κατά συνέπεια και περισσότερα δώρα! Μπράβο παιδιά! Ακόμα, αφήνουν ένα ποτήρι μπύρα και ένα κομμάτι κρεατόπιτα στην εξώπορτα του σπιτιού τους, για να τα βρει ο Άγιος Βασίλης όταν θα τους επισκεφτεί. Μάλιστα... Ορέστης Μακρής ο Σάντα; Τι φάση;

6. Ελβετία: Τα παιδιά περιμένουν την 6η Δεκεμβρίου, τον Άγιο Νικόλαο να τους φέρει δώρα και γλυκά. Την τελευταία Πέμπτη, πριν τα Χριστούγεννα, τα παιδιά παρελαύνουν τραγουδώντας τα κάλαντα. Επίσης την παραμονή των Χριστουγέννων οι ανύπαντροι άνδρες του χωριού φοράνε μαύρα κοστούμια και ψηλά μαύρα καπέλα και κάνουν παρέλαση στους δρόμους. Κοίταξε... όλα καλά μέχρι τα κάλαντα, όμως το γαμπροπάζαρο τι σχέση έχει με τα Χριστούγεννα; 



7. Νορβηγία: Τα Χριστούγεννα ονομάζονται «Jul» και έχουν τις ρίζες τους σε αρχαία γεωργικά έθιμα του Χειμώνα και της εποχής της συγκομιδής. Ο Julenissen όπως ονομάζεται ο Νορβηγός Άγιος Βασίλης, μαζί με τους βοηθούς του φέρνει δώρα και καλή τύχη στο σπίτι και στο στάβλο. Το δώρο του; Ένα μπολ με κουρκούτι από αλεύρι. Γαλαντόμος, ο Julenissen, δεν μπορείτε να πείτε! Αυτά να τα βλέπουν τα ελληνόπουλα που ζητάνε την Άρτα και τα Γιάννενα σε συσκευασία δώρου... όχι όχι ψηφίζω κουρκούτι με αλεύρι... που είναι χρήσιμο και οικονομικό (ξύπνησε μέσα μου ο Σκρούτζ)!
Αυτά από εμένα φίλοι μου! Πριν φύγετε να ξεκαθαρίσω πως δεν υποτιμώ και χλευάζω την κουλτούρα και τα έθιμα κανενός. Φυσικά, σέβομαι τα πιστεύω κάθε ανθρώπου. Λίγη πλάκα και χιούμορ κάνω... έτσι να γελάσουμε μωρέ, αλλιώς δεν βγαίνει! 

Καλές γιορτές, χαμόγελα και ΥΓΕΙΑ! 

Κωνσταντίνος Μπαλντίδης
Πηγή Πληροφοριών: perierga.gr

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι διαφορετικοί τρόποι έκφρασης των συναισθημάτων μας

Άκουσα πριν καιρό σε μια συλλογή ξένων τραγουδιών ένα πολύ όμορφο τραγούδι, το οποίο αρχικά είχα ερμηνεύσει λάθος αλλά μετά από αναζήτηση είδα ότι η πραγματική ιστορία πίσω από το τραγούδι είναι πολύ πιο γλυκιά από ότι είχα σκεφτεί στην αρχή. Το τραγούδι είναι το "I'm not in love" των 10cc και ακολουθούν οι στίχοι με μετάφραση και τον σύνδεσμο στο τέλος του άρθρου:   "I'm not in love / Δεν είμαι ερωτευμένος So don't forget it / Οπότε μην ξεχνάς It's just a silly phase I'm going through / Ότι α πλώς περνάω μια χαζή φάση And just because / Κι επειδή I call you up / Σε παίρνω τηλέφωνο Don't get me wrong, don't think you've got it made / Μην μπερδεύεσαι , μη νομίζεις ότι πέτυχες I'm not in love, no no, it's because / Δεν είμαι ερωτευμένος, όχι, όχι, είναι επειδή   I like to see you / Θέλω να σε βλέπω But then again / Αλλά και πάλι That doesn't mean you mean that much to me / Αυτό δεν σημαίνει

Δύο θρύλοι, μια έχθρα, ένα ατύχημα, και μια ιστορία αμοιβαίου σεβασμού

Ένα απόγευμα πριν χρόνια, ο μπαμπάς μου ετοιμαζόταν να παρακολουθήσει μια ταινία και πρότεινε να την δω κι εγώ, παρόλο που ήξερε ότι το θέμα της ταινίας δεν με ενδιέφερε στο ελάχιστο. Το ίδιο ήξερα κι εγώ, ωστόσο όμως έκατσα να την δω κι εν τέλει το θέαμα δικαίωσε πλήρως την απόφασή μου. Η ταινία έχει τίτλο "Rush" (2013) και αφορά την πραγματική ιστορία του ατυχήματος του Αυστριακού Νίκι Λάουντα (τον οποίο υποδύεται ο Daniel Brühl) σε αγώνα της Formula 1 το 1976, και την ισχυρή κόντρα του με τον Βρετανό Τζέιμς Χαντ (τον οποίο υποδύεται ο Chris Hemsworth) για την κατάκτηση του παγκόσμιου τίτλου εκείνη τη χρονιά. Οι δύο αυτοί αγωνιστές της Formula 1 έμειναν στην ιστορία του αθλήματος ως θρύλοι (έτσι προκύπτει και ο τίτλος). Τόσο πριν όσο και μετά την παρακολούθηση της ταινίας, η Formula 1 σαν διοργάνωση πάντα με αφήνει παγερά αδιάφορη. Η ταινία όμως είναι ένα αριστούργημα γιατί δεν προβάλλει απλώς την ιστορία γύρω από το ατύχημα, αλλά τον ανταγωνισμό μεταξύ του Λ

Ψυχή τε και σώματι!

  Ψυχή και σώμα άρρηκτα συνδεδεμένα. Μιλάει το ένα και ακούει το άλλο. Έτσι δεν είναι περίεργο όταν παρατηρούμε πως κάτι το οποίο απασχολεί έναν άνθρωπο βρίσκει διέξοδο έκφρασης μέσα από το ίδιο του το σώμα. Μπορεί να εμφανιστεί με την μορφή ενός πόνου, σα δυσχέρεια αναπνοής, με μια γενικότερη αίσθηση ανακατέματος στο στομάχι ή μπορεί να πάρει οποιαδήποτε άλλη μορφή. Για αυτά τα συμπτώματα δεν υπάρχουν ιατρικές εξηγήσεις αλλά κρύβονται σε άλλα βαθύτερα και αφανή αίτια.   Όμως γιατί εμφανίζονται αυτά τα συμπτώματα; Και πώς μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε; Γιατί ναι μπορεί ο πόνος μας να προέρχεται από ψυχολογικούς λόγους αλλά δεν είναι πόνος θεωρητικός αλλά είναι πραγματικός και υπαρκτός και πλέον έχει αναχθεί σε θέμα υγείας!  Κατ' αρχήν ο καθένας μας γνωρίζει τι είναι αυτό που πραγματικά τον απασχολεί και καταδιώκει τη σκέψη του. Έτσι, το σώμα μας παίρνει την πρωτοβουλία να συμπαρασταθεί σα καλός φίλος στην ψυχή μας προσπαθώντας να τη φέρει αντιμέτωπη με τα προβλήματα